Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję odzież i tekstylia przez internetową platformę handlową?

Obowiązek paszportu pozostaje związany z produktem, a nie z kanałem sprzedaży

Sprzedaż za pośrednictwem internetowej platformy handlowej nie zmienia niczego w kwestii tego, czy odzież musi posiadać cyfrowy paszport produktu. Paszport należy do samego produktu, powiązany za pomocą kodu QR na metce lub opakowaniu. Osoba, która wytwarza lub importuje odzież i wprowadza ją na rynek, to ta, która powinna doprowadzić do sporządzenia paszportu — niezależnie od tego, czy produkt trafia następnie do konsumenta za pośrednictwem własnego sklepu, własnego sklepu internetowego czy platformy handlowej, takiej jak Bol, Amazon czy Zalando. Ponadto sama platforma handlowa, jako platforma, ma własną rolę: artykuł 35 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje obowiązki specyficzne dla dostawców internetowych platform handlowych i wyszukiwarek, niezależnie od obowiązków spoczywających na producencie, importerze lub sprzedawcy.

Dla właścicieli marek i importerów, a nie dla sprzedaży prywatnej

Zasady te zostały opracowane dla stron, które prowadzą handel odzieżą i tekstyliami na skalę komercyjną: marki, importerzy i zleceniodawcy private label, oraz sprzedawcy i dystrybutorzy, którzy odsprzedają te produkty — zgodnie z artykułami 30 i 31 ESPR obowiązują ich lżejsze obowiązki niż producenta lub importera. To, co nie należy tutaj, lub przynajmniej nie bez zastrzeżeń: sprzedaż prywatna między konsumentami, na przykład odzież używana oferowana przez osobę prywatną za pośrednictwem platformy handlowej. ESPR skupia się na produktach wprowadzanych na rynek w ramach działalności handlowej, a dokładne rozgraniczenie tego, co to obejmuje w przypadku odsprzedaży używanej odzieży, nie jest wyjaśnione w artykułach, które mają tutaj zastosowanie. W tej sytuacji oficjalny tekst i ewentualny dodatkowy komentarz są właściwym źródłem.

Data jeszcze nie ustalona, ale istnieje harmonogram

Nie ma jeszcze ustalonej daty, od której paszport produktu dla odzieży staje się obowiązkowy, również w przypadku sprzedaży za pośrednictwem platformy handlowej. ESPR sama w sobie jest rozporządzeniem ramowym; obowiązek rzeczywisty dla danej grupy produktów powstaje dopiero wraz z aktem delegowanym dla tej grupy. W przypadku tekstyliów taki akt delegowany nie został jeszcze opublikowany. Zgodnie z planem pracy Komisji Europejskiej na lata 2025–2030 oczekuje się go w 2027 roku, przy czym odzież składająca się w osiemdzieściu procentach lub więcej z włókien tekstylnych będzie pierwszą kategorią. Do czasu opublikowania i wejścia w życie tego aktu delegowanego nie obowiązuje obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu — ani producenta lub importera, ani sprzedawcy, ani platformy handlowej. Gdy tylko będą dostępne więcej informacji na temat ostatecznej daty, zostanie to tutaj zaktualizowane.

Co to oznacza dla łańcucha sprzedaży

Pierwszym krokiem jest ustalenie, która rola ma zastosowanie: osoba, która powoduje wytworzenie lub import odzieży, będzie odpowiadać za sporządzenie paszportu — będzie to oparte na danych dostarczonych przez tę stronę, niezależnie od kanału, przez który produkt jest sprzedawany. Osoba, która jedynie odsprzedaje odzież bez bycia sama producentem lub importerem, podlega lżejszym obowiązkom dla dystrybutorów i sprzedawców określonym w artykułach 30 i 31: na przykład sprawdzenie, czy paszport jest obecny i nie samodzielne modyfikowanie ani usuwanie tego, co zostało już dołączone. Drugim krokiem jest sprawdzenie, jak sama platforma handlowa sobie z tym radzi: platformy otrzymują poprzez artykuł 35 własne obowiązki, co może oznaczać, że platforma handlowa na dłuższą metę sama ustala wymogi dotyczące ofert, na przykład w odniesieniu do wyświetlania kodu QR lub przekazywania danych paszportu na stronie produktu. Trzecim krokiem jest aspekt praktyczny: nośnik danych QR i podstawowe dane paszportu podróżują razem z produktem, dlatego odzież sprzedawana za pośrednictwem wielu kanałów — własny sklep, własny sklep internetowy, platforma handlowa — potrzebuje tylko jednego paszportu. Nie musi być osobnego paszportu dla każdego kanału sprzedaży.

