Zlecam produkcję odzieży pod własną etykietą — kto tworzy paszport?

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Produkcja odzieży pod własną marką jest sprawdzonym rozwiązaniem w przemyśle mody: fabryka produkuje, etykieta na ubraniu nosi Twoją nazwę marki. Zgodnie z ESPR ta nazwa marki jest decydująca dla pytania, kto musi pracować nad produktowym paszportem. Kto umieści swoją nazwę lub znak towarowy na produkcie, w większości przypadków zostaje uznany za producenta w rozumieniu artykułu 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) — nawet jeśli produkcja jest całkowicie zlecona na zewnątrz. Faktyczna lokalizacja produkcji nie jest dla tego pytania punktem odniesienia; punktem odniesienia jest marka na ubraniu.

Obowiązki wynikające z artykułu 27 spoczywają na marce

Artykuł 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada na producenta szereg obowiązków: zapewnienie, że produkt spełnia wymogi ekologiczne, opracowanie i utrzymywanie produktowego paszportu oraz udostępnienie dokumentacji technicznej. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników, które samo nic nie produkuje, ale prowadzi markę, oznacza to, że w praktyce odpowiedzialność za paszport spoczywa na własnym przedsiębiorstwie, nawet jeśli wiedza o materiałach i procesach produkcyjnych znajduje się u fabryki. Wymaga to metodyki, w której dane od fabryki są systematycznie pozyskiwane, weryfikowane i przetwarzane — nie chodzi o jednorazową czynność przy pierwszym zamówieniu.

Różnica między własną marką a dostawą dla innej marki

Fabryka produkująca dla wielu klientów private label nie jest dla ESPR producentem tych produktów; jest dostawcą. Artykuł 38 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje wymogi dla uczestników łańcucha dostaw: muszą dostarczać informacje niezbędne do spełnienia wymogów ekologicznych, ale opracowanie i zarządzanie paszportem nie jest ich zadaniem. Dla przedsiębiorstwa private label oznacza to, że fabryka jest dostawcą danych, a nie stroną, która organizuje paszport w Twoim imieniu — chyba że zostało to inaczej uzgodnione umownie i umowa ta może być zrealizowana.

Ustalenie, kto pełni jaką rolę, zanim produkcja się zacznie

Ponieważ podział ról nie wynika automatycznie z tego, kto faktycznie produkuje ubranie, dla przedsiębiorstwa private label rozsądnie jest ustalić podział ról na początek relacji produkcyjnej. Zapobiega to sytuacji, w której podczas kontroli lub pytania od odbiorcy nikt nie wie, kto jest odpowiedzialny. Na stronie Kto jest odpowiedzialny za paszport produktu odzieży i tekstyliów? opisano, jak ten podział ról działa w ujęciu ogólnym; dla sytuacji, w której własna marka jest wyświetlana na produkcie wytwarzanym gdzie indziej, Sprzedaję odzież i tekstylia pod własną marką — jakie obowiązki mi przypadają? zawiera dalsