Ο προμηθευτής μου δεν παρέχει τα δεδομένα — τι μπορώ να κάνω;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Η υποχρέωση βαρύνει τον κατασκευαστή, όχι τον προμηθευτή δεδομένων

Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει την ευθύνη για το διαβατήριο προϊόντος στον κατασκευαστή. Για μια μάρκα ρούχων ή εισαγωγέα που θέτει προϊόντα στην αγορά με το δικό της όνομα, αυτό σημαίνει: η υποχρέωση να παράσχει τα δεδομένα πλήρη και ορθά βαρύνει το ίδιο το επιχείρημα, ακόμη και αν οι πραγματικές πληροφορίες — σύνθεση ινών, χώρα συναρμολόγησης, χημική επεξεργασία — πρέπει να προέρχονται από έναν προμηθευτή. Μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους συνήθως δεν έχει δική της παραγωγή και είναι επομένως εξαρτημένη από τρίτους για σχεδόν όλο το περιεχόμενο. Αυτή η εξάρτηση δεν αλλάζει τίποτα σχετικά με το που βαρύνει η υποχρέωση. Όποιος θέτει το διαβατήριο στον δημόσιο χώρο φέρει την ευθύνη για την ορθότητά του.

Οι δράστες στην αλυσίδα έχουν δική τους υποχρέωση παράδοσης

Το άρθρο 38 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει απαιτήσεις για δράστες στην αλυσίδα εφοδιασμού: μέρη που έχουν πληροφορίες που είναι απαραίτητες για το διαβατήριο υποχρεούνται να τις κοινοποιούν στο μέρος που συντάσσει το διαβατήριο. Αυτό είναι σχετικό για μια μάρκα να γνωρίζει, γιατί σημαίνει ότι ένας προμηθευτής που αρνείται ή καθυστερεί δεν διαφεύγει χωρίς συνέπειες — υπάρχει και σε εκείνη την πλευρά μια υποχρέωση. Πρακτικά, αυτό αλλάζει ελάχιστα βραχυπρόθεσμα τη θέση της μάρκας: το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει, και η μάρκα είναι αυτή που λογοδοτείται για αυτό. Αλλά δίνει πραγματικά βάση για αναφορά στα δικά της συμβόλαια και επικοινωνία.

Το να ζητήσετε πληροφορίες και να τις τεκμηριώσετε αποτελεί μέρος της δέουσας επιμέλειας

Αυτό που μια επιχείρηση μπορεί πρακτικά να κάνει είναι να ζητήσει νωρίς και συγκεκριμένα ποια δεδομένα είναι απαραίτητα, και να το τεκμηριώσει γραπτώς. Ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μου ενδυμασίας και υφάσματος; περιγράφει πού επικεντρώνεται συγκεκριμένα αυτό το ερώτημα. Για έναν οργανισμό αυτού του μεγέθους, αυτό είναι συχνά θέμα ενός προμηθευτή ή συντονιστή βιωσιμότητας που χρησιμοποιεί μια σταθερή λίστα ανά προμηθευτή, αντί για επιστολική επικοινωνία ad hoc. Χωρίς αυτή την τεκμηρίωση, είναι δύσκολο να αποδειχθεί αργότερα τι ήταν αυτό που ζητήθηκε και πότε.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ο προμηθευτής δεν αποκρίνεται και δεν υπάρχει καμία συμβατική πίεση. Πολλά συμβόλαια αγορών με προμηθευτές εκτός της ΕΕ συντάχθησαν πριν το διαβατήριο προϊόντος γίνει θέμα και δεν περιέχουν διάταξη σχετικά με την παράδοση δεδομένων. Χωρίς τέτοια διάταξη, υπάρχει ελάχιστη βάση για αναμονή για κάτι για το οποίο δεν υπάρχει συμφωνία.

Τα δεδομένα έρχονται, αλλά πολύ αργά για τον δικό σας σχεδιασμό. Μια μάρκα που θέλει να θέσει μια συλλογή στην αγορά ανακαλύπτει ότι η σύνθεση ινών ή το πιστοποιητικό είναι διαθέσιμο μόνο μετά την παραγωγή — ενώ το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει ήδη κατά την πώληση.

