το ενδύμα μου κατασκευάζεται σε πολλά εργοστάσια, ποιος προμηθευτής παρέχει ποια δεδομένα

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ένα ένδυμα σπάνια προέρχεται από μια θέση. Το ύφασμα προέρχεται από ένα νηματουργείο, το ύφασμα βάφεται από μια άλλη εταιρεία, η ραπτική γίνεται από ένα τρίτο μέρος, και το σήμα που φέρει το ένδυμα στην αγορά βρίσκεται σε μια άλλη θέση. Για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια — καθορίζει ποιος πρέπει να παράσχει ποιες πληροφορίες και ποιος είναι υπεύθυνος για το αν το σύνολο είναι σωστό.

Ο κατασκευαστής παραμένει τελικά υπεύθυνος

Το άρθρο 27 του ESPR καθορίζει τις υποχρεώσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος στον κατασκευαστή. Αυτός είναι το άτομο που θέτει το προϊόν στην αγορά με το δικό του όνομα ή σήμα, ακόμα κι αν ο κατασκευαστής δεν έχει ακουμπήσει καν μια βελόνα. Για ένα επιχείρημα με δέκα έως εκατό υπαλλήλους, αυτό συνήθως σημαίνει ότι το σήμα ή ο εισαγωγέας που συναθροίζει τη συλλογή είναι το μέρος που πρέπει να κάνει το διαβατήριο σωστό — όχι το εργοστάσιο που έχει κόψει και ράψει το ένδυμα. Στην πράξη, αυτό δεν αλλάζει ποιος κάνει το ράψιμο, αλλά ποιος παίρνει το λογαριασμό αν λείπουν ή είναι ακατάλληλα τα δεδομένα.

Οι δράστες της αλυσίδας εφοδιασμού παρέχουν, όχι παραδίδουν

Το άρθρο 38 του ESPR αφορά τα μέρη που είναι πριν από τον κατασκευαστή στην αλυσίδα: το νηματουργείο, το ύφαντο, το εργοστάσιο βαφής, τα ατελιέ ραπτικής. Πρέπει να περάσουν τις πληροφορίες που δημιουργούνται στον κρίκο τους, στο επόμενο μέρος της αλυσίδας — τελικά αυτές οι πληροφορίες φθάνουν στον κατασκευαστή που πρέπει να συναθροίσει το διαβατήριο. Για ένα επιχείρημα που εργάζεται με πολλούς κατασκευαστές, αυτό σημαίνει ότι η αλυσίδα λειτουργεί μόνο αν κάθε κρίκος περάσει πραγματικά το μέρος του. Ένα εργοστάσιο που δεν καταγράφει την προέλευση των ινών, αρκεί για να καταστήσει ολόκληρο το διαβατήριο ελλιπές.

Το διαβατήριο πρέπει να αποτελεί ένα σύνολο, ανεξάρτητα από τον αριθμό των προμηθευτών

Το άρθρο 10 του ESPR περιγράφει το τι πρέπει να ικανοποιήσει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: πρέπει να συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο προϊόν και οι απαιτούμενες πληροφορίες πρέπει να είναι πλήρεις και σωστές. Αυτό το άρθρο δεν κάνει διάκριση ως προς το πόσοι κατασκευαστές έχουν συνεργαστεί σε ένα ένδυμα. Για ένα επιχείρημα με διασκορπισμένη αλυσίδα παραγωγής, αυτό σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να φέρει όλα τα μερικά δεδομένα μαζί σε ένα διαβατήριο ανά προϊόν — δεν είναι αυτόματα το εργοστάσιο που τελευταίο ράβει το ετικέτα μέσα.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένας αριθμός καταστάσεων επανεμφανίζεται συνεχώς σε μια διασκορπισμένη αλυσίδα παραγωγής.

Το εργοστάσιο ραπτικής πιστεύει ότι ο προμηθευτής ιστού έχει ήδη περάσει τα δεδομένα ινών, και αντίστροφα. Και οι δύο μέρες υποθέτουν ότι ο άλλος θα το τακτοποιήσει, και κανείς δεν το ελέγχει. Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό στα δεδομένα που εμφανίζεται μόνο όταν το διαβατήριο πρέπει ήδη να συντεθεί.

