Sprzedaję odzież i tekstylia pod własną marką — jakie obowiązki mi przypadają?
Własna marka czyni Cię producentem na podstawie ESPR
Kto wprowadza odzież lub tekstylia na rynek pod własną nazwą lub marką, jest traktowany na potrzeby cyfrowego paszportu produktu jako producent — nawet jeśli produkcja została zlecona innemu przedsiębiorstwu. To jest punkt wyjścia artykułu 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781): obowiązki nie spoczywają na tym, kto tka materiał lub szyje odzież, lecz na tym, kto sprzedaje produkt pod własną nazwą lub marką. W przypadku kolekcji marki prywatnej i własnej marki oznacza to przesunięcie obowiązków normalnie przypadających producentowi na przedsiębiorstwo prowadzące markę. Faktyczna produkcja może zatem odbywać się wszędzie; odpowiedzialność za paszport spoczywa na posiadaczu marki.
Do sprzedaży pod własną marką, nie do odsprzedaży marki innej osoby
Ta zasada dotyczy przedsiębiorstw sprzedających odzież lub tekstylia pod własną nazwą lub marką, również gdy produkcja została zlecona fabryce w kraju lub zagranicą. Chodzi zatem o sytuację, w której metka w ubraniu nosi nazwę sprzedawcy, a nie producenta. Dla tych, którzy zajmują się czystą odsprzedażą istniejącej marki odzieży bez nakładania na nią własnej marki — hurtowni lub sprzedawcy detalicznego, którzy pozostawiają markę producenta bez zmian — obowiązują inne role w ramach ESPR, z innymi obowiązkami niż te z artykułu 27. Ważne też: obowiązki te zaczynają się stosować wyłącznie do grup produktów, dla których została przyjęta delegowana handeling. Dopóki taka handeling dla odzieży i tekstyliów nie istnieje, nie ma obowiązku paszportu, niezależnie od tego, pod jaką marką produkt jest sprzedawany.
Data nie jest jeszcze ustalona; 2027 to oczekiwanie dla przepisów, a nie dla obowiązku
Nie ma jeszcze ustalonej daty, na którą wchodzą w życie obowiązki producenta z artykułu 27 dla odzieży i tekstyliów. Co jest ustalone: Komisja Europejska wskazała w swoim planie działania ESPR na lata 2025-2030, że oczekuje delegowanej handlowania dotyczącej tekstyliów w 2027 r., przy czym odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych jako pierwsza kategoria. Ta delegowana handlowanie musi zostać jeszcze opracowana, skomentowana i przyjęta, zanim będzie możliwe określenie konkretnej daty wejścia w życie. Do tego czasu dla odzieży i tekstyliów nie obowiązują żadne obowiązki paszportowe na podstawie ESPR. Gdy handlowanie zostanie opublikowana, data ta będzie podana tutaj.
Co robić: najpierw ustalić, gdzie leży odpowiedzialność za markę
Dla tych, którzy już teraz sprzedają pod własną marką i chcą się na to przygotować, pierwszym krokiem jest jasne ustalenie, która część kolekcji będzie sprzedawana pod własną marką, a która ewentualnie pozostanie pod marką strony trzeciej — bo tylko dla pierwszej obowiązuje rola producenta z artykułu 27. Drugi krok to sprawdzenie, jakie informacje producent lub fabryka może już dostarczyć na temat materiałów, pochodzenia i składu, bo te dane będą następnie stanowić podstawę paszportu, niezależnie od tego, kto ostatecznie paszport opracuje i będzie go hostować. Trzeci krok to obserwowanie, czy kolekcja wchodzi w grupę, która jest pierwsza w kolejce: odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych. W przypadku kolekcji spoza tego zakresu pozostaje więcej czasu, zanim pojawią się konkretne obowiązki, chociaż na tę chwilę również nie ma ustalonej daty. Kto teraz już przygotuje ten proces — udokumentuje, którzy dostawcy dostarczają jakie informacje i w jakim formacie — nie będzie musiał zaczynać od zera po opublikowaniu delegowanej handlowania.