Το προϊόν κατασκευάζεται από πολλούς κατασκευαστές και κανείς δεν αισθάνεται υπεύθυνος για το σύνολο. Για ένα ένδυμα του οποίου το ύφασμα, το χρώμα και η συναρμολόγηση βρίσκονται σε διαφορετικές μεριές, κάθε μέρος μπορεί να αναφερθεί στην επόμενη. το ενδύμα μου κατασκευάζεται σε πολλά εργοστάσια, ποιος προμηθευτής παρέχει ποια δεδομένα αναφέρεται στο πώς αυτή η διαίρεση φαίνεται στην πράξη και γιατί η μάρκα πρέπει να έχει τον έλεγχο.

Ο προμηθευτής παρέχει ένα πιστοποιητικό, αλλά αυτό το πιστοποιητικό δεν καλύπτει αυτό που είναι απαραίτητο. Ένα πιστοποιητικό GOTS ή OEKO-TEX παρέχεται ως "απόδειξη", ενώ είναι ασαφές εάν αυτό το πιστοποιητικό καλύπτει τη σωστή περίοδο, παρτίδα ή αξίωση. μπορώ να χρησιμοποιήσω το πιστοποιητικό GOTS ή OEKO-TEX μου ως απόδειξη στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος περιγράφει πού εμφανίζονται αυτά τα προβλήματα.

Η μάρκα λαμβάνει τα παρεχόμενα δεδομένα χωρίς να τα επαληθεύει και αργότερα διαπιστώνει ότι δεν είναι σωστά. Αυτό το ρίσκο είναι μεγαλύτερο κατά την εισαγωγή από εκτός της ΕΕ, όπου υπάρχει λιγότερη άμεση εικόνα των συνθηκών παραγωγής. Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος αν εισάγω ενδυμασία και ύφασμα από έξω της ΕΕ; περιγράφει αυτή την κατάσταση συγκεκριμένα.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα γραπτό αίτημα ανά προμηθευτή, που περιέχει ακριβώς ποια δεδομένα είναι απαραίτητα και για ποιο προϊόν ή ποια συλλογή. Αυτή είναι η βάση για να αποδειχθεί αργότερα ότι ζητήθηκε έγκαιρα και συγκεκριμένα.
• Μια συμβατική διάταξη σχετικά με την παράδοση δεδομένων, που περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο αγοράς ή ως προσθήκη σε αυτό. Πώς καταγράφω τη παράδοση των δεδομένων του διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς; περιγράφει από τι θα μπορούσε να αποτελείται τέτοια διάταξη, συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών και των συνεπειών σε περίπτωση μη-παράδοσης.
• Ένα ημερολόγιο αλληλογραφίας: πότε ζητήθηκε τι, ποια ήταν η αντίδραση και ποια επόμενα βήματα λήφθηκαν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σχετικό όταν ένας προμηθευτής παραδίδει συστηματικά αργά ή ελλιπώς.
• Μια σταθερή διαδικασία ελέγχου των παρεχόμενων δεδομένων, ώστε αυτό που λαμβάνεται να μην αναληφθεί αυτόματα ως ορθό. Πώς ελέγχω αν τα δεδομένα του προμηθευτή μου είναι σωστά; περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αυτός ο έλεγχος μπορεί να λάβει χώρα στην πράξη.
• Συμφωνίες σχετικά με ελέγχους ή επιθεωρήσεις στον προμηθευτή, για περιπτώσεις στις οποίες τα δεδομένα είναι επανειλημμένα ελλιπή ή αναξιόπιστα. πρέπει να επιθεωρήσω τον προμηθευτή μου στο εξωτερικό για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ασχολείται με το πότε αυτό είναι ένα λογικό βήμα.
• Μια περιγραφή του ποιος κατασκευαστής παράδωσε ποιο τμήμα του προϊόντος, όταν η παραγωγή διανέμεται σε πολλαπλά μέρη, ώστε σε περίπτωση αστοχίας ενός μέρους να είναι ξεκάθαρο ποια δεδομένα λείπουν και από ποιον θα πρέπει να προέρχονται.

Αυτή η καταγραφή δεν αλλάζει το γεγονός ότι η επιχείρηση έχει αυτή την ίδια την ευθύνη για το διαβατήριο. Αυτό που κάνει είναι να δημιουργηθεί ένα θεμέλιο της δικής της προσπάθειας, για την περίπτωση που ένας προμηθευτής εξακολουθήσει να μην παραδίδει.