Πώς καταγράφω τη παράδοση των δεδομένων του διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς;

Καθορίστε ποια μέρη παρέχουν ποια δεδομένα διαβατηρίου, σε ποια μορφή και πότε

Η παροχή δεδομένων διαβατηρίου σε σύμβαση αγοράς καθορίζεται περιγράφοντας ποια μέρη παρέχουν ποια δεδομένα, σε ποια μορφή, σε ποιο σημείο της αλυσίδας εφοδιασμού και τι συμβαίνει εάν δεδομένα λείπουν, είναι ανακριβή ή αλλάζουν. Για την ένδυση και το ύφασμα, αυτό το διαβατήριο συντίθεται από πληροφορίες που προέρχονται από τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα: σύνθεση ινών, προέλευση, χρησιμοποιούμενα υλικά και τα δεδομένα που απαιτούνται για να πληροί τις απαιτήσεις του μελλοντικού ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος. Η σύμβαση αγοράς είναι το μέρος όπου συμφωνείται ποια μέρη είναι υπεύθυνες για την παροχή αυτών των δεδομένων, ώστε αυτό να μην αποκαλυφθεί μόνο κατά την πρώτη παράδοση.

Για ποιους είναι σχετικό αυτό και για ποιους όχι

Αυτή η συμφωνία είναι ιδιαίτερα σχετική για τα μέρη που αγοράζουν ύφασμα ή ένδυση από κατασκευαστή, αντιπρόσωπο ή ενδιάμεσο και που δρουν οι ίδιες ως εμπορικό σήμα, εισαγωγέας ή υπεύθυνη μέρη στην αγορά. Ο ESPR επιβάλλει υποχρεώσεις σε φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού (άρθρο 38) και ειδικά σε εισαγωγείς (άρθρο 29), και αυτές οι υποχρεώσεις δεν προκύπτουν αυτόματα στον κατασκευαστή εάν τα δεδομένα δεν έχουν ρυθμιστεί συμβατικά. Για μια καθαρά εσωτερική μεσολάβηση μεταξύ δύο μερών που κανένα από αυτά δεν δρα ως κατασκευαστής, εισαγωγέας ή εξουσιοδοτημένος, ισχύει διαφορετικό — το ζήτημα είναι περισσότερο ποιος στην αλυσίδα τελικά κατέχει αυτόν τον ρόλο. Αυτή η σελίδα αφορά την συμβατική πλευρά: πώς καθορίζετε ποιος παρέχει τα δεδομένα, όχι το ζήτημα ποιος σύμφωνα με τον ESPR είναι υπεύθυνος για το ίδιο το διαβατήριο. Το τελευταίο ζήτημα προκύπτει από τον ρόλο που μια μέρη κατέχει στην αλυσίδα εφοδιασμού, όχι από το τι αναφέρεται στη σύμβαση.

Κανένα σταθερό ημερομηνία έναρξης, αλλά ένα σχέδιο εργασίας

Δεν υπάρχει καθορισμένη ημερομηνία κατά την οποία το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για το ύφασμα γίνεται υποχρεωτικό. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας ESPR 2025-2030, αναμένεται μια ανάθεση εξουσίας για το ύφασμα το 2027, με την ένδυση που αποτελείται κατά ογδόντα τοις εκατό ή περισσότερο από ίνες υφάσματος ως πρώτη κατηγορία. Αυτό είναι ένα σχέδιο, όχι δέσμευση, και η πραγματική ημερομηνία καθορίζεται μόνο όταν δημοσιευθεί η ανάθεση εξουσίας. Μέχρι τότε, οι γενικές διατάξεις του ESPR σχετικά με τον ρόλο των φορέων στην αλυσίδα εφοδιασμού και των εισαγωγέων ισχύουν ήδη ως πλαίσιο, αλλά οι συγκεκριμένες απαιτήσεις προϊόντων για το ύφασμα — και επομένως ακριβώς ποια δεδομένα πρέπει να περιέχει ένα διαβατήριο — προκύπτουν μόνο από την ανάθεση. Όποιος τώρα προσαρμόζει μια σύμβαση αγοράς, το κάνει λοιπόν με βάση την αναμενόμενη κατεύθυνση, όχι με βάση μια οριστική υποχρέωση.

