in welke taal moet ik de gegevens in het productpaspoort van kleding zetten
De taalkeuze staat nog niet in de ESPR zelf
De ESPR-verordening (Verordening (EU) 2024/1781) legt in artikel 10 vast welke technische en functionele eisen aan het digitaal productpaspoort worden gesteld, maar schrijft daar geen specifieke taal of talen voor voor. Artikel 10 regelt zaken als toegankelijkheid, de koppeling met de datadrager en de betrouwbaarheid van de gegevens, maar de vraag in welke taal de inhoud van het paspoort moet worden weergegeven, wordt op productgroepniveau ingevuld. Voor kleding en textiel gebeurt dat in de gedelegeerde handeling die specifiek voor deze productgroep wordt opgesteld, op basis van de algemene kaders uit de artikelen 5 tot en met 7 van de ESPR. Zolang die gedelegeerde handeling er niet is, ligt de taalkeuze voor het paspoort van textiel dus nog niet vast.
Wat wel en niet onder deze vraag valt
Deze vraag gaat specifiek over de taal van de gegevens die in het digitaal productpaspoort zelf worden getoond — dus de inhoud die verschijnt zodra iemand de QR-code scant. Dat is een ander vraagstuk dan de taal van het wasetiket of andere fysieke etikettering op het kledingstuk, waarvoor al langer bestaande regels gelden en die los staan van het productpaspoort; hoe die twee zich tot elkaar verhouden, staat beschreven op de pagina over de relatie tussen het wasetiket en het productpaspoort. Ook gaat deze vraag niet over de taal waarin gegevens intern worden vastgelegd of aangeleverd door de fabrikant — dat is een kwestie van administratie en samenwerking met de partij die het paspoort samenstelt, niet van de eindweergave aan de consument of toezichthouder. En de vraag raakt niet aan wélke gegevens er in het paspoort moeten staan; dat overzicht staat beschreven op de pagina over de gegevens die in het productpaspoort van kleding en textiel komen. Deze pagina gaat alleen over de taal waarin die gegevens uiteindelijk worden getoond.
Wanneer dit duidelijk wordt
Er is nog geen vastgestelde datum waarop de taalvereisten voor het productpaspoort van kleding bekend worden. Wat vaststaat is de volgorde: het ESPR-werkplan voor de periode 2025-2030 voorziet een gedelegeerde handeling voor textiel, waarbij kleding met een vezelaandeel van tachtig procent of meer als eerste aan de beurt is. Die gedelegeerde handeling zal, net als de andere productgroepspecifieke uitwerkingen onder de artikelen 5 tot en met 7 van de ESPR, de taalvereisten voor het paspoort van die productgroep concreet moeten maken. Tot die handeling is gepubliceerd, is er geen wettelijke basis om te zeggen of het paspoort in één, meerdere, of alle talen van de lidstaten van bestemming moet worden aangeboden. Zodra de tekst van de gedelegeerde handeling bekend is, wordt deze pagina bijgewerkt met de taalregels die daarin staan.
Hoe dit in de praktijk wordt opgepakt
Voor wie nu al een productpaspoort voorbereidt, is de meest praktische aanpak om de taalkeuze niet als losstaand probleem te zien, maar als onderdeel van de gegevensstructuur die al wordt opgebouwd. Eerst worden de gegevens die straks verplicht in het paspoort moeten staan op orde gebracht — denk aan vezelsamenstelling, herkomst en onderhoudsinformatie — onafhankelijk van de taal waarin ze uiteindelijk worden weergegeven. Vervolgens is het verstandig om bij het inrichten van de datastructuur rekening te houden met de mogelijkheid dat gegevens in meerdere talen moeten worden aangeboden, omdat kleding vaak in meerdere lidstaten wordt verkocht en eerdere Europese regelgeving op andere terreinen vaak uitgaat van de taal van het land waar het product op de markt wordt gebracht. Een paspoort dat gegevens los van een vaste taal vastlegt — bijvoorbeeld met gestandaardiseerde codes voor vezeltypes of onderhoudsinstructies in plaats van vrije tekst — is daardoor makkelijker aan te passen zodra de taalvereisten wel vaststaan. Wie via texpas.eu een paspoort laat samenstellen, hoeft zich hier overigens niet zelf mee bezig te houden: de vertaling en weergave in de juiste taal of talen wordt onderdeel van de dienst zodra de regels daarvoor bekend zijn.
Grondslag: artikel 10 en de artikelen 5 tot en met 7 van de ESPR
Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft de algemene eisen aan het digitaal productpaspoort, zoals de toegankelijkheid van de gegevens en de koppeling met de datadrager, maar bevat geen taalvoorschrift. De artikelen 5 tot en met 7 van dezelfde verordening vormen het kader waarbinnen per productgroep — via gedelegeerde handelingen — de ecologisch-ontwerpvereisten en informatievereisten worden uitgewerkt, en dat is ook de plek waar een taalvereiste voor kleding en textiel zou moeten landen. Omdat die gedelegeerde handeling voor textiel nog niet is gepubliceerd, bevat de huidige regelgeving geen bepaling die vastlegt in welke taal het paspoort van een kledingstuk moet zijn.
Wie nu al met de inrichting van een paspoort begint, kan het beste de gegevens taalonafhankelijk structureren en de ontwikkeling van de gedelegeerde handeling voor textiel volgen; texpas.eu houdt deze pagina bij zodra de tekst daarvan bekend wordt.
