texpas.eu

mój wyrób jest wytwarzany u kilku producentów, kto dostarcza które dane

Jeden paszport, odpowiedzialność spoczywa na producencie

W przypadku artykułu odzieżowego, który powstaje przy udziale wielu producentów — na przykład tkanie lub dzianie u jednego, barwienie lub wykończenie u drugiego, szycie u trzeciego — nie powstaje oddzielny paszport dla każdego producenta. Na jeden produkt przypada jeden cyfrowy paszport produktu, a odpowiedzialność za jego kompletne i prawidłowe dostarczenie spoczywa na podmiecie, który zgodnie z ESPR uważa się za producenta: zwykle na stronie wprowadzającej artykuł odzieżowy na rynek pod swoją nazwą lub marką. Ta strona musi być w stanie prześledzić dane dotyczące wcześniejszych etapów łańcucha, i to właśnie stanowi praktyczne jądro sprawy dla marek odzieżowych i importerów.

Dla kogo ma to zastosowanie i gdzie znajduje się granica

To wyjaśnienie dotyczy sytuacji, w której artykuł odzieżowy jest przetwarzany przez różne przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw, zanim będzie sprzedawany jako produkt końcowy — a więc nie dotyczy marki, która sama projektuje i produkuje w jednej fabryce. Obowiązek zestawienia paszportu i zapewnienia jego poprawności spoczywa na producencie zgodnie z artykułem 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), a zwykle nie jest to tkacz, farbiarz czy fabryka konfeksji samodzielnie, ale strona wprowadzająca produkt końcowy na rynek pod swoją nazwą. Pozostałe ogniwa łańcucha — dostawca surowca, tkacz, farbiarz, fabryka konfeksji — mają z kolei swoją własną rolę: artykuł 38 ESPR zobowiązuje podmioty uczestniczące w łańcuchu dostaw do udostępniania istotnych informacji na temat ich części produktu podmiotowi, który dalej w łańcuchu musi zestawić paszport. Chodzi zatem nie o cztery oddzielne paszporty, ale o cztery strony, które każda dostarcza część informacji do jednego paszportu.

Nie dotyczy to kwestii, kto może wydawać poszczególne certyfikaty lub kto odpowiada za wady produktu — to inne kwestie rządzone innymi zasadami. Chodzi tu konkretnie o przepływ informacji niezbędny do uzupełnienia paszportu.

Kiedy staje się to istotne

Data, od której paszport produktu dla odzieży staje się obowiązkowy, nie została jeszcze ustalona. ESPR jest ustawą ramową; akt delegowany określa dla każdej grupy produktów, kiedy i dla jakich produktów paszport staje się obowiązkowy, a czym jest akt delegowany i dlaczego jest wiążący dla odzieży nie został jeszcze opublikowany. Dla odzieży zawierającej osiemdziesiąt procent lub więcej włókien włókienniczych oczekuje się tego aktu najpierw, ale dopóki go nie ma, nie ma również ustawowego obowiązku dostarczenia paszportu. Do tego czasu warto jednak wiedzieć, która strona w łańcuchu wielu producentów powinna dostarczyć jakie informacje, aby przepływ informacji nie był regulowany dopiero w ostatniej chwili.

Jak rozwiązuje się to w praktyce

Jeśli ktoś każe zrobić artykuł odzieżowy wielu fabrykom, zaczyna od ustalenia, kto w tym łańcuchu jest producentem w rozumieniu ESPR — zwykle ten, który jest właścicielem marki i wprowadza produkt na rynek. Ta strona jest odpowiedzialna za kompletny paszport i musi zatem zebrać istotne dane z każdego poprzedniego ogniwa: skład materiałowy i pochodzenie z wytwórni tkanin, używane tkaniny i procesy u farbiarza oraz dane konfeksji w szwalni. W praktyce warto określić dla każdego ogniwa, jakie dane może ono konkretnie dostarczyć — jakie dane są pobierane od dostawcy odzieży i tekstyliów stanowi dla tego wytyczną, także jeśli chodzi o wielu dostawców jednocześnie.