Πώς κατασκευάζεται αυτό στην πράξη

Ένα πρώτο βήμα είναι ο χαρακτηρισμός των δεδομένων που παρέχει η άλλη μέρη: σύνθεση ινών, χώρα παραγωγής, χρησιμοποιούμενα υλικά και οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που είναι σχετική για το διαβατήριο. Ακολουθεί η μορφή: παρέχονται αυτά τα δεδομένα ως ξεχωριστό έγγραφο, σε κοινό σύστημα ή άμεσα συνδεδεμένα με τα δεδομένα που απαιτούνται για τη QR-φορέα δεδομένων. Στη συνέχεια, η στιγμή της παροχής είναι σημαντική — πριν την παραγωγή, κατά την παράδοση των αγαθών ή κατά κάθε αλλαγή του ποικίλου — ώστε το διαβατήριο να μην χρειάζεται να ανακατασκευαστεί εκ των υστέρων. Ένα ακόμη σημείο είναι τι συμβαίνει κατά μια αλλαγή: εάν ένας κατασκευαστής αλλάξει προμηθευτή νημάτων ή προσαρμόσει τη σύνθεση, είναι πρακτικό εάν η σύμβαση ήδη περιγράφει ότι αυτό αναφέρεται και ποια δεδομένα παρέχονται ξανά. Τέλος, είναι σύνηθες να καθορίζεται τι συμβαίνει εάν δεδομένα λείπουν ή αποδεικνύονται ανακριβή: ποιος διορθώνει και σύμφωνα με ποια συμφωνία συμβαίνει αυτό. Αυτές είναι συμβατικές συμφωνίες μεταξύ αγοραστή και προμηθευτή. δεν αλλάζουν τις νόμιμες υποχρεώσεις που προκύπτουν από τον ίδιο τον ESPR, αλλά διασφαλίζουν ότι η μέρη που είναι υπεύθυνη σύμφωνα με τον ESPR έχει επίσης πραγματικά πρόσβαση στα σωστά δεδομένα.

Από πού προέρχεται αυτό: άρθρα 38 και 29 του ESPR

Το άρθρο 38 του ESPR περιγράφει ότι οι δρώντες στην αλυσίδα εφοδιασμού έχουν υποχρεώσεις σχετικά με την παροχή πληροφοριών που είναι απαραίτητες για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος. Το άρθρο 29 περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων, οι οποίοι μεταξύ άλλων διασφαλίζουν ότι ένα προϊόν συνοδεύεται από τις απαιτούμενες πληροφορίες πριν από την τοποθέτησή του στην αγορά. Και τα δύο άρθρα αφορούν τη σχέση μεταξύ των συμμετεχόντων στην αγορά και των απαιτήσεων του κανονισμού· δεν προδιαγράφουν κάποια συγκεκριμένη μορφή σύμβασης. Ο τρόπος κατά τον οποίο ρυθμίζεται η παροχή δεδομένων μεταξύ αγοράστη και προμηθευτή είναι θέμα των ίδιων των συμβαλλόμενων μερών, όσο το μέρος που είναι υπεύθυνο σύμφωνα με το ESPR διαθέτει τελικά τα σωστά δεδομένα.

Όσοι συζητούν ήδη με προμηθευτές σχετικά με μελλοντικές συμβάσεις, μπορούν να ανατρέξουν στο πλήρες κείμενο του άρθρου 38 και του άρθρου 29 του ESPR μέσω των συνδέσμων κάτω από το άρθρο αυτό, και να παρακολουθούν περαιτέρω στο texpas.eu πότε δημοσιεύεται η εξουσιοδοτημένη πράξη για την ύφασμα — η δημοσίευση αυτή καθορίζει από πότε η παροχή δεδομένων για το διαβατήριο γίνεται συγκεκριμένη.

Η βάση αυτού

Ο κανονισμός καθαυτός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο ESPR επιβάλλει υποχρεώσεις στους φορείς της αλυσίδας εφοδιασμού (άρθρο 38) και στους εισαγωγείς (άρθρο 29). Για μια μάρκα ή εισαγωγέα που κάνει ρούχα σε κατασκευαστή εκτός της ΕΕ, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι τα δεδομένα για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να προέρχονται από κάπου — και αυτή η προέλευση πρέπει να είναι καλά ρυθμισμένη.