Źródło: artykuł 27 ESPR
To wyjaśnienie opiera się na artykule 27 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który reguluje obowiązki producentów i stanowi, że przedsiębiorstwo wprowadzające produkt na rynek pod własną nazwą lub marką jest uważane za producenta na potrzeby tego rozporządzenia. Planowany harmonogram dla tekstyliów i odzieży, w tym rok 2027 i próg osiemdzieściu procent dla włókien tekstylnych, pochodzi z planu pracy ESPR Komisji Europejskiej na okres 2025-2030. Dla precyzyjnego zakresu i dokładnego momentu, w którym obowiązki te będą miały zastosowanie do odzieży i tekstyliów, źródłem decydującym jest następujące rozporządzenie delegowane.
Jeśli już teraz sprzedajesz pod własną marką, najlepiej jest zacząć od przeglądu własnej kolekcji i informacji, które dostawcy mogą na jej temat dostarczyć — tak aby, gdy rozporządzenie delegowane dla tekstyliów zostanie opublikowane, szybko jasne było, która część asortymentu do niego należy i jakie dane są już dostępne.
Na czym to opiera się
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.
Co konkretnie należy zrobić
Sprzedaż odzieży pod marką własną może być zorganizowana na różne sposoby: kolekcja całkowicie wyprodukowana przez zewnętrzną fabrykę z samą właściwą etykietą, lub proces produkcji, w którym przedsiębiorstwo jest ściśle zaangażowane w projektowanie i wybór materiałów. Dla ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) takie rozróżnienie ma rzeczywiście znaczenie, ponieważ rozporządzenie przyjmuje pod uwagę, kto umieszcza produkt "pod swoją nazwą lub marką" na rynku. Kto sprzedaje odzież pod marką własną, zwykle podlega definicji producenta, nawet jeśli rzeczywista produkcja jest całkowicie zlecana na zewnątrz. Na Czy jestem importerem czy producentem zgodnie z ESPR? opisano dokładnie, jak ta klasyfikacja funkcjonuje.
Co się od pana/pani oczekuje
Zapewnienie istnienia paszportu produktu
Artykuł 27 ESPR nakłada na producenta obowiązek zapewnienia, aby produkt był towarzyszony wymaganym paszportem produktu. Dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników oznacza to praktycznie, że w organizacji wyznaczony jest ktoś, kto nadzoruje ten proces: zbieranie danych u producenta, sprawdzenie, czy wszystko się zgadza, oraz zapewnienie, że paszport towarzyszy produktowi przed wejściem na rynek. Może to być obsługiwane wewnętrznie lub zlecone stronie trzeciej, która zajmuje się tym dla marki.
Prowadzenie technicznej dokumentacji
Producent przechowuje dokumentację techniczną, która wykazuje, że produkt spełnia wymagania. Dla marki, która produkuje przez kilka fabryk, oznacza to, że dla każdej kolekcji lub linii produktów musi istnieć dossier, a nie jeden dokument ogólny dla całej marki. Dla asortymentu, który regularnie się zmienia — nowe sezony, nowi dostawcy — wymaga to ustalonego procesu wewnętrznego, w przeciwnym razie dokumentacja szybko się rozprasza po różnych folderach i osobach kontaktowych.
Nazwa i dane kontaktowe na produkcie lub opakowaniu
Artykuł 27 wymaga również, aby nazwa, zarejestrowany znak towarowy i adres kontaktowy producenta były dostępne na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji towarzyszącej. Dla marki własnej jest to zwykle już praktyka standardowa za pośrednictwem metki odzieżowej, ale warto sprawdzić, czy dane, które tam znajdują się (na przykład tylko adres URL sklepu internetowego), wystarczają, aby stanowić adres kontaktowy.
Podejmowanie działań naprawczych w przypadku niezgodności
Gdy producent ma powody, aby sądzić, że produkt nie spełnia wymagań, oczekuje się od niego, że to skoryguje lub w razie potrzeby wycofuje produkt. Dla marki, która produkuje na dużą skalę u zewnętrznej strony, oznacza to, że musi istnieć łącze z powrotem do fabryki: jeśli tam coś pójdzie nie tak z danymi materiałowymi lub składem, musi to szybko dotrzeć do marki, a nie dopiero przy kontroli próbki lub reklamacji.