Ponieważ informacje przepływają przez wiele ogniw, ryzyko, że jedno ogniwo czegoś nie dostarczy lub nie dostarczy na czas, jest większe niż w przypadku jednego producenta. Dlatego rozsądnie jest, aby ta umowa nie była ustna, ale na piśmie określała, kto co dostarcza i kiedy; jak dostarczenie danych paszportu jest zagwarantowane w umowie zakupu jest logicznym kolejnym krokiem. Jeśli jeden z ogniw — na przykład fabryka odzieży za granicą — ostatecznie nie dostarcza danych, jest to odrębna sytuacja z własnym podejściem, niezależna od pytania, kto w łańcuchu powinien dostarczyć którą część.

Podstawa prawna: artykuł 27, 38 i 10 ESPR

Artykuł 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa obowiązki producenta, w tym dbanie o to, aby cyfrowy paszport produktu był obecny i prawidłowy. Artykuł 38 tego samego rozporządzenia reguluje obowiązki innych podmiotów w łańcuchu dostaw: muszą oni udostępnić informacje niezbędne do paszportu stronе odpowiedzialnej za następny etap w łańcuchu. Artykuł 10 opisuje wymogi merytoryczne, którym musi spełniać sam paszport, niezależnie od tego, ile stron brało udział w produkcji — paszport pozostaje jedną całością na produkt, złożoną z wkładów poszczególnych ogniw.

Co robić teraz

W przypadku ubrania powstającego przez udział wielu fabryk warto już teraz zmapować, które ogniwo ma którą część informacji, i przeprowadzić tę rozmowę zanim delegowany akt dotyczący odzieży zostanie opublikowany. Kto wątpi, czy własny asortyment będzie podlegać obowiązkowi, może to najpierw sprawdzić poprzez pytanie, czy cyfrowy paszport produktu ma zastosowanie do własnego asortymentu odzieży i tekstyliów.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Ubranie rzadko pochodzi z jednego adresu. Tkanina pochodzi z przędzalni, tkanina jest barwiona przez inną firmę, konfeksję wykonuje trzecia strona, a marka, która wprowadza ubranie na rynek, znajduje się na jeszcze innym adresie. Dla paszportu produktu to nie jest szczegół techniczny — określa, kto musi dostarczyć jakie informacje i kto jest odpowiedzialny za to, że całość się zgadza.

Producent pozostaje ostatecznie odpowiedzialny

Artykuł 27 ESPR określa obowiązki dotyczące paszportu produktu u producenta. Jest to osoba, która wprowadza produkt na rynek pod swoją nazwą lub marką, nawet jeśli ten producent sam nie dotknął igły. Dla przedsiębiorstwa liczącego od dziesięciu do stu pracowników oznacza to zwykle, że marka lub importer, który zbiera kolekcję, jest stroną, która musi sprawić, aby paszport był prawidłowy — nie fabryka, która cięła i szywała ubranie. W praktyce zmienia się to w tym, kto robi pracę szewską, ale zmienia się w tym, kto otrzymuje rachunek, jeśli dane są niedostępne lub nieprawidłowe.

Podmioty w łańcuchu dostaw dostarczają, nie oddają

Artykuł 38 ESPR dotyczy stron, które są przed producentem w łańcuchu: przędzalni, tkalni, fabryki barwienia, atelier konfeksji. Muszą one przekazać informacje powstałe w ich ogniwie następnej stronie w łańcuchu — ostatecznie ta informacja trafia do producenta, który musi zestawić paszport. Dla przedsiębiorstwa pracującego z wieloma fabrykami oznacza to, że łańcuch działa tylko wtedy, gdy każde ogniwo faktycznie przekazuje swoją część. Jedna fabryka, która nie dokumentuje pochodzenia włókna, wystarczy, aby cały paszport był niekompletny.

