Według jakiej metody muszę mierzyć wartości dla paszportu?

Metoda jest określona w akcie delegowanym, a nie do wyboru

Sposób, w jaki wartość cyfrowego paszportu produktu jest mierzona lub obliczana, nie leży w gestii marki ani importera. Artykuł 39 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że Komisja Europejska ustala dla każdej grupy produktów, zgodnie z którymi metodami testowania, pomiaru i obliczania wymagania z artykułów 5–7 powinny być wykazane. Metody te muszą być dokładne, wiarygodne i powtarzalne, a w miarę możliwości powinny być zgodne z normami zharmonizowanymi. W przypadku tekstyliów i odzieży taka konkretna metoda jeszcze nie istnieje: pojawi się wraz z aktem delegowanym dla tej grupy produktów. Do tego czasu nie istnieje więc przepisana metoda obliczania na przykład śladu węglowego, procentu recyklingu lub wskaźnika zrównoważonego rozwoju dla odzieży w ramach paszportu.

Do czego ma i nie ma zastosowania

Ten system ma zastosowanie do wszystkich grup produktów podlegających ESPR, nie tylko tekstyliów: baterie, meble, elektronika i tekstylia otrzymają każdy swój własny akt delegowany z własnymi przepisami pomiarowymi, choć ramy ogólne znajdują się w tych samych artykułach. To, co nie wynika z artykułu 39, to gotowa metoda, którą można już teraz zastosować do produktu odzieżowego. Artykuł opisuje proces i wymogi jakości, którym metoda musi sprostać, gdy zostanie ustanowiona, a nie samą formułę. Ponadto ta część ma zastosowanie wyłącznie do wartości uwzględnionych w ramach wymogów ekoprojektu i paszportu produktu; inne obowiązki, które marka może mieć na podstawie na przykład etykietowania składu włókien lub substancji chemicznych, podlegają innemu prawodawstwu i dlatego niekoniecznie wdrażają taką samą metodę pomiaru.

Brak ustalonej daty, jest jednak kolejność

Nie ma jeszcze ustalonej daty opublikowania metody pomiaru dla tekstyliów i odzieży. To, co wiadomo z planu pracy ds. ekoprojektu i paszportów produktów na lata 2025–2030: akt delegowany dla tekstyliów oczekuje się w tym planie w 2027 roku, przy czym odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych będzie pierwszą kategorią. Jest to oczekiwanie zawarte w planie pracy, a nie zobowiązanie ani tekst ustawy z twardym terminem. Do czasu opublikowania aktu delegowanego dla tekstyliów nie istnieje oficjalnie przepisana metoda pomiaru lub obliczania w ramach ESPR. Gdy akt ten się pojawi, będzie w nim określona metoda, która ma zastosowanie, a ta strona zostanie zaktualizowana o konkretne odniesienie.

Co można zrobić teraz

Kto już teraz myśli o paszporcie produktu, może przygotować wiele rzeczy bez czekania na ostateczną metodę. Po pierwsze: dane, które będą musiały być mierzone lub obliczane, skądś pochodzą — od producenta, z łańcucha dostaw, z certyfikatów lub raportów testowych. Warto teraz już przygotować przegląd dostępnych danych i metody, zgodnie z którą powstały, nawet jeśli to jeszcze nie jest metoda, którą akt delegowany będzie przepisywać. Po drugie: istniejące normy zharmonizowane i powszechnie stosowane metody analizy cyklu życia wskazują kierunek, w którym Komisja prawdopodobnie szuka, ponieważ artykuł 39 wyraźnie powołuje się na nie jako źródło preferencyjne. To nie jest gwarancja, że będzie wskazana dokładnie ta sama norma, ale to nie jest zły punkt wyjścia do pierwszego gromadzenia danych. Po trzecie: śledzenie publikacji aktu delegowanego jest rozsądniejsze niż już teraz inwestowanie w w pełni opracowaną, ostateczną metodę pomiaru — ponieważ może ona różnić się od tego, co marka sama wybrała. Wreszcie: platforma kompiluje paszport na podstawie danych dostarczonych przez producenta lub importera i w tym procesie stosuje metodę obowiązującą zgodnie z obowiązującym wówczas prawodawstwem; gdy metoda dla tekstyliów będzie ustalona, zostanie ona uwzględniona w sposobie tworzenia paszportów.

Na czym to opiera się: artykuł 39 i artykuły 5–7

Obowiązek ustalenia metody badania, pomiaru lub obliczania zanim wymóg dotyczący wydajności lub informacji będzie mógł być konkretnie stosowany, wynika z artykułu 39 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Artykuł ten wiąże metodę bezpośrednio z wymogami, które Komisja ustala dla poszczególnych grup produktów na podstawie artykułów 5–7 tego samego rozporządzenia — przepisów opisujących wymogi ekoprojektu oraz wymogi dotyczące wydajności i informacji w sensie ogólnym. Ponieważ wymogi dotyczące tekstyliów będą konkretnie określone w jeszcze nieopublikowanym akcie delegowanym, odpowiadająca mu metoda pomiaru również nie została jeszcze ustalona. Oficjalne teksty obu przepisów znajdują się w указаниях poniżej, dla tych, którzy chcą zapoznać się z dokładnym brzmeniem.

