Mój dostawca nie dostarcza danych — co mogę zrobić?

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Obowiązek spoczywa na producencie, a nie na dostarczycielu danych

Artykuł 27 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada odpowiedzialność za paszport produktu na producenta. Dla marki odzieżowej lub importera, który wprowadza produkty na rynek pod własną nazwą, oznacza to: obowiązek dostarczenia kompletnych i prawidłowych danych spoczywa na własnym przedsiębiorstwie, nawet jeśli faktyczne informacje — skład włóknisty, kraj produkcji, obróbka chemiczna — muszą pochodzić od podwykonawcy. Przedsiębiorstwo zatrudniające od 10 do 100 pracowników zwykle nie prowadzi własnej produkcji i jest zatem prawie całkowicie zależne od stron trzecich w kwestii zawartości. Ta zależność nie zmienia tego, gdzie spoczywa obowiązek. Kto wprowadza paszport na rynek, ponosi odpowiedzialność za jego prawidłowość.

Aktorzy w łańcuchu mają własny obowiązek dostarczenia

Artykuł 38 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje wymogi dla aktorów w łańcuchu dostaw: strony posiadające informacje niezbędne do paszportu są zobowiązane do ich udostępnienia stronie, która paszport opracowuje. Jest to ważne dla marki, ponieważ oznacza, że dostawca, który odmawia lub opóźnia się, nie działa bezkarnie — obowiązek spoczywa również po tej stronie. W praktyce oznacza to, że na krótką metę pozycja marki nie zmienia się znacznie: paszport musi się pojawić, a marka jest tą, do której będą się zwracać w tej sprawie. Jednak daje to podstawę do odwoływania się w ramach własnych umów i komunikacji.

Zadawanie pytań i dokumentowanie są częścią należytej staranności

To, co przedsiębiorstwo może praktycznie zrobić, to wcześnie i konkretnie zapytać, jakie dane są potrzebne, i udokumentować to na piśmie. Jakie dane muszę poprosić od mojego dostawcy odzieży i tekstyliów? opisuje, na co konkretnie to pytanie się odnosi. Dla organizacji tej wielkości jest to często kwestia jednego pracownika ds. zakupów lub koordynatora ds. zrównoważonego rozwoju, który stosuje stałą listę dla każdego dostawcy, zamiast wymiany mejli ad hoc. Bez takiej dokumentacji trudno jest później wykazać, co zostało zapytane i kiedy.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Dostawca nie odpowiada, a umowa nie zawiera sankcji. Wiele umów zakupowych z dostawcami spoza UE zostało opracowanych przed tym, zanim paszport produktu stał się tematem, i nie zawierają żadnych postanowień dotyczących dostarczenia danych. Bez takiego postanowienia jest mało podstaw do oczekiwania czegoś, na co nie ma umowy.

Dane docierają, ale zbyt późno zgodnie z własnym harmonogramem. Marka, która chce wprowadzić kolekcję na rynek, odkrywa, że skład włóknisty lub certyfikat są dostępne dopiero po produkcji — podczas gdy paszport musi być dostępny już przy sprzedaży.

Produkt jest wytwarzany u wielu producentów, a nikt nie czuje się odpowiedzialny za całość. W przypadku artykułu odzieżowego, w którym tkanina, barwnik i produkcja pochodzą z różnych stron, każda strona może wskazywać na następną. mój wyrób jest wytwarzany u kilku producentów, kto dostarcza które dane opisuje, jak ta podział wygląda w praktyce i dlaczego marka sama musi przejąć kontrolę.

Dostawca dostarcza certyfikat, ale certyfikat ten nie obejmuje tego, co jest potrzebne. Certyfikat GOTS lub OEKO-TEX jest dostarczany jako "dowód", podczas gdy nie jest jasne, czy certyfikat ten obejmuje właściwy okres, partię lub roszczenie. czy mogę użyć mojego certyfikatu GOTS lub OEKO-TEX jako dowód w pasaporcie produktu opisuje, gdzie to się psuje.

Marka przejmuje dostarczone dane bez ich weryfikacji i pozniej odkrywa, że nie są one prawidłowe. To ryzyko jest większe w przypadku importu spoza UE, gdzie istnieje mniejszy bezpośredni wgląd w warunki produkcji. Co cyfrowy paszport produktu oznacza, jeśli importuję odzież i tekstylia spoza UE? opisuje tę sytuację szczegółowo.

Co można udokumentować

• Pisemne zapytanie do każdego dostawcyz dokładnym wskazaniem, jakie dane są potrzebne i do którego produktu lub której kolekcji. To jest podstawa do późniejszego wykazania, że zapytanie zostało zadane szybko i konkretnie.
• Postanowienie umowne dotyczące dostarczenia danychzawarte w umowie zakupowej lub jako uzupełnienie do niej. Jak udokumentować dostarczanie danych paszportu w mojej umowie zakupu? opisuje, z czego może się składać takie postanowienie, łącznie z terminami i konsekwencjami braku dostarczenia.
• Dziennik korespondencji: kiedy to zostało poproszone, jaka była odpowiedź i jakie podjęto kolejne kroki. Jest to szczególnie istotne, gdy dostawca konsekwentnie dostarcza opóźnione lub niekompletne dane.
• Stała procedura sprawdzania dostarczonych danych, tak aby dane, które są odbierane, nie były automatycznie traktowane jako poprawne. Jak sprawdzić, czy dane od mojego dostawcy są poprawne? opisuje, jak ta kontrola może wyglądać w praktyce.
• Umowy dotyczące audytów lub inspekcji u dostawcy, w sytuacjach, gdy dane są wielokrotnie niekompletne lub zawodne. czy muszę zlecić sprawdzenie mojego zagranicznego dostawcy w celu uzyskania paszportu produktu odnosi się do tego, kiedy jest to uzasadniony krok.
• Przegląd tego, który producent dostarcza którą część produktu, gdy produkcja jest podzielona między wiele stron, aby w przypadku awarii jednej strony było jasne, które dane brakują i od kogo powinny pochodzić.

Ta dokumentacja nie zmienia faktu, że marka sama pozostaje odpowiedzialna za paszport. To, co robi, to buduje dokumentację собственных wysiłków na wypadek, gdyby dostawca w ostateczności nie dostarczył.