Współpraca z organami nadzoru
Producenci współpracują, gdy organ prosi o informacje lub działania. Dla średniego przedsiębiorstwa sprowadza się to przede wszystkim do możliwości przedstawienia właściwych dokumentów w uzasadnionym terminie — co z kolei zależy od tego, jak dobrze dokumentacja ta została wcześniej zorganizowana.
Gdzie coś idzie nie tak w praktyce
Pierwsza sytuacja, która często się pojawia: marka sądzi, że producent jest odpowiedzialny za paszport, ponieważ producent "przecież wszystko wie" o materiałach i składzie. Producent dostarcza dane, ale obowiązek z artykułu 27 ciąży na tym, kto umieszcza produkt pod swoją marką na rynku — czyli na samej marce, nie na producencie.
Druga sytuacja: w private label fabryka zmienia się regularnie, na przykład ponieważ dział zakupów ciągle szuka najlepszej ceny. Każda zmiana oznacza nowe dane, nową dokumentację i ryzyko, że paszport z poprzedniego sezonu będzie "skopiowany" bez sprawdzenia, czy nowa fabryka używa tych samych materiałów i składu. Więcej o tej konstrukcji znajduje się na Zlecam produkcję odzieży pod własną etykietą — kto tworzy paszport?
Trzecia sytuacja: marka sprzedaje zarówno za pośrednictwem własnego sklepu internetowego, jak i przez zewnętrzne platformy handlowe i zakłada, że platforma handlowa zajmie się wymogami. To nieprawda — wymogi artykułu 27 spoczywa na producencie, niezależnie od kanału sprzedaży. Co robi, a czego nie robi platforma handlowa, wyjaśniono na Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję odzież i tekstylia przez internetową platformę handlową?
Czwarta sytuacja: fabryka znajduje się poza UE i marka zakłada, że importer, który organizuje transport, również zajmie się paszportem. To również założenie, które niekoniecznie się sprawdza; informacje o tym, kto pełni jaką rolę, gdy produkcja odbywa się poza UE, znajdują się na Mój producent znajduje się poza UE — kto wtedy zarządza paszportem produktu?
Piąta sytuacja: marka posiada dokumentację, ale rozproszoną w wiadomościach e-mail, wiadomościach WhatsApp z fabryką i luźnych plikach Excel. Gdy pojawi się pytanie od inspektora lub partnera handlowego, poszukiwanie wszystkiego zajmuje tygodnie — a w międzyczasie nie da się wykazać, że informacje są prawidłowe.
Co można udokumentować
- Przegląd dla każdej kolekcji lub linii produktów, pokazujący, która fabryka wyprodukowała który artykuł, włącznie z danymi materiałowymi.
- Stała procedura pozyskiwania danych od nowej fabryki, tak aby nie wymyślano tego ad hoc każdego sezonu.
- Dane kontaktowe i osoba odpowiedzialna w ramach własnego przedsiębiorstwa, która pełni funkcję punktu kontaktowego dla paszportu.
- Dokumentacja zawierająca dokumenty techniczne dla każdej linii produktów, z możliwością wykazania powiązania z prawidłową wersją produktu.
- Umowy z fabryką dotyczące tego, co się dzieje, jeśli dane materiałowe zmienią się później lub okażą się nieprawidłowe.
- Przegląd kanałów sprzedaży, za pośrednictwem których oferowana jest marka, aby wyraźnie widać było, gdzie paszport musi wędrować.
Jeśli oprócz marki własnej pełnisz też inne role — na przykład działasz również jako hurtownik wobec innych sklepów — warto oddzielnie sprawdzić związane z nimi wymogi na jestem hurtownikiem odzieży, jakie są moje obowiązki dotyczące paszportu produktu, ponieważ ta rola stawia nieco inne akcenty niż rola producenta pod marką własną.
To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.