Paszport musi stanowić jedną całość, niezależnie od liczby dostawców

Artykuł 10 ESPR opisuje, czego musi spełniać cyfrowy paszport produktu: musi być powiązany z konkretnym produktem, a wymagane informacje muszą być kompletne i prawidłowe. Ten artykuł nie rozróżnia liczby fabryk, które pracowały nad ubraniem. Dla przedsiębiorstwa o rozproszonym łańcuchu produkcji oznacza to, że musi być ktoś, kto zbiera wszystkie dane cząstkowe w jeden paszport na produkt — niekoniecznie jest to fabryka, która jako ostatnia wszywała metkę.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Wiele sytuacji powtarza się w rozproszonym łańcuchu produkcji.

Fabryka odzieży myśli, że dostawca tkanin już przekazał dane o włóknach, i odwrotnie. Obie strony zakładają, że druga będzie się tym zajmować, i nikt tego nie sprawdza. Rezultatem jest luka w danych, która ujawnia się dopiero wtedy, gdy paszport musi być już złożony.

Dwie fabryki dostarczają sprzeczne informacje na temat tej samej partii tkaniny. Na przykład inny procent włókna lub inne państwo pochodzenia tkaniny niż dla wyrobów konfekcyjnych. Bez ustalonej procedury sygnalizowania takich rozbieżności, sprzeczność ta ujawnia się dopiero podczas kontroli.

Jedna z fabryk w łańcuchu zostaje zastąpiona, ale nikt nie zmienia zarejestrowanych danych. Paszport nadal odsyła do starego dostawcy, podczas gdy produkcja odbywa się już gdzie indziej.

Nie rozróżnia się między państwem, w którym wytworzono tkankę, a państwem, w którym wytworzono wyroby konfekcyjne. To wydaje się drobiazgiem, ale jest to dokładnie ten rodzaj pytania, na które może nacisnąć urząd celny lub organ nadzoru; zobacz także Czy muszę umieścić kraj produkcji w paszporcie produktu? na temat tego, jak się one do siebie odnoszą.

Przy imporcie spoza UE zakłada się, że zagraniczna fabryka już zna europejskie przepisy i automatycznie je stosuje. To założenie, a nie pewność — podmiot wprowadzający produkt na rynek UE pozostaje tym, który musi móc wykazać, że dane są prawidłowe. Na stronie Co cyfrowy paszport produktu oznacza, jeśli importuję odzież i tekstylia spoza UE?

Co można udokumentować

opisane jest, co to konkretnie oznacza dla importu.

  • W łańcuchu z wieloma producentami pomocne jest z góry ustalić, kto co dostarcza, zamiast odkrywać to dopiero przy składaniu paszportu. Przegląd na linię produkcyjną, która fabryka dostarcza którą część — przędzenie, tkanie, farbowanie, wyroby konfekcyjne — wraz z danymi towarzyszącymi każdemu etapowi. Zobacz Jakie dane muszę poprosić od mojego dostawcy odzieży i tekstyliów? na temat punktu wyjścia na każdy etap.
  • Umowne ustalenia dotyczące dostarczania danych, najlepiej już zawarte przy nawiązaniu współpracy z każdą fabryką, a nie później. Jak może wyglądać taka umowa, znajduje się na stronie Jak udokumentować dostarczanie danych paszportu w mojej umowie zakupu?
  • Ustalony sposób sprawdzania dostarczonych danych pod kątem wzajemnych sprzeczności, szczególnie gdy wiele fabryk dostarcza dane dotyczące tych samych materiałów. Zobacz Jak sprawdzić, czy dane od mojego dostawcy są poprawne?
  • Certyfikaty na fabrykę, takie jak GOTS lub OEKO-TEX, powiązane z konkretną częścią produkcji, do której się odnoszą — a nie do całego ubrania, jeśli certyfikacja obejmuje tylko jeden etap.
  • Procedura zmian, tak aby zastąpienie fabryki lub podwykonawcy również prowadziło do aktualizacji zarejestrowanych danych, zamiast tego, aby paszport odsyłał do strony, która już nie jest w łańcuchu.
  • Lista osób kontaktowych na fabrykę odpowiedzialnych za przekazywanie danych, aby w przypadku brakujących informacji było jasne, do kogo się zwrócić — co zrobić, jeśli ta dostawa się nie pojawi, znajduje się na stronie Mój dostawca nie dostarcza danych — co mogę zrobić?

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.