Σύμφωνα με ποια μέθοδο πρέπει να μετρήσω τις τιμές για το διαβατήριο;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Η εξουσιοδοτημένη πράξη ορίζει τη μέθοδο μέτρησης

Για κάθε τιμή που θα περιλαμβάνεται στο διαβατήριο προϊόντος, θα ισχύει στο μέλλον ένας καθορισμένος τρόπος μέτρησης ή υπολογισμού. Το άρθρο 39 του κανονισμού ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ορίζει ότι η Επιτροπή ορίζει μεθόδους δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού ανά κατηγορία προϊόντων, και ότι αυτές οι μέθοδοι πρέπει κατά το δυνατόν να είναι συμβατές με τα ήδη υπάρχοντα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα. Για ρούχα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, αυτή η ορισμός δεν υπάρχει ακόμη· η εξουσιοδοτημένη πράξη για αυτή την κατηγορία προϊόντων αναμένεται περί το 2027 στο σχέδιο εργασίας ESPR 2025-2030, με ρούχα με ογδόντα τοις εκατό ή περισσότερες κλωστοϋφαντουργικές ίνες ως πρώτη κατηγορία. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει κυρίως ότι η τρέχουσα προετοιμασία πρέπει να επικεντρωθεί στη διαθεσιμότητα των υποκείμενων δεδομένων, όχι στην ήδη καθόρισης μιας μόνης μεθόδου υπολογισμού.

Τα δεδομένα πρέπει να είναι συμβατά με μια μέθοδο που θα έρθει

Τα άρθρα 5 έως και 7 του κανονισμού ESPR διακρίνουν μεταξύ απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού, απαιτήσεων απόδοσης και απαιτήσεων πληροφόρησης. Μια απαίτηση απόδοσης (όπως ένα όριο για την απελευθέρωση μικροϊνών ή ένα ελάχιστο μερίδιο ανακυκλωμένης ίνας) είναι δυνατόν να αξιολογηθεί μόνο όταν καθοριστεί η αντίστοιχη μέθοδος μέτρησης. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα που συλλέγονται ήδη — αποτελέσματα δοκιμών ενός προμηθευτή, πιστοποιητικά, αναφορές εργαστηρίου — πρέπει κατά προτίμηση να παραμείνουν ανιχνεύσιμα στις αρχικές συνθήκες δοκιμής. Μια αναφορά δοκιμής χωρίς αναφορά του χρησιμοποιηθέντος προτύπου ή της μεθόδου δοκιμής θα είναι δύσκολο να μετατραπεί αργότερα στην τιμή που ζητά τελικά η εξουσιοδοτημένη πράξη.

Υπάρχοντα πρότυπα ως ενδιάμεσο βήμα

Όσο δεν έχει οριστεί η οριστική μέθοδος, είναι σύνηθες για τις επιχειρήσεις να βασίζονται στα πρότυπα που ήδη χρησιμοποιούνται στον τομέα τους, για παράδειγμα για τη σύνθεση ινών ή την ανθεκτικότητα στο πλύσιμο. Αυτό δεν είναι υποχρέωση που προκύπτει από το άρθρο 39, αλλά μια πρακτική επιλογή: όσο πιο συνεπής είναι η τρέχουσα πρακτική δοκιμής, τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα ότι τα δεδομένα θα πρέπει να μετρηθούν ξανά αργότερα σύμφωνα με άλλη μέθοδο. Όποιος ορίσει ήδη πώς καθορίζεται η σύνθεση ινών, χτίζει με αυτό ένα αρχείο που πιθανότατα θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό επαναχρησιμοποιήσιμο.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια πρώτη περίπτωση: μια αναφορά δοκιμής εξωτερικού μέρους αναφέρει ένα ποσοστό ή τιμή, αλλά όχι ποιο πρότυπο ή ποιες συνθήκες δοκιμής χρησιμοποιήθηκαν. Χωρίς αυτή την αναφορά, δεν μπορεί να καθοριστεί αργότερα εάν η τιμή είναι συγκρίσιμη με αυτό που ζητά μια μελλοντική μέθοδος.

