Τι αλλάζει ο ESPR για τον κλάδο ενδυμασίας και υφάσματος;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Το ESPR είναι ένα πλαίσιο κανονισμού: δεν θέτει από μόνο του συγκεκριμένες απαιτήσεις για ρουχισμό και υφάσματα, αλλά δίνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εξουσία να αναπτύσσει αυτές τις απαιτήσεις ανά κατηγορία προϊόντος. Το άρθρο 1 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 περιγράφει το πεδίο εφαρμογής με ευρύ τρόπο: σχεδόν όλα τα φυσικά προϊόντα που έρχονται στην αγορά της ΕΕ μπορούν να υπαχθούν σε μια ανθεκτική πράξη. Για τον κλάδο του ρουχισμού και των υφασμάτων, αυτό σημαίνει κυρίως: έχει καθιερωθεί ένα πλαίσιο, και οι πραγματικές υποχρεώσεις έρχονται αργότερα, προϊόν προς προϊόν. Αυτό που αναμένεται ήδη από μια επιχείρηση είναι κυρίως η παρακολούθηση αυτής της διαδικασίας και η ταξινόμηση των πληροφοριών που θα χρειαστούν αργότερα.

Γνώση αν τα προϊόντα σας υπόκεινται στον κανονισμό

Το ESPR δεν επηρεάζει αυτόματα όλα τα υφαντικά προϊόντα. Ανά κατηγορία προϊόντος, καθορίζεται ποιες απαιτήσεις θα ισχύουν, και όχι κάθε ρούχο ή οικιακό ύφασμα θα επηρεαστεί με τον ίδιο τρόπο ή την ίδια στιγμή. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα πρώτο στάδιο εξακρίβωσης ποιες από τις δικές της κατηγορίες προϊόντων αναφέρονται. Αυτό δεν είναι νομική άσκηση καθεαυτή, αλλά μια πρακτική καταγραφή: ποιες συλλογές, υλικά και κατηγορίες προϊόντων διαθέτει η επιχείρηση, και συμφωνούν με αυτά που περιγράφονται στην προερχόμενη νομοθεσία. Μια επισκόπηση του ποια προϊόντα του κλάδου ρουχισμού και υφάσματος εμπίπτουν στον κανονισμό ESPR παρέχει μια πρώτη καθοδήγηση, καθώς και η ερώτηση αν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει για τον ίδιο τον ρουχισμό και τα υφάσματα.

Παρακολούθηση της ανθεκτικής πράξης για την ίδια κατηγορία προϊόντος

Επειδή οι συγκεκριμένες απαιτήσεις προκύπτουν μόνο όταν η Επιτροπή δημοσιεύει μια ανθεκτική πράξη, η παρακολούθηση αυτής της διαδικασίας έχει γίνει μια επαναλαμβανόμενη εργασία. Για μια μεσαίου μεγέθους επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι κάποιος — συχνά σε ρόλο compliance, προμηθειών ή βιωσιμότητας — πρέπει να παρακολουθεί τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, αντί να περιμένει μια ανακοίνωση μέσω του κλάδου. Τι ακριβώς είναι μια ανθεκτική πράξη και γιατί καθορίζει αυτό που πρέπει να κάνει μια επιχείρηση, περιγράφεται στο τη σελίδα σχετικά με τις ανθεκτικές πράξεις. Για τις περισσότερες επιχειρήσεις, πρόκειται για περιοδική ελέγχους, όχι μια καθημερινή εργασία, αλλά μια εργασία που δεν πρέπει να αφεθεί στο τυχαίο.

Αξιολόγηση αν η ίδια κατηγορία προϊόντος θεωρείται ρούχα ή όχι

Εντός του κλάδου των υφασμάτων, ρούχα, αξεσουάρ, παπούτσια, οικιακά υφάσματα και εργατικά ρούχα συχνά διαμιγνύονται στη διαχείριση, ενώ η νομοθεσία δεν τα αντιμετωπίζει απαραίτητα εξίσου. Μια επιχείρηση που πωλεί τόσο ρούχα όσο και τσάντες ή ζώνες, θα ήταν σύμφωνα να ελέγξει αν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος εφαρμόζεται και για αυτό αξεσουάρ και παπούτσια και αν συμβαίνει σε διαφορετική χρονική στιγμή από ό,τι για τη γραμμή ρουχισμού. Το ίδιο ισχύει για επιχειρήσεις που παρέχουν εργατικά ρούχα ή ομοιόμορφα: το ερώτημα αν ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος θα πρέπει επίσης να κατασκευαστεί για ρούχα εργασίας και επαγγελματικά ρούχα είναι διαφορετικό ερώτημα από αυτό για τα ενδύματα καταναλωτών. Όποιος προμηθεύει ύφασμα για εσωτερικούς χώρους, κουρτίνες, σεντόνια ή άλλα οικιακά υφάσματα, θα ήταν σύμφωνα να το χωρίσει από τη συλλογή ρουχισμού στη δική του διαχείριση.

