Mój producent znajduje się poza UE — kto wtedy zarządza paszportem produktu?
Importer UE reguluje paszport, a nie sam producent
Jeśli producent znajduje się poza UE, odpowiedzialność za cyfrowy paszport produktu w praktyce spoczywa na osobie, która wprowadza produkt na rynek UE: importerze. ESPR bowiem rozróżnia producenta (gdzie produkt jest faktycznie wytwarzany) i uczestnika rynku odpowiedzialnego za zgodność w Unii. Jeśli producent znajduje się poza UE, rola ta zwykle przypada importerowi lub pełnomocnikowi uprawnionemu, którego producent wyznaczył do tego celu. Sam paszport nie musi być sporządzany przez producenta — chodzi o to, aby dane były dostępne i aby ktoś w UE odpowiadał za ich prawidłowość i dostępność.
Do kogo to się stosuje i do kogo nie
To rozróżnienie ma znaczenie dla każdego produktu objętego aktem delegowanym ESPR wytwarzanego przez stronę spoza Unii Europejskiej. W przypadku odzieży i produktów tekstylnych oznacza to: gdy tylko zastosowanie znajdują sektorowe wymogi dotyczące tekstyliów, w grę wchodzi importer, który wprowadza odzież z kraju trzeciego na rynek UE — nie fabryka w kraju pochodzenia. Dotyczy to sytuacji, w których rzeczywiście dochodzi do importu do UE. Nie dotyczy to producentów zarejestrowanych w UE (którzy są wówczas bezpośrednio uczestnikiem rynku ponoszącym odpowiedzialność), ani automatycznie pośredników, którzy jedynie odsprzedają produkt w UE bez jego samodzielnego importu — mogą oni mieć inne, lżejsze obowiązki. W przypadku wątpliwości, kto w danym łańcuchu uważa się za importera, punktem wyjścia jest sam tekst ESPR.
Jeszcze żadna data ustaloną, ale jasny harmonogram
Nie ma jeszcze ustalonej daty wejścia w życie paszportu produktu dla odzieży i tekstyliów. Plan działań ESPR na lata 2025-2030 przewiduje akt delegowany w sprawie tekstyliów, którego oczekuje się w 2027 r., przy czym odzież i produkty tekstylne zawierające osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych stanowią pierwszą kategorię. Dopóki ten akt delegowany nie zostanie opublikowany, nie ma konkretnego obowiązku dla sektora. Do tego czasu nic się nie zmienia w podziale ról między producenta, importera i pełnomocnika uprawnionego: te ramy już zostały ustalone w samej ESPR, tylko moment, w którym będą miały zastosowanie do tekstyliów, nie jest jeszcze znany. Gdy tylko akt delegowany zostanie opublikowany, data ta zostanie tutaj wyświetlona.
Co to oznacza w praktyce
Osoby importujące odzież lub tekstylia od producenta spoza UE powinni już teraz przemyśleć, kto w łańcuchu pełni jaką rolę. Po pierwsze: sprawdzić, czy dochodzi do importu do UE, a jeśli tak, kto go faktycznie dokonuje — często jest to osoba uważana za importera. Po drugie: ustalić, czy producent spoza UE wyznaczył pełnomocnika uprawnionego, a jeśli tak, co ten pełnomocnik robi, a czego nie. Po trzecie: uzgodnić z producentem, jakie dane produktu będą dostępne — skład materiałowy, pochodzenie i inne informacje wymagane do paszportu — ponieważ dane te muszą skądś pochodzić, a producent jest ich źródłem, nawet jeśli ostatecznie importer jest odpowiedzialny za paszport. Po czwarte: już teraz pomyśleć o tym, kto techniczne sporządzi i będzie hostować paszport, aby nie było to regulowane dopiero w momencie wejścia obowiązku w życie. Dla marek i importerów, którzy podejmują tę rolę, platforma taka jak texpas.eu sporządza paszport na podstawie dostarczonych danych producenta lub importera, hostuje go przez dziesięć lat i dostarcza nośnik danych QR — ale odpowiedzialność za prawidłowość podstawowych danych pozostaje u uczestnika rynku działającego jako importer lub pełnomocnik uprawniony.