Podstawa prawna: artykuły 30, 31 i 35

Że obowiązek wiąże się z produktem, a nie kanałem sprzedaży, wynika z założenia ESPR: rozporządzenie przypisuje różne role producentom i importerom z jednej strony (artykuły 30 i 31, obowiązki dystrybutorów i handlowców) oraz dostawcom platform handlowych online i wyszukiwarek z drugiej strony (artykuł 35). Artykuły te opisują odrębne obowiązki dla odrębnych stron w łańcuchu, co wskazuje, że ustawodawca uważa sprzedaż za pośrednictwem platformy za dodatkowe ogniwo, a nie zastąpienie obowiązków, które już ciążą na producencie lub imporcie.

Jeśli już teraz pracujesz z tekstyliami i sprzedajesz za pośrednictwem platformy handlowej, najlepiej jest uporządkować własne dane dotyczące składu materiałów, pochodzenia i produkcji, aby były dostępne, gdy tylko akt delegowany dotyczący tekstyliów zostanie opublikowany — i w międzyczasie monitorować ogłoszenia Komisji Europejskiej na temat tego aktu.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Na mocy ESPR platforma handlowa online ma własny zestaw obowiązków, odrębnych od obowiązków sprzedawców, którzy jej używają. Artykuł 35 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) odnosi się konkretnie do dostawców platformy handlowej online i wyszukiwarek. Ponadto nadal obowiązuje to, czego oczekuje się od dystrybutorów i handlowców zgodnie z artykułami 30 i 31 ESPR — i platforma handlowa może, w zależności od pełnianej roli, być postrzegana jednocześnie w wielu różnych funkcjach.

Platforma handlowa jako kanał przekazywania informacji

Dla dostawcy platformy handlowej online chodzi przede wszystkim o to, aby informacje związane z ofertą — w tym dane z cyfrowego paszportu produktu — były widoczne dla potencjalnego kupującego przed zakupem. Platforma handlowa nie jest stroną, która sporządza paszport lub wymyśla dane, ale jest stroną, która zapewnia, że kod QR lub podobny nośnik danych jest widoczny w ofercie. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które samo eksploatuje sklep internetowy lub platformę, na której sprzedają również strony trzecie, oznacza to, że sposób, w jaki budowane są strony produktów, musi zapewniać miejsce na ten nośnik danych i musi istnieć proces sprawdzania, czy sprzedawcy rzeczywiście dostarczają te informacje.

Sprzedawca na platformie handlowej pozostaje sam odpowiedzialny

Kto sprzedaje za pośrednictwem platformy handlowej, nie zmienia tym samym swojej pozycji w łańcuchu. Przedsiębiorstwo, które jest producentem, importerem lub dystrybutorem, pozostaje nim — platforma handlowa jest kanałem sprzedaży, a nie stroną przejmującą własne obowiązki. To, jakie dokładnie są obowiązki, zależy od roli: kto produkuje odzież pod własną marką i wprowadza ją na rynek, podlega innemu zestawowi obowiązków niż kto odsprzedaje istniejące tekstylia od strony trzeciej. Aby rozróżnić te role, strona Czy jestem importerem czy producentem zgodnie z ESPR? jest logicznym punktem wyjścia.

Gdy platforma handlowa występuje jako dystrybutor lub handlowiec

W niektórych rozwiązaniach sama platforma handlowa pełni rolę dystrybutora lub handlowca — na przykład gdy zapasy są przechowywane i wysyłane za pośrednictwem platformy handlowej, lub gdy sama platforma handlowa występuje jako strona sprzedająca. W takim przypadku dla platformy handlowej obowiązują te same obowiązki co dla każdego innego dystrybutora lub handlowca zgodnie z artykułami 30 i 31 ESPR, takie jak sprawdzenie, czy produkt jest opatrzony wymaganymi informacjami przed jego zaoferowaniem. To, co wiąże się z tymi obowiązkami, jest omówione na stronie Jakie obowiązki ma dystrybutor lub handlowiec odzieży i tekstyliów?.