Λήψη δεδομένων από τον κατασκευαστή

Ένας εισαγωγέας που φέρνει ρούχα στην αγορά της ΕΕ είναι, σύμφωνα με το άρθρο 29 του ESPR, υπεύθυνος για τη συμμόρφωση του προϊόντος, ακόμη και αν τα δεδομένα έχουν στην πράξη συνταχθεί από έναν κατασκευαστή αλλού. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι η αίτηση δεδομένων δεν μπορεί να μείνει προαιρετική: πρέπει να υπάρχει μια σταθερή διαδικασία για να λάβετε τα σωστά δεδομένα ανά συλλογή ή ανά παραγγελία. Ποια δεδομένα είναι ακριβώς, περιγράφονται στην επισκόπηση του ποια δεδομένα ζητάτε από τον προμηθευτή σας ρούχων και υφασμάτων.

Διαβίβαση δεδομένων στους επόμενους κρίκους

Το άρθρο 38 στοχεύει σε φορείς της αλυσίδας εφοδιασμού σε ευρύτερη έννοια: όχι μόνο ο κατασκευαστής, αλλά και ενδιάμεσοι που επεξεργάζονται, συσκευάζουν ή επαναπωλούν το προϊόν. Για μια εταιρεία που δίνει και στη συνέχεια δεδομένα σε άλλα μέρη — για παράδειγμα, έναν χονδρέμπορο που προμηθεύει λιανοπωλητές — αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα που λαμβάνονται πρέπει επίσης να μπορούν να μεταδοθούν σωστά. Αυτό απαιτεί μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το ποιος διαχειρίζεται τα δεδομένα και τα κρατά ενήμερα.

Ικανότητα υποστήριξης της ακρίβειας των δεδομένων

Οι υποχρεώσεις και στα δύο άρθρα υποθέτουν ότι τα δεδομένα που παρέχονται είναι σωστά. Για έναν εισαγωγέα που δεν συμμετέχει στην παραγωγή, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάτι διοργανωμένο για να ελεγχθούν ή να υποστηριχθούν τα παρεχόμενα δεδομένα, για παράδειγμα με πιστοποιητικά. Πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη, περιγράφεται στο έλεγχος των δεδομένων του προμηθευτή σας για ακρίβεια.

Κατευθυνθείτε ποιος είναι υπεύθυνος για τι

Τόσο το άρθρο 29 όσο και το άρθρο 38 βασίζονται σε μια αλυσίδα ευθυνών. Για μια εταιρεία αυτού του μεγέθους, αυτό σημαίνει ότι οι συμβατικές συμφωνίες με προμηθευτές πρέπει να είναι άμεση μετάφραση αυτής της νομικής διαίρεσης: ό,τι παρέχει ο κατασκευαστής, ό,τι ο εισαγωγέας προσθέτει ο ίδιος, και τι συμβαίνει αν κάποιος από αυτούς δεν το κάνει.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ορισμένες περιστάσεις εμφανίζονται συχνά στην πράξη σε συμβάσεις αγορών που δεν έχουν διαμορφωθεί σύμφωνα με αυτές τις υποχρεώσεις.

Ένα συμβόλαιο αγοράς συχνά καθορίζει την τιμή, τον χρόνο παράδοσης και την ποιότητα του προϊόντος, αλλά δεν λέει τίποτα για τα δεδομένα που απαιτούνται για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Εάν αυτά τα δεδομένα δεν έρθουν ή έρθουν αργά, δεν υπάρχει συμβατική βάση για να γίνει κάτι γι' αυτό. Τι να κάνετε αν ένας προμηθευτής δεν παρέχει τα δεδομένα, περιγράφεται στο τι μπορείτε να κάνετε αν ο προμηθευτής σας δεν παρέχει τα δεδομένα.

