Geldt het digitaal productpaspoort voor mijn kleding en textiel?

Textiel en kleding vallen in beginsel onder de regeling

Kleding en textielproducten vallen onder het toepassingsgebied van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781), de Europese verordening die de basis legt voor het digitale productpaspoort. Dat betekent niet dat er vandaag al een verplichting is om een paspoort te hebben. De ESPR is een kaderverordening: ze bepaalt welke soorten producten er ín beginsel onder kunnen vallen, maar de concrete verplichting — welk productpaspoort, met welke gegevens, vanaf welk moment — wordt per productgroep apart uitgewerkt. Voor textiel en kleding is die uitwerking op dit moment nog niet gepubliceerd.

Voor wie geldt dit, en voor wat niet

De ESPR is opgezet als een brede verordening die in principe geldt voor fysieke goederen die op de Europese markt worden gebracht, met een aantal met naam genoemde uitzonderingen (denk aan voedsel, geneesmiddelen en levende organismen). Kleding, schoeisel en andere textielproducten vallen niet onder die uitzonderingen en horen dus tot de groep producten waarvoor de verordening een digitaal productpaspoort mogelijk maakt. Dat geldt zowel voor merken die zelf ontwerpen en laten produceren, als voor importeurs en partijen die onder private label werken — de verordening richt zich op wie een product op de markt brengt, niet op de vraag wie het feitelijk heeft gemaakt.

Waar het op dit moment nog níet voor geldt: er is nog geen enkele concrete verplichting tot een paspoort voor textiel of kleding. Artikel 9 van de ESPR beschrijft wat een digitaal productpaspoort moet bevatten en hoe het moet werken, maar of en wanneer die eisen daadwerkelijk gaan gelden voor een bepaalde productgroep, wordt vastgelegd in een apart besluit voor die groep. Dat besluit is voor textiel en kleding nog niet vastgesteld. Er is dus een verschil tussen "valt onder het toepassingsgebied van de ESPR" en "is nu verplicht een paspoort te voeren" — het eerste is voor kleding en textiel wel het geval, het tweede nog niet.

Wanneer dit wél gaat gelden, staat nog niet vast

Er is geen vaste datum waarop de verplichting voor textiel en kleding ingaat. Die datum komt pas vast te staan op het moment dat de specifieke uitwerking voor deze productgroep is gepubliceerd. Tot die tijd verandert er voor lopende collecties en bestaande producten niets: er is geen wettelijke verplichting om nu al een digitaal productpaspoort te voeren voor kleding of textiel.

Wat wel vaststaat, is het mechanisme uit de ESPR zelf: de verordening geeft de kaders (wat een paspoort moet kunnen, hoe de data-drager — zoals een QR-code — moet werken, wie erbij mag) en laat de invulling per productgroep over aan een apart traject. Zodra dat traject voor textiel is afgerond en gepubliceerd, is precies te zien welke producten binnen die groep vallen, welke gegevens verplicht worden en vanaf welk moment. Tot die publicatie is elke datum die her en der rondgaat een verwachting, geen wettelijk feit.

Wat dit betekent voor de aanpak

Voor wie nu al met kleding of textiel werkt en zich hierop wil voorbereiden, is de meest logische volgorde: eerst nagaan of het eigen assortiment binnen de gangbare definities van textiel en kleding valt (vrijwel altijd het geval bij confectie, ongeacht vezelsamenstelling), en daarna in kaart brengen welke gegevens over herkomst, materiaal en productie al beschikbaar zijn bij de fabrikant of leverancier. Dat is namelijk het werk dat toch nodig is zodra een paspoort verplicht wordt, en het kan zonder haast worden opgebouwd terwijl de regelgeving nog vorm krijgt.

Daarna is het een kwestie van de publicatie van het specifieke besluit voor textiel volgen — pas dan wordt duidelijk welke producten binnen de groep als eerste aan de beurt zijn en wat er precies in het paspoort moet staan. Tot die tijd is er geen actie vereist, maar is het wel verstandig om de eigen productdata (materiaalsamenstelling, herkomst, leveranciersgegevens) op orde te hebben, zodat er bij publicatie van de eisen geen achterstand hoeft te worden ingehaald.

Waar dit op is gebaseerd

Dat textiel en kleding in beginsel onder de ESPR vallen, volgt uit artikel 1 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781), dat het onderwerp en toepassingsgebied van de verordening vastlegt en textiel niet uitsluit. Wat een digitaal productpaspoort inhoudt en hoe de verplichting per productgroep tot stand komt, volgt uit artikel 9 van dezelfde verordening. Voor de concrete invulling voor textiel en kleding — welke producten, welke gegevens, vanaf welke datum — is een aparte, nog te publiceren uitwerking nodig; die stond op het moment van schrijven nog niet vast.

Wat u nu kunt doen

Deze pagina wordt bijgewerkt zodra de specifieke uitwerking voor textiel en kleding is gepubliceerd, met de dan geldende datum en de dan geldende eisen. Tot die tijd is het zinvol om de eigen productgegevens — materiaal, herkomst, leverancier — alvast overzichtelijk vast te leggen, zodat die basis er staat op het moment dat de verplichting concreet wordt.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De ESPR is een kaderverordening: artikel 1 maakt duidelijk dat de verordening zelf geen productpaspoort oplegt aan een specifieke productgroep, maar het kader neerzet waarbinnen dat per productgroep verder wordt ingevuld. Voor kleding en textiel is die verdere invulling nog niet gepubliceerd. Wat wél al vaststaat: artikel 9 beschrijft wat een digitaal productpaspoort inhoudt zodra het van toepassing wordt op een productgroep. Daarmee zijn er in de praktijk twee dingen die u nu al kunt doen, ook zonder dat de verplichting al geldt.