Waar dit op gebaseerd is
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikel 10 (vereisten voor het digitale productpaspoort)
- Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), artikelen 5 tot en met 7 (vereisten inzake ecologisch ontwerp, prestatie- en informatievereisten)
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
De ESPR bepaalt dat een productpaspoort begrijpelijk moet zijn voor de gebruikers waarvoor het bedoeld is, maar de verordening zelf legt geen taalregime vast in de tekst die tot nu toe is uitgewerkt voor kleding en textiel. Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) noemt de eisen waaraan het digitale productpaspoort moet voldoen, en artikelen 5 tot en met 7 van dezelfde verordening beschrijven hoe de ecologisch-ontwerp- en informatievereisten per productgroep verder worden ingevuld via gedelegeerde handelingen. Voor kleding en textiel is die specifieke handeling er nog niet, en dus ligt de taalkeuze op dit moment nog niet vast.
Rekening houden met een taaleis die per productgroep kan verschillen
Bij andere productgroepen waarvoor al gedelegeerde handelingen zijn opgesteld, is te zien dat de taalvereisten kunnen verschillen per product en per marktsituatie. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit praktisch dat de aanname "één taalversie is genoeg" niet zonder meer opgaat. Het is verstandiger om in de eigen administratie rekening te houden met de mogelijkheid dat gegevens in meerdere talen beschikbaar moeten zijn, zodra de definitieve handeling voor kleding en textiel bekend is.
Aansluiten bij de talen van de landen waar het product wordt verkocht
Een lijn die in de bestaande EU-wetgeving over consumenteninformatie vaak terugkomt, is dat informatie begrijpelijk moet zijn voor de eindgebruiker in de markt waar het product wordt aangeboden. Voor een merk dat in meerdere lidstaten verkoopt, betekent dit dat de taalkeuze waarschijnlijk niet los kan staan van waar de kleding wordt aangeboden. Een webshop die in Nederland, Duitsland en Frankrijk verkoopt, doet er goed aan om nu al te inventariseren welke gegevens uit welke gegevens komen er in het productpaspoort van kleding en textiel vertaalbaar moeten zijn, zodat die vertaalslag niet achteraf in haast moet gebeuren.
Zorgen dat vertaling de betekenis van technische gegevens niet verandert
Een groot deel van de paspoortgegevens is technisch van aard: vezelpercentages, chemische stoffen, wasinstructies. Bij vertaling van dit soort gegevens is precisie belangrijker dan bij marketingteksten, omdat een verkeerde vertaling van een percentage of een stofnaam de betekenis van de data kan veranderen. Dit raakt direct aan hoe de vezelsamenstelling wordt vastgelegd in het productpaspoort en aan de manier waarop chemische behandelingen gemeld moeten worden: een vertaalfout in die velden is geen taalkwestie meer, maar een datakwestie.
Waar het misgaat in de praktijk
Een eerste situatie die vaak voorkomt: een merk stelt het paspoort samen in het Engels, omdat dat de werktaal van het bedrijf is, en gaat ervan uit dat dit voor de hele EU-markt voldoende is. Zodra de taalvereiste voor textiel wordt vastgesteld, kan dit alsnog aanpassing vergen.
Een tweede situatie: de brontekst van het paspoort wordt automatisch vertaald zonder controle door iemand die de technische termen kent. Bij vezelsamenstelling en chemische stoffen leidt dit tot vertalingen die net niet overeenkomen met de gestandaardiseerde benamingen die elders in de EU worden gebruikt.
Een derde situatie speelt bij private label: de importeur ontvangt gegevens van de fabrikant in één taal, vertaalt deze zelf voor de eigen markt, maar bewaart nergens welke vertaling bij welke brontekst hoort. Bij een latere controle of bij een wijziging van de gegevens is niet meer te herleiden welke versie de laatste, correcte vertaling is.
Een vierde situatie: een bedrijf verkoopt hetzelfde kledingstuk onder verschillende merknamen in verschillende landen, en past de vertaling van het wasetiket wel aan, maar vergeet de bijbehorende paspoortgegevens mee te nemen. Dit raakt aan de vraag hoe het wasetiket zich verhoudt tot het productpaspoort: de twee moeten inhoudelijk op elkaar aansluiten, ook na vertaling.
Een vijfde situatie: bij een update van de gegevens — bijvoorbeeld een nieuw percentage gerecycleerde vezel — wordt de aanpassing wel in de oorspronkelijke taal doorgevoerd, maar niet in de andere taalversies die al gepubliceerd stonden. Dit speelt samen met de vraag hoe actueel de gegevens in het productpaspoort moeten zijn: een taalversie die achterblijft, is in feite een verouderde versie.
Wat u kunt vastleggen
- Een overzicht van de landen waar de kleding wordt verkocht, gekoppeld aan de taal die daar voor consumenteninformatie gangbaar is.
- Een brontaal en -tekst per productgroep, zodat duidelijk is welke versie de originele, gezaghebbende tekst is en welke versies vertalingen zijn.
- Een lijst met gestandaardiseerde termen voor vezelnamen, chemische stoffen en onderhoudsinstructies, zodat vertalers niet steeds opnieuw een eigen woordkeuze maken.
- Een werkwijze voor het bijwerken van alle taalversies gelijktijdig, wanneer een gegeven in het paspoort wijzigt.
- Een aantekening van wie de vertaling heeft gemaakt of gecontroleerd, en op welke datum, zodat dit terug te vinden is bij vragen achteraf.
- Een verwijzing naar de bron van elk gegeven, zodat bij twijfel over een vertaling teruggegaan kan worden naar de oorspronkelijke, niet-vertaalde informatie zoals die is vastgelegd volgens de gegevens uit welke gegevens komen er in het productpaspoort van kleding en textiel.
Zodra de gedelegeerde handeling voor kleding en textiel is gepubliceerd en een taalregime vastlegt, wordt deze pagina aangevuld met de concrete eis.
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-09-05. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.