Gdzie to znajduje się: artykuł 28 i 29 ESPR
Zobowiązania importerów określone są w artykule 29 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR): opisuje ono, co oczekuje się od importera, gdy produkt z poza UE jest wprowadzany na rynek. Artykuł 28 tego samego rozporządzenia reguluje rolę upoważnionego przedstawiciela: strony, którą producent spoza UE może wyznaczyć do wykonywania w jego imieniu określonych zadań. Razem artykuły te stanowią, że nawet jeśli producent znajduje się poza Unią, zawsze istnieje strona w UE, którą można wskazać jako odpowiedzialną za zgodność.
Jeśli już teraz współpracujesz z producentem spoza UE, najlepiej jest zacząć od udokumentowania podziału ról w łańcuchu dostaw i poproszenia producenta o dane produktu, aby w momencie publikacji aktu delegowanego dotyczącego tekstyliów nie było zaległości do nadrobienia.
Na czym to opiera się
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 28 (upoważnieni przedstawiciele)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 29 (obowiązki importerów)
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.
Co konkretnie należy zrobić
Co się od pana/pani oczekuje
Gdy odzież lub tekstylia są produkowane poza Unią Europejską i trafiają na europejski rynek, znaczna część odpowiedzialności za kartę produktu przechodzi na stronę wprowadzającą produkt na rynek UE. Producent znajduje się poza zakresem nadzoru UE, i właśnie dlatego ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) w artykułach 29 i 28 reguluje, kto przejmuje tę rolę.
Importer staje się wyznaczoną stroną
Artykuł 29 ESPR nakłada obowiązki na importera: osobę wprowadzającą produkt na europejski rynek z kraju spoza UE. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które kupuje odzież lub tekstylia w fabryce na przykład w Bangladeszu, Turcji lub Chinach, oznacza to praktycznie, że karta produktu nie jest automatycznie dostarczana przez tę fabrykę. Importer musi sprawdzić, czy karta istnieje, czy jest prawidłowa i czy jest dostępna za pośrednictwem nośnika danych QR na produkcie. Przedsiębiorstwa, które wątpią, czy ta rola dotyczy ich działalności, mogą znaleźć bardziej szczegółowe wyjaśnienia na stronie Czy jestem importerem czy producentem zgodnie z ESPR?.
Kontrola przed wprowadzeniem do obrotu
W praktyce oznacza to, że kontrola karty produktu odbywa się przed sprzedażą odzieży w UE, a nie po niej. Dla przedsiębiorstwa bez dużego działu prawnego jest to często nowy etap w procesie zakupów: oprócz kontroli jakości i kontroli produktu dodawana jest kontrola specjalnie poświęcona obecności i poprawności karty. Wymaga to skoordynowania z producentem, jakie dokładnie dane będą dostarczone i w jakiej formie.
Upoważniony przedstawiciel jako alternatywa
Artykuł 28 ESPR daje możliwość, aby producent spoza UE wyznaczył upoważnionego przedstawiciela, który będzie działać w jego imieniu w UE. Dla średniego przedsiębiorstwa odzieżowego jest to istotne, gdy producent sam stanowi większą stronę pracującą dla wielu europejskich odbiorców i woli scentralizować obciążenie administracyjne. W tym przypadku odpowiedzialność za kartę produktu przebiega przez tego przedstawiciela, a nie (tylko) przez importera. Należy wówczas jasno określić, kto dokładnie pełni tę rolę i które dane są dostarczane przez którą stronę.
Marka własna nie ułatwia sprawy
Dla przedsiębiorstw zlecających produkcję pod własną marką u producenta spoza UE pojawia się dodatkowa warstwa: są jednocześnie właścicielem marki i (często) importerem. Osoby chcące wiedzieć więcej na ten temat mogą dalej czytać na stronie Sprzedaję odzież i tekstylia pod własną marką — jakie obowiązki mi przypadają? i na Zlecam produkcję odzieży pod własną etykietą — kto tworzy paszport?. Połączenie ról nie oznacza, że karta produktu jest potrzebna dwa razy, ale wymaga jasności co do tego, kto w ramach przedsiębiorstwa jest odpowiedzialny za dostarczanie danych stronie opracowującej kartę produktu.