Δύο εργοστάσια παρέχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με το ίδιο κομμάτι υφάσματος. Για παράδειγμα, ένα διαφορετικό ποσοστό ίνας, ή μια διαφορετική χώρα προέλευσης για το ύφασμα από ό,τι για τη ραφή. Χωρίς μια σταθερή διαδικασία για να το σημειώσετε, μια τέτοια αντίφαση φαίνεται μόνο κατά τον έλεγχο.

Ένα από τα εργοστάσια στην αλυσίδα αντικαθίσταται, αλλά κανείς δεν προσαρμόζει τα καταγεγραμμένα δεδομένα. Το διαβατήριο συνεχίζει να αναφέρεται στον παλιό προμηθευτή, ενώ η παραγωγή εν τω μεταξύ λαμβάνει χώρα κάπου αλλού.

Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ της χώρας όπου υφάνθηκε και της χώρας όπου συναρμολογήθηκε. Αυτό φαίνεται μια λεπτομέρεια, αλλά είναι ακριβώς το είδος της ερώτησης που μπορεί να κάνει ένας τελωνειακός ή επιβλέπων. δείτε επίσης Πρέπει να βάλω τη χώρα κατασκευής στο διαβατήριο προϊόντος; για το πώς αυτά τα δύο σχετίζονται μεταξύ τους.

Κατά την εισαγωγή από εκτός της ΕΕ, υποτίθεται ότι το ξένο εργοστάσιο γνωρίζει ήδη τους ευρωπαϊκούς κανόνες και λειτουργεί αυτόματα σύμφωνα με αυτούς. Αυτή είναι μια υπόθεση, όχι βεβαιότητα — το μέρος που φέρνει το προϊόν στην αγορά της ΕΕ παραμένει αυτό που πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι τα δεδομένα είναι σωστά. Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα για την εισαγωγή, περιγράφεται στο Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος αν εισάγω ενδυμασία και ύφασμα από έξω της ΕΕ;

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Σε μια αλυσίδα με πολλούς κατασκευαστές, βοηθά να προσδιοριστεί εκ των προτέρων ποιος τι παρέχει, αντί να ανακαλυφθεί αυτό κατά τη σύνθεση του διαβατηρίου.

• Μια επισκόπηση ανά γραμμή παραγωγής των εργοστασίων που παρέχουν κάθε τμήμα — άλεσμα, ύφανση, βάψιμο, ραφή — με τα δεδομένα που αντιστοιχούν σε κάθε σύνδεσμο. Δείτε Ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μου ενδυμασίας και υφάσματος; για ένα σημείο εκκίνησης ανά σύνδεσμο.
• Συμβατικές συμφωνίες σχετικά με την παροχή δεδομένων, κατά προτίμηση ήδη συμπεριλαμβάνονται κατά την έναρξη της συνεργασίας με κάθε εργοστάσιο, όχι εκ των υστέρων. Πώς μπορεί να δει μια τέτοια συμφωνία στο Πώς καταγράφω τη παράδοση των δεδομένων του διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς;
• Ένας σταθερός τρόπος ελέγχου των παραχθέντων δεδομένων για αμοιβαίες αντιφάσεις, ιδιαίτερα όταν πολλά εργοστάσια παρέχουν δεδομένα για τα ίδια υλικά. Δείτε Πώς ελέγχω αν τα δεδομένα του προμηθευτή μου είναι σωστά;
• Πιστοποιητικά ανά εργοστάσιο, όπως GOTS ή OEKO-TEX, συνδεδεμένα με το συγκεκριμένο μέρος της παραγωγής στο οποίο σχετίζονται — όχι στο ενδύμα ως σύνολο εάν η πιστοποίηση καλύπτει μόνο έναν σύνδεσμο.
• Μια διαδικασία για τροποποιήσεις, ώστε η αντικατάσταση ενός εργοστασίου ή υπεργολάβου να οδηγεί επίσης σε προσαρμογή των καταγεγραμμένων δεδομένων, αντί το διαβατήριο να αναφέρεται σε ένα μέρος που δεν υπάρχει πλέον στην αλυσίδα.
• Μια λίστα στοιχείων επικοινωνίας ανά εργοστάσιο που είναι υπεύθυνοι για τη μετάδοση των δεδομένων, ώστε όταν λείπουν πληροφορίες υπάρχει ένα σαφές σημείο επικοινωνίας — τι να κάνετε εάν αυτή η παράδοση δεν γίνει, βρίσκεται στο Ο προμηθευτής μου δεν παρέχει τα δεδομένα — τι μπορώ να κάνω;