Δεύτερη περίπτωση: το ρούχο δεν κατασκευάζεται σε έναν κατασκευαστή, αλλά σε πολλά μέρη — για παράδειγμα, ύφανση στο ένα εργοστάσιο, κονφεξιόν στο άλλο. Το συμβόλαιο με τον κύριο προμηθευτή συχνά υποθέτει σιωπηρά ότι αυτό το μέρος μπορεί να παρέχει όλα τα δεδομένα, ενώ στην πράξη δεν είναι. Ποιος σε μια τέτοια περίπτωση παρέχει ποιο μέρος των δεδομένων, εξηγείται στο η ερώτηση ποιος παρέχει ποια δεδομένα όταν ένα ρούχο κατασκευάζεται σε πολλές εργοστάσια.

Τρίτη περίπτωση ανακύπτει γύρω από πιστοποιητικά. Ένας προμηθευτής στέλνει ένα πιστοποιητικό GOTS ή OEKO-TEX, αλλά το συμβόλαιο δεν λέει τίποτα για το πώς το πιστοποιητικό σχετίζεται με τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο, ή τι συμβαίνει αν το πιστοποιητικό λήξει. Πώς ένα πιστοποιητικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, περιγράφεται στο η χρήση ενός πιστοποιητικού GOTS ή OEKO-TEX ως απόδειξη στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Μια τέταρτη περίσταση: η χώρα παραγωγής δεν αναφέρεται ξεχωριστά στο συμβόλαιο, ενώ πρόκειται για δεδομένο που ενδέχεται να πρέπει να συμπεριληφθεί στο διαβατήριο. Εάν ο προμηθευτής αλλάξει από εργοστάσιο χωρίς να το ανακοινώσει, λείπει ένα τρέχον δεδομένο χωρίς κανείς να το παρατηρήσει.

Μια πέμπτη περίσταση προκύπτει κατά την εισαγωγή από έξω της ΕΕ: το συμβόλαιο ρυθμίζει τους όρους εμπορίας, αλλά όχι ποιος είναι υπεύθυνος για την παροχή δεδομένων διαβατηρίου κατά το χρόνο της εισαγωγής. Τι σημαίνει το διαβατήριο κατά την εισαγωγή από έξω της ΕΕ, αναφέρεται στο τι σημαίνει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά την εισαγωγή ρούχων και υφασμάτων από έξω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Σε ένα συμβόλαιο προμήθειας με έναν κατασκευαστή ή ενδιάμεσο ενδέχεται να συμπεριληφθούν ορισμένα στοιχεία που υποστηρίζουν την παροχή δεδομένων διαβατηρίου:

Ένα παράρτημα δεδομένων στο οποίο αναφέρονται με ακρίβεια ποια δεδομένα παρέχει ο προμηθευτής, σε ποια μορφή και σε ποιο στάδιο της παραγωγής — ευθυγραμμισμένα με την επισκόπηση των δεδομένων που ζητούνται από έναν προμηθευτή.
Ημερομηνία παράδοσης δεδομένων, ανεξάρτητη από την ημερομηνία παράδοσης των αγαθών, ώστε τα δεδομένα να μην ζητούνται μόνο κατά την άφιξη της αποστολής.
Μια διάταξη για την ενημέρωση, για την περίπτωση που ένας προμηθευτής υποανάδοχου, εγκατάστασης ή πρώτης ύλης αλλάξει.
Μια αναφορά σε πιστοποιητικά που χρησιμεύουν ως τεκμηρίωση, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου ισχύος και του τι συμβαίνει κατά την λήξη των πιστοποιητικών.
Μια συμφωνία για την ευθύνη σε περίπτωση ανακριβών ή ελλιπών δεδομένων, ευθυγραμμισμένη με τη διανομή των ευθυνών του άρθρου 29 και του άρθρου 38.
Μια διάταξη για τον έλεγχο, όπως το δικαίωμα επαλήθευσης της τεκμηρίωσης ή διενέργειας ελέγχου στον προμηθευτή· δείτε επίσης την εξήγηση σχετικά με τον έλεγχο ενός προμηθευτή στο εξωτερικό για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Για επιχειρήσεις που δεν γνωρίζουν ακόμη εάν οι υποχρεώσεις αυτές ισχύουν στα προϊόντα τους, συνιστάται πρώτα να ελέγξουν εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει για τα δικά τους ρούχα και υφάσματα, προτού γίνουν πιο αυστηρές οι συμβατικές συμφωνίες.

Αυτό δεν αποτελεί νομικό συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή επιτήρησης.

Γραμμένο με AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι λάθος; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.