Moet ik bedrijfsgevoelige gegevens over mijn kleding en textiel openbaar maken?

Niet alles wordt openbaar: het paspoort kent verschillende toegangsniveaus

Bedrijfsgevoelige gegevens moeten niet automatisch voor iedereen zichtbaar worden. Het digitale productpaspoort is bedoeld om bepaalde informatie over een kledingstuk of textielproduct toegankelijk te maken, maar dat betekent niet dat alle onderliggende gegevens publiek op straat komen te liggen. Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft dat het paspoort met gedifferentieerde toegang kan werken: een deel van de gegevens is voor iedereen te raadplegen via de QR-code, en een ander deel is alleen bereikbaar voor specifieke partijen, zoals markttoezichthouders, douane of andere actoren in de toeleveringsketen. Welke gegevens in welke categorie vallen, wordt per productgroep vastgelegd in de gedelegeerde handeling die voor die groep geldt. Voor kleding en textiel ligt die handeling er nog niet, dus de precieze indeling voor deze sector is er nu nog niet.

Voor welke gegevens dit speelt, en voor welke niet

Dit onderscheid gaat over gegevens die wél iets met het product te maken hebben, maar waarvan openbaarmaking niet nodig is om de doelen van de verordening te bereiken — denk aan gedetailleerde receptuur van een behandeling, de identiteit van een specifieke onderleverancier, of technische specificaties die verder gaan dan wat een consument of toezichthouder nodig heeft. Het geldt voor de actoren die onder artikel 38 van de ESPR gegevens moeten aanleveren voor het paspoort: fabrikanten, importeurs en andere partijen in de toeleveringsketen.

Het gaat niet over bedrijfsgegevens die sowieso buiten de reikwijdte van het paspoort vallen, zoals inkoopprijzen, winstmarges of interne bedrijfsprocessen die geen deel uitmaken van de productinformatie die de verordening beoogt. Die horen niet in het paspoort thuis, punt. Het gaat ook niet om een vrijstelling van gegevens die toezichthouders nodig hebben voor hun taak: informatie die relevant is voor markttoezicht kan wel degelijk toegankelijk moeten zijn voor die toezichthouders, ook als diezelfde informatie niet aan het grote publiek wordt getoond. Beperkte toegang is dus iets anders dan geheimhouding voor iedereen.

Nog geen vaste datum voor de precieze indeling

Wanneer voor kleding en textiel vastligt welke gegevens publiek zijn en welke beperkt toegankelijk, staat nog niet vast. Volgens het werkplan van de Europese Commissie voor 2025-2030 wordt de gedelegeerde handeling voor deze productgroep in 2027 verwacht, met kleding die voor tachtig procent of meer uit textielvezels bestaat als eerste categorie. Dat is nog geen wettelijk vastgelegde datum, maar wel de planning zoals die er nu ligt. Tot de gedelegeerde handeling er is, gelden alleen de algemene kaders uit artikel 10 en artikel 38 van de ESPR: die beschrijven dát er een systeem van gedifferentieerde toegang kan bestaan, maar niet welke specifieke gegevens voor kleding straks in welke categorie vallen. Zodra de handeling is gepubliceerd, wordt dat hier aangevuld.

Wat een merk of importeur hier nu al mee kan doen

De volgorde waarin dit meestal wordt opgepakt, ziet er ongeveer zo uit:

Eerst een overzicht maken van de gegevens die al worden verzameld voor bestaande labels, certificaten of ketencommunicatie — samenstelling, herkomst, behandelingen, leveranciersinformatie. Vervolgens een grove indeling maken tussen gegevens die naar hun aard al publiek zijn (zoals vezelsamenstelling of wasinstructies) en gegevens die gevoeliger liggen (zoals de identiteit van een specifieke productielocatie of een receptuur). Daarna is het een kwestie van afwachten hoe de gedelegeerde handeling voor textiel die indeling concreet maakt, en de eigen gegevensstructuur zo inrichten dat gegevens later eenvoudig te labelen zijn naar toegangsniveau zonder dat alles opnieuw moet worden ingericht. Tot slot is het zinvol om met leveranciers en andere partijen in de keten af te stemmen wie welke gegevens nodig heeft en op welk moment, aangezien artikel 38 juist die onderlinge gegevensuitwisseling regelt — dat is een ander vraagstuk dan wat er straks richting de eindgebruiker of toezichthouder zichtbaar wordt.

Waar dat staat: artikel 10 en artikel 38 ESPR

Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft de vereisten waaraan het digitale productpaspoort moet voldoen, met inbegrip van de mogelijkheid van gedifferentieerde toegang tot de gegevens die erin zijn opgenomen. Artikel 38 van dezelfde verordening beschrijft de vereisten voor actoren in de toeleveringsketen, waaronder welke gegevens zij onderling en richting bevoegde instanties beschikbaar moeten stellen — een verplichting die los staat van openbaarmaking aan het brede publiek. De precieze uitwerking voor kleding en textiel, inclusief welke gegevens onder welk toegangsniveau vallen, volgt uit de nog te publiceren gedelegeerde handeling voor deze productgroep.

Wat nu te doen

Wie nu al gegevens verzamelt voor het toekomstige paspoort, doet er goed aan die gegevens zo te structureren dat later een onderscheid naar toegangsniveau kan worden aangebracht, en de eigen leveranciers te betrekken bij de vraag welke informatie zij bereid en verplicht zijn te delen. Voor de definitieve indeling van gegevens in publiek en beperkt toegankelijk blijft de publicatie van de gedelegeerde handeling voor textiel het te volgen moment; deze pagina wordt aangevuld zodra die er is.