Gdzie coś idzie nie tak w praktyce
Szereg sytuacji regularnie pojawia się u przedsiębiorstw pracujących z producentami spoza UE.
Producent dostarcza jedynie dokumentację produkcyjną lub certyfikat jakości, a przedsiębiorstwo uważa, że jest to to samo co karta produktu. Tak nie jest: karta produktu wymaga określonych, ustrukturyzowanych danych, które są udostępniane za pośrednictwem kodu QR, a nie luźnego certyfikatu.
Druga sytuacja: współpraca z wieloma producentami spoza UE na potrzeby różnych sztuk kolekcji, a nikt w przedsiębiorstwie nie ma przeglądu tego, które dane już dostarczył każdy producent. Rezultatem jest, że część kolekcji bez ważnej karty produktu trafia na rynek UE, bez wcześniejszego zauważenia.
Trzecia: przedsiębiorstwo uważa, że producent spoza UE jest odpowiedzialny i pozostaje odpowiedzialny, również po imporcie do UE. Jednak gdy produkt trafia na rynek europejski, odpowiedzialność spoczywa na importerze lub upoważnionym przedstawicielu, a nie na samym producencie — który pozostaje poza zakresem unijnych przepisów.
Czwarta sytuacja powstaje, gdy przedsiębiorstwo zarówno importuje, jak i odsprzedaje innym sklepom lub platformom. Niejasność dotycząca tego, kto w łańcuchu ma jaką rolę, czasami prowadzi do sytuacji, w której nikt nie czuje się odpowiedzialny za paszport. Dla osób zajmujących tę rolę, rozróżnienie między własnymi obowiązkami a obowiązkami odbiorców zostało szczegółowo opracowane na Jakie obowiązki ma dystrybutor lub handlowiec odzieży i tekstyliów? i na jestem hurtownikiem odzieży, jakie są moje obowiązki dotyczące paszportu produktu.
Piąta: przy sprzedaży za pośrednictwem własnego sklepu internetowego w połączeniu z producentem spoza UE przywykło się do tego, że obowiązek importera również tutaj obowiązuje, niezależnie od kanału sprzedaży. Kto sprzedaje za pośrednictwem platformy handlowej, może porównać swoją pozycję z objaśnieniami na Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję odzież i tekstylia przez internetową platformę handlową?.
Co można udokumentować
Dla przedsiębiorstw pracujących z producentami spoza UE praktyczne jest ustalenie pisemnie kilku kwestii, na przykład w umowie zakupu lub w osobnym załączniku:
- Którą stronę dostarcza dane do paszportu produktu: producent, upoważniony przedstawiciel, czy własne przedsiębiorstwo jako importer.
- Jakie dokładnie dane dostarcza producent (skład materiałowy, pochodzenie, proces produkcji) i w jakiej formie oraz języku.
- Kto w ramach własnego przedsiębiorstwa odpowiada za sprawdzenie dostarczonych danych przed wprowadzeniem produktu na rynek UE.
- Czy wyznaczony został upoważniony przedstawiciel zgodnie z artykułem 28 ESPR, i kim jest ten przedstawiciel.
- Jak postępuje się ze zmianami w kolekcji lub procesie produkcji i kto zwraca się do producenta w tej sprawie.
- Przegląd na każdą kolekcję lub linię produktów tego, który producent dostarcza które produkty, aby przy kontroli szybko było jasne, który paszport dotyczy którego artykułu.
Kto jeszcze nie wie dokładnie, jaką rolę odgrywa jego przedsiębiorstwo w tym łańcuchu, znajdzie ogólny przegląd na Kto jest odpowiedzialny za paszport produktu odzieży i tekstyliów?. A dla tych, którzy zastanawiają się, jakie są konsekwencje, gdy to nie jest w porządku, istnieje objaśnienie na Co się stanie, jeśli nie będę mieć paszportu produktu dla mojej odzieży i tekstyliów?.
To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.