Μια δεύτερη περίπτωση: διάφοροι προμηθευτές στην αλυσίδα δοκιμάζουν την ίδια ιδιότητα — για παράδειγμα το μερίδιο ανακυκλωμένης ίνας — σύμφωνα με διαφορετικές μεθόδους, χωρίς να σημειώνεται. Κατά την κατάρτιση του διαβατηρίου, δημιουργείται τότε μια τιμή που δεν είναι ένα προς ένα ανιχνεύσιμη σε μια πηγή. Όποιος πρέπει να αποδείξει πώς είναι τεκμηριωμένο το μερίδιο ανακυκλωμένης ίνας, έχει ωφέλεια από σταθερή, σημειωμένη μέθοδο δοκιμής ανά προμηθευτή.

Μια τρίτη περίπτωση: μια επιχείρηση αναλαμβάνει μια τιμή από μια χημική αναφορά ανάλυσης χωρίς να αναφέρει σε ποια στιγμή και υπό ποιες συνθήκες έγινε η δοκιμή. Στις ερωτήσεις σχετικά με ποιες χημικές επεξεργασίες πρέπει να δηλωθούν είναι ένα αδύναμο σημείο στο αρχείο, επειδή η τιμή δεν μπορεί να υποστηριχθεί περαιτέρω εάν η αρχική αναφορά δοκιμής δεν διατηρηθεί.

Μια τέταρτη περίπτωση: ένα εσωτερικό τμήμα δοκιμών χρησιμοποιεί μια δική του, μη τυποποιημένη μέθοδο μέτρησης επειδή είναι φθηνότερη ή ταχύτερη, χωρίς να σημειώνεται κάπου. Τη στιγμή που η εξουσιοδοτημένη πράξη ορίζει μια μέθοδο προτύπου, αποδεικνύεται ότι οι προηγούμενες μετρήσεις δεν είναι συγκρίσιμες και πρέπει να επαναληφθούν.

Μια πέμπτη περίπτωση: μια επιχείρηση υποθέτει ότι η μέθοδος μέτρησης για το διαβατήριο είναι η ίδια με αυτή για την ετικέτα πλυσίματος, ενώ δεν είναι απαραίτητα έτσι. Η προδιαγραφή συντήρησης και το διαβατήριο εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς και μπορούν να στηρίζονται σε διαφορετικά πρότυπα· πώς η ετικέτα πλυσίματος σχετίζεται με το διαβατήριο είναι επομένως μια отдельная ερώτηση που δεν μπορεί να απαντηθεί αυτόματα με τα ίδια δεδομένα δοκιμής.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Για κάθε μετρούμενη ή υπολογιζόμενη τιμή: ποιο πρότυπο, ποια μέθοδος δοκιμής ή ποια μέθοδος υπολογισμού χρησιμοποιήθηκε, από ποιον και σε ποια ημερομηνία.
• Η ίδια η έκθεση δοκιμής ή το πιστοποιητικό, με αναφορά των συνθηκών δοκιμής, διατηρούμενα ως υποκείμενα στοιχεία για την τιμή στο διαβατήριο.
• Μια επισκόπηση ανά προμηθευτή της χρησιμοποιηθείσας μεθόδου δοκιμής, ώστε σε περίπτωση αμφιβολίας να είναι γρήγορα δυνατό να προσδιοριστεί εάν οι τιμές είναι αμοιβαία συγκρίσιμες.
• Μια σημείωση για κάθε τιμή που δεν έχει ακόμη μετρηθεί σύμφωνα με μια ορισμένη μέθοδο, ώστε κατά τη δημοσίευση της εξουσιοδοτημένης πράξης να είναι σαφές ποια στοιχεία ενδέχεται να πρέπει να αναθεωρηθούν.
• Μια αναφορά στην πηγή της τιμής στη εσωτερική διαχείριση, συνδεδεμένη με το στοιχείο του ποια στοιχεία περιλαμβάνονται στο διαβατήριο του ιματισμού, ώστε η μέθοδος μέτρησης και το πεδίο δεδομένων να παραμείνουν συνδεδεμένα.
• Μια διαδικασία για το πόσο συχνά επαναλαμβάνονται ή ελέγχονται τα αποτελέσματα δοκιμών, προσαρμοσμένη στο ερώτημα πόσο ενήμερα πρέπει να είναι τα στοιχεία στο διαβατήριο.

Παρακολουθούμε τη δημοσίευση της εξουσιοδοτημένης πράξης για ιματισμό και κλωστοϋφάντια και ενημερώνουμε αυτή τη σελίδα μόλις ορίσει την μέθοδο για αυτήν την κατηγορία προϊόντων.