Ci, którzy chcą być na bieżąco z momentem, w którym akt delegowany dla tekstyliów się pojawi, mogą monitorować tę stronę: gdy metoda zostanie opublikowana, tutaj zostanie dodane konkretne odniesienie.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Delegowana decyzja wskazuje metodę pomiaru

Dla każdej wartości, która trafi do paszportu produktu, obowiązywać będzie ustalony sposób pomiaru lub obliczenia. Artykuł 39 rozporządzenia ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa, że Komisja wyznacza dla każdej grupy produktów metody badania, pomiaru i obliczania, a metody te powinny w możliwie largest mierze odpowiadać istniejącym normom europejskim lub międzynarodowym. W odniesieniu do odzieży i tekstyliów takie wyznaczenie nie istnieje: delegowana decyzja dla tej grupy produktów oczekiwana jest w Planie pracy ESPR na lata 2025-2030 około 2027 roku, z odzieżą zawierającą osiemdziesiąt procent lub więcej włókien włókienniczych jako pierwszą kategorią. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim, że obecne przygotowania powinny skupiać się na posiadaniu podstawowych danych, a nie na wcześniejszym ustaleniu jednej metody obliczania.

Dane muszą być kompatybilne z metodą, która jeszcze się pojawi

Artykuły 5-7 rozporządzenia ESPR rozróżniają wymogi dotyczące ekologicznego projektowania, wymogi dotyczące wydajności i wymogi informacyjne. Wymóg dotyczący wydajności (na przykład wartość graniczna uwalniania mikrowłókien lub minimalny udział włókna pochodzącego z recyklingu) jest możliwy do weryfikacji dopiero wtedy, gdy ustalona zostaje odpowiadająca mu metoda pomiaru. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że dane gromadzone już teraz — wyniki testów dostawcy, certyfikaty, raporty laboratoryjne — powinny w miarę możliwości pozostać śledowalne do pierwotnych warunków testowania. Raport z testu niezawierający wskazania zastosowanej normy lub metody testowania będzie w przyszłości trudny do przeliczenia na wartość, którą ostatecznie żąda delegowana decyzja.

Istniejące normy jako etap przejściowy

Dopóki ostateczna metoda nie zostanie wyznaczona, powszechne jest, że przedsiębiorstwa opierają się na normach już uzwyczajnionych w ich sektorze, na przykład dla składu włókien lub trwałości prania. To nie jest obowiązek wynikający z artykułu 39, ale praktyczny wybór: im spójniejsza jest obecna praktyka testowania, tym mniejsza szansa, że dane będą musiały być zmierzone ponownie zgodnie z inną metodą. Kto już teraz ustala jak składa się przebadanie składu włókien, buduje w ten sposób dokumentację, która najprawdopodobniej będzie w dużej mierze wielokrotnie użyteczna.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Pierwsza sytuacja: raport z testu strony trzeciej podaje procent lub wartość, ale nie wskazuje, która norma lub warunki testowania zostały zastosowane. Bez tego wskazania nie można następnie stwierdzić, czy wartość jest porównywalna z tym, co wymaga przyszła metoda.

Druga sytuacja: różni dostawcy w łańcuchu testują tę samą cechę — na przykład udział włókna pochodzącego z recyklingu — według różnych metod, bez zanotowania tego. Podczas kompilowania paszportu powstaje wówczas wartość, którą nie można jednoznacznie prześledzić do źródła. Kto musi wykazać jak uzasadniony jest udział włókna pochodzącego z recyklingu, czerpie korzyści ze stałej, zanotowanej metody testowania dla każdego dostawcy.

Trzecia sytuacja: przedsiębiorstwo przejmuje wartość z raportu analizy chemicznej bez wskazania, kiedy i w jakich warunkach przeprowadzono badanie. W razie pytań dotyczących jakie obróbki chemiczne muszą być zgłaszane jest to słabe miejsce w dokumentacji, ponieważ wartość nie da się już udowodnić, jeśli pierwotny raport z testu nie był zachowany.

Czwarta sytuacja: wewnętrzny dział testowania stosuje własną, nieznormalizowaną metodę pomiaru, ponieważ jest tańsza lub szybsza, bez zanotowania tego gdziekolwiek. W momencie, gdy delegowana decyzja wskaże metodę normatywną, okazuje się, że wcześniejsze pomiary nie są porównywalne i muszą być wykonane ponownie.

Piąta sytuacja: przedsiębiorstwo zakłada, że metoda pomiaru dla paszportu jest taka sama jak dla etykiety pielęgnacyjnej, tymczasem niekoniecznie tak jest. Warunki pielęgnacji i paszport służą różnym celom i mogą opierać się na innych normach; jaki jest stosunek etykiety pielęgnacyjnej do paszportu jest zatem osobnym pytaniem, które nie daje się automatycznie odpowiedzieć przy użyciu tych samych danych testowych.

Co można udokumentować

Dla każdej zmierzonej lub obliczonej wartości: która norma, metoda badawcza lub metoda obliczeniowa została zastosowana, przez kogo i w jakim dniu.
Samego raportu badawczego lub certyfikatu, ze wskazaniem warunków badawczych, zachowanego jako dowód potwierdzający wartość w paszporcie.
Przegląd dla każdego dostawcy zastosowanej metody badawczej, aby w razie wątpliwości można było szybko ustalić, czy wartości są ze sobą porównywalne.
Notę przy każdej wartości, która nie została jeszcze zmierzona zgodnie z wyznaczoną metodą, aby po opublikowaniu aktu delegowanego było jasne, które dane mogą wymagać zmiany.
Odsyłacz do źródła wartości w administracji wewnętrznej, powiązany z częścią które dane znajdują się w paszporcie tekstylnymtak aby metoda pomiarowa i pole danych pozostały powiązane.
Procedurę określającą, jak często wyniki badań są powtarzane lub weryfikowane, dostosowaną do pytania jak aktualne powinny być dane w paszporcie.

Obserwujemy publikację aktu delegowanego dotyczącego odzieży i tekstyliów i aktualizujemy tę stronę, gdy tylko zostanie wyznaczona metoda dla tej grupy produktów.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.