Widoczność nośnika danych w ofercie

Powracającą kwestią praktyczną jest to, że kod QR lub inne nośniki danych muszą być widoczne w samej ofercie, a nie dopiero po zakupie lub tylko na fizycznym produkcie, gdy zostanie już dostarczony do domu klienta. Dla przedsiębiorstw sprzedających jednocześnie na wielu platformach handlowych — na własnym sklepie internetowym, dużej platformie handlowej i być może drugiej platformie w innym kraju — oznacza to, że na każdym z tych kanałów osobno należy sprawdzić, czy nośnik danych jest prawidłowo wyświetlany, ponieważ formatowanie techniczne stron produktów różni się w zależności od platformy.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Powszechna sytuacja polega na tym, że przedsiębiorstwo założyć się może, że platforma handlowa "się tym zajmie", ponieważ ma własny obowiązek na mocy artykułu 35. Platforma handlowa jedynie zapewnia, że informacje są widoczne — nie pobiera ona tych informacji od producenta i nie sporządza paszportu.

Druga sytuacja: produkt jest prawidłowo wyświetlany na własnym sklepie internetowym z kodem QR, ale to samo ogłoszenie na platformie handlowej brakuje nośnika danych, ponieważ źródło danych produktu eksportowane na platformę nie zawiera tego pola. Problem nie leży wtedy w samych danych, ale w powiązaniu technicznym między własnym systemem a platformą.

Trzecia sytuacja powstaje, gdy przedsiębiorstwo sprzedaje produkty za pośrednictwem platformy handlowej dostarczone przez producenta spoza Unii Europejskiej, bez jasności co do tego, kto w tym łańcuchu pełni rolę importera i odpowiada za paszport. Platforma handlowa nie odgrywa w tym roli — odpowiedzialność spoczywa na stronie, która wprowadza produkt na rynek Unii Europejskiej, jak opisano na stronie Mój producent znajduje się poza Unią Europejską — kto wówczas organizuje paszport produktu?.

Czwarta sytuacja: sprzedawcy private label, którzy zakładają, że ponieważ produkt sprzedawany jest pod ich własną marką i za pośrednictwem platformy handlowej, obowiązek spoczywa na platformie handlowej lub producencie. Kto prowadzi własną markę, ma zazwyczaj w tym względzie odrębną pozycję, jak wyjaśniono na stronie Sprzedaję odzież i tekstylia pod własną marką — jakie obowiązki mi przypadają?.

Piąta sytuacja dotyczy przedsiębiorstw, które nie prowadzą sami platformy handlowej, ale sprzedają na niej, i które uważają, że jako "mali gracze" pozostają poza zasięgiem. Obowiązki mające zastosowanie do producentów, importerów lub dystrybutorów nie są uzależnione od wielkości przedsiębiorstwa ani od wybranego kanału sprzedaży.

Co można udokumentować

Przegląd wszystkich kanałów sprzedaży (własny sklep internetowy, platformy handlowe, platformy w innych krajach UE) z sprawdzeniem dla każdego kanału, czy nośnik danych pojawia się prawidłowo w prezentacji produktu.
Ustalenia z platformą handlową lub platformą dotyczące sposobu przekazywania danych produktu, w tym linku do cyfrowego paszportu produktu, za pośrednictwem kanału informacyjnego lub interfejsu API.
Wewnętrzne przypisanie roli, którą przedsiębiorstwo pełni dla każdej linii produktów — producent, importer, dystrybutor — tak aby było jasne, kto w organizacji odpowiada za dostarczanie danych paszportu.
Dokumentacja pochodzenia produktów sprzedawanych za pośrednictwem platform handlowych, w tym dane producenta lub importera, aby w przypadku pytań platformy handlowej lub organu nadzoru można było szybko wykazać, kto dostarczył jakie informacje.
Stała procedura sprawdzania nowych ofert przed publikacją, tak aby brakujący nośnik danych został zauważony przed widocznością produktu dla klientów.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.