Nagaan of uw product onder het toepassingsgebied valt

Artikel 1 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) omschrijft het toepassingsgebied breed: fysieke goederen die in de handel worden gebracht of in gebruik worden genomen. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit vooral: nagaan onder welke categorie de eigen collectie valt, en of die categorie genoemd wordt in de plannen voor de eerste gedelegeerde handeling. Kleding met een hoog percentage textielvezels staat als eerste op de agenda; andere textielproducten volgen mogelijk later, via een eigen gedelegeerde handeling. Welke producten precies onder de ESPR kunnen vallen, wordt uitgewerkt op de pagina over welke producten van de kleding- en textielbranche onder de ESPR vallen.

Begrijpen wat het paspoort straks moet bevatten

Artikel 9 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft de opzet van het digitaal productpaspoort: een unieke identificatie, een link naar gegevens over het product, en toegankelijkheid via een datadrager zoals een QR-code. Voor een middelgroot kledingbedrijf betekent dit dat de eigen productadministratie — materiaalsamenstelling, herkomst, productieproces — op een gegeven moment gestructureerd en koppelbaar moet zijn aan zo'n paspoort. Dat is geen verplichting die nu al ingaat, maar wel iets waarvoor de basis nu al gelegd kan worden. Een uitgebreidere uitleg van wat er precies in zo'n paspoort komt, staat op de pagina wat een digitaal productpaspoort voor kleding en textiel is.

Volgen wanneer de verplichting concreet wordt

De verplichting ontstaat pas met de gedelegeerde handeling voor de specifieke productgroep, niet met de ESPR zelf. Dat onderscheid is belangrijk: de ESPR is het kader, de gedelegeerde handeling is de sleutel die de deur voor een bepaalde productgroep opent. Hoe dat proces werkt en waarom de datum daarvan afhangt, wordt toegelicht op de pagina over wat een gedelegeerde handeling is en waarom die bepaalt wat er moet gebeuren. Zolang die handeling niet is gepubliceerd, is er geen datum om naar te handelen — wel een moment om op te letten.

Waar het misgaat in de praktijk

Aannemen dat "kleding" alles omvat. Een bedrijf dat naast hoofdcollectie ook tassen, riemen of schoenen verkoopt, gaat er soms van uit dat die producten automatisch meeliften op de regels voor kleding. Of en wanneer dat zo is, is nog niet vastgelegd; de vraag of het productpaspoort ook voor accessoires en schoenen gaat gelden, verdient een eigen antwoord, te vinden op de pagina over accessoires en schoenen.

Bedrijfskleding over het hoofd zien of juist onterecht meenemen. Werkkleding en uniformen worden in de communicatie over textielregels weleens vergeten, of juist onterecht op één hoop gegooid met consumentenkleding. Dat onderscheid wordt behandeld op de pagina over werkkleding en bedrijfskleding.

Denken dat kleine bedrijven buiten schot blijven. De veronderstelling dat een verplichting als deze alleen voor grote merken geldt, is een terugkerend misverstand. De omvang van een bedrijf is niet automatisch een vrijstellingsgrond; wat daarover wél te zeggen is, staat op de pagina of het productpaspoort ook voor kleine bedrijven geldt.

Huishoudtextiel vergeten in de planning. Merken die naast kleding ook gordijnen, beddengoed of ander interieurtextiel voeren, richten hun aandacht vaak alleen op de kledinglijn. Of dat onderscheid houdbaar is, wordt besproken op de pagina over textiel voor interieur.

Samples en showroommodellen meetellen die niet verkocht worden. Sommige bedrijven willen uit voorzorg alles al labelen, inclusief stukken die nooit in de handel komen. Of dat nodig is, hangt af van wat er onder "in de handel brengen" valt — een vraag die apart wordt behandeld op de pagina over samples en showroommodellen.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van de eigen productcategorieën (kleding, accessoires, huishoudtextiel, bedrijfskleding) met per categorie een notitie of deze binnen de eerste gedelegeerde handeling valt of pas later aan de orde komt.
Een lijst van de materiaalgegevens die al beschikbaar zijn per product (vezelsamenstelling, herkomst, leveranciersgegevens), zodat duidelijk is welke basisgegevens al aanwezig zijn en welke nog ontbreken.
Een interne verantwoordelijke of contactpersoon die de ontwikkelingen rond de gedelegeerde handeling volgt, inclusief een vaste controlemoment (bijvoorbeeld ieder kwartaal) om te checken of er nieuws is over publicatie of datum.
Een korte notitie over de relatie tussen het productpaspoort en andere lopende verplichtingen, zoals uitgebreide producentenverantwoordelijkheid — waarover meer te lezen is op de pagina over uitgebreide producentenverantwoordelijkheid voor textiel — zodat deze onderwerpen niet los van elkaar worden opgepakt.
Een dossier per leverancier met de gegevens die nu al wel worden uitgewisseld (certificaten, testrapporten, samenstellingslabels), als basis voor wat later in een paspoort terecht kan komen.

Deze stappen leggen geen verplichting vast die er nog niet is, maar zorgen ervoor dat het bedrijf niet bij nul begint zodra de datum en de details wel bekend worden.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.