geldt het productpaspoort ook voor huishoudtextiel zoals gordijnen en lakens

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De ESPR is een kaderverordening: artikel 1 maakt duidelijk dat de verordening geldt voor producten in het algemeen, en dat pas per productgroep via een gedelegeerde handeling wordt vastgelegd welke eisen precies gaan gelden en wanneer. Voor kleding en textiel is nog niet gepubliceerd welke producten exact onder de eerste verplichting vallen. Huishoudtextiel zoals gordijnen, lakens, dekbedovertrekken en handdoeken is textiel in de gewone betekenis van het woord, maar of het ook textiel is in de zin van de eerste gedelegeerde handeling, staat nog niet vast. Wat er in de tussentijd van een bedrijf wordt verwacht, valt daarom in twee delen te splitsen: wat er nu al met zekerheid uit de verordening zelf volgt, en wat pas later duidelijk wordt.

Nagaan of uw product textiel is in de zin van artikel 2

Artikel 2 van de ESPR geeft de definities die bepalen wat als "product" telt en hoe een productgroep wordt afgebakend. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers dat zowel kleding als woontextiel voert, betekent dit dat de eigen assortimentslijst niet als één geheel te behandelen is. Een merk dat T-shirts, maar ook plaids en tafellinnen verkoopt, doet er praktisch aan om per productcategorie te noteren waar die onder valt: kleding, ander textiel, of iets dat buiten de eerste ronde blijft. Dat is geen juridische exercitie op zichzelf, maar een ordeningsslag die later, zodra de gedelegeerde handeling er is, veel uitzoekwerk bespaart. Meer over de precieze afbakening van productgroepen staat in wat is een gedelegeerde handeling en waarom bepaalt die wat ik moet doen.

Volgen welke textielproducten als eerste aan de beurt zijn

Het ESPR-werkplan noemt kleding met een aandeel van tachtig procent of meer textielvezels als eerste categorie voor de gedelegeerde handeling die voor deze sector wordt verwacht. Huishoudtextiel wordt daar niet expliciet in genoemd. Voor een bedrijf dat vooral of uitsluitend woontextiel maakt of verkoopt, betekent dit dat er praktisch minder haast is dan voor een kledingmerk, maar niet dat er niets te volgen is: het werkplan strekt zich uit tot 2030 en andere textielproducten kunnen in latere fases volgen. Wie precies wil weten welke producten al met een datum genoemd zijn, vindt dat overzicht in welke producten van de kleding- en textielbranche vallen onder de ESPR.

Onderscheid maken tussen kleding, accessoires en woontextiel in de eigen administratie

Merken die kleding combineren met accessoires, tassen of schoenen, lopen tegen een vergelijkbare vraag aan als bij huishoudtextiel: elke categorie kan een eigen tijdlijn krijgen. Het is praktisch om de productadministratie zo in te richten dat per artikelgroep te zien is onder welke regeling die potentieel valt, in plaats van achteraf per artikel te moeten uitzoeken wat waar geldt. Voor de vraag hoe dat voor tassen, schoenen en riemen ligt, is er een apart overzicht: geldt het productpaspoort ook voor schoenen, tassen en riemen.

Niet vooruitlopen op een verplichting die er nog niet is

Voor huishoudtextiel is er nu geen paspoortverplichting, en er is ook geen gepubliceerde datum waarop die zou ingaan. Dat betekent niet dat er niets te doen is: het betekent dat de inspanning nu vooral zit in het op orde brengen van de basisgegevens (vezelsamenstelling, herkomst, productiestappen) die straks, wanneer een handeling er wel is, opnieuw nodig zullen zijn. Een bedrijf dat deze gegevens al gestructureerd bijhoudt voor de kledinglijn, kan diezelfde structuur vaak zonder veel aanpassing toepassen op de woontextiellijn zodra dat relevant wordt.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie die vaak voorkomt: een merk verkoopt kleding en beddengoed onder één merknaam en gaat ervan uit dat wat voor de kleding geldt, automatisch ook voor het beddengoed geldt (of juist niet geldt), zonder dat te checken. Dat kan beide kanten op verkeerd uitpakken.

Een tweede: een importeur van gordijnen en tafellinnen leest berichten over de verplichting voor kleding met tachtig procent of meer textielvezels, en neemt aan dat dit ook automatisch op gordijnstof van dezelfde vezelsamenstelling slaat, terwijl de handeling zich op kledingproducten richt.

Een derde: een bedrijf besteedt tijd aan het paspoort voor de kledinglijn, maar registreert de vezelsamenstelling en herkomst van de woontextiellijn niet, met als gevolg dat er bij een latere uitbreiding van de verplichting alsnog van nul begonnen moet worden voor die lijn.

Een vierde: een groothandel die zowel kleding als huishoudtextiel inkoopt bij dezelfde fabrikant, veronderstelt dat één set leveranciersgegevens voor alle producten voldoende is, zonder te onderkennen dat een gedelegeerde handeling per productgroep andere gegevens kan vereisen.

Een vijfde: samples en showroommodellen van een nieuwe woontextiellijn worden in dezelfde administratie gezet als verkoopklare voorraad, waardoor onduidelijk wordt welke stukken straks daadwerkelijk onder een eventuele verplichting vallen; de vraag hoe dat voor samples in het algemeen ligt, staat uitgewerkt in heb ik een productpaspoort nodig voor showroom samples die niet verkocht worden.

Wat u kunt vastleggen

• Een productcategorie-indeling van het eigen assortiment (kleding, woontextiel, accessoires, overig), met per categorie een notitie of en wanneer een paspoortverplichting bekend is.
• Vezelsamenstelling en herkomstgegevens per productlijn, ook voor lijnen waarvoor nu nog geen verplichting geldt, zodat deze gegevens later niet opnieuw verzameld moeten worden.
• Een vast moment (bijvoorbeeld ieder kwartaal) om te checken of er nieuws is over de gedelegeerde handeling voor textiel, en wie binnen het bedrijf dat opvolgt.
• Een overzicht van leveranciers per productcategorie, zodat bij een nieuwe verplichting meteen duidelijk is bij wie welke gegevens opgevraagd moeten worden.
• Documentatie van samples en showroomstukken los van verkoopvoorraad, met een korte omschrijving van de status van elk stuk.

Wie breder wil lezen over wat er al wel vaststaat voor kleding zelf, vindt dat in geldt het digitaal productpaspoort voor mijn kleding en textiel, en een algemene inleiding in de achtergrond van het paspoort staat in wat is een digitaal productpaspoort voor kleding en textiel.