Διάκριση μεταξύ ESPR και της ευρύτερης κλαδικής στρατηγικής υφασμάτων

Για επιχειρήσεις που ασχολούνται ήδη με τη βιωσιμότητα, μερικές φορές προκύπτει σύγχυση μεταξύ του ESPR, που ρυθμίζει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, και της Ευρωπαϊκής κλαδικής στρατηγικής υφασμάτων, που αναφέρεται ευρύτερα σε θέματα όπως τα απόβλητα και η ευθύνη του παραγωγού. Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι σχετική επειδή οι υποχρεώσεις δεν έχουν την ίδια πηγή, χρονοδιάγραμμα ή εύρος. Αν θέλετε να τα συγκρίνετε το ένα δίπλα στο άλλο, θα βρείτε μια εξήγηση στη σελίδα για η διαφορά μεταξύ του κανονισμού ESPR και της Ευρωπαϊκής στρατηγικής υφάσματος, και σχετικά με το ερώτημα αν εκτεταμένη ευθύνη του παραγωγού έχει κάτι να κάνει με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Έρχονται μερικές καταστάσεις στο προσκήνιο σε επιχειρήσεις που προετοιμάζονται για το ESPR:

• Υπόθεση ότι δεν είναι ακόμη σχετικό επειδή το ημερομηνία δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Η ανθεκτική πράξη δεν υπάρχει ακόμη, αλλά ο χρόνος προετοιμασίας — συλλογή δεδομένων προμηθευτών, ρύθμιση συστημάτων — διαρκεί περισσότερο χρόνο από ό,τι νομίζεται αν ξεκινήσει μόνο κατά τη δημοσίευση.
• Κοιτάξτε μόνο τη κύρια συλλογή. Ένα brand εστιάζει στη γραμμή ενδυμασίας και ξεχνάει ότι αξεσουάρ, παπούτσια ή μια γραμμή εργατικής ενδυμασίας μπορεί να υπόκεινται σε ξεχωριστή αξιολόγηση.
• Η πεποίθηση ότι το μικρό μέγεθος της επιχείρησης σημαίνει αυτόματα απαλλαγή. Το ερώτημα του κατά πόσον το μέγεθος μιας επιχείρησης παίζει ρόλο πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά και δεν πρέπει να υποτεθεί απλώς.
• Δείγματα και showroom models που δεν λαμβάνονται υπόψη ή απλώς συμπεριλαμβάνονται χωρίς αιτιολόγηση. Ορισμένες επιχειρήσεις διαφωνούν κατά πόσον οι δοκιμαστικές συλλογές και τα showroom κομμάτια που δεν πωλούνται υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με τη συνηθισμένη συλλογή.
• Η στρατηγική για το ύφασμα και η ESPR αντιμετωπίζονται ως μία και η ίδια υποχρέωση,με αποτέλεσμα οι υποχρεώσεις από τη μία διαδικασία να εφαρμόζονται στην άλλη ή, αντίθετα, να αγνοούνται.

Για το ερώτημα του μεγέθους της επιχείρησης υπάρχει μια πιο λεπτομερής εξήγηση στο εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει επίσης για μικρές επιχειρήσειςκαι για το ερώτημα των δοκιμαστικών συλλογών στη σελίδα σχετικά με δείγματα και showroom models που δεν πωλούνται.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα σύνολο όλων των ομάδων προϊόντων που προσφέρει η επιχείρηση, με ένα σημείωμα ανά ομάδα για το εάν μπορεί να περιλαμβάνεται σε μια ανακηρυγμένη πράξη.
• Μια τακτική στιγμή (για παράδειγμα ανά τρίμηνο) για τον έλεγχο της κατάστασης της ανακηρυγμένης πράξης για τη δική του ομάδα προϊόντων στην Επιτροπή.
• Ένας εσωτερικός υπεύθυνος που ακολουθεί την πρόοδο της νομοθεσίας και κάνει αναφορά.
• Μια διάκριση στα έγγραφα μεταξύ ενδυμασίας, αξεσουάρ, εργατικής ενδυμασίας και κατοικιακών υφασμάτων, έτσι ώστε κάθε κατηγορία να μπορεί να αξιολογηθεί ξεχωριστά για το πότε και πώς θα ισχύουν οι απαιτήσεις.
• Μια σημείωση σχετικά με το μέγεθος της επιχείρησης και τη δυνητική σχετικότητά του, συμπεριλαμβανομένης της πηγής στην οποία βασίζεται αυτό το συμπέρασμα.
• Μια επισκόπηση των προμηθευτών και κατασκευαστών που μπορούν ήδη να παρέχουν δεδομένα που θα μπορούσαν αργότερα να συμπεριληφθούν σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι ακόμα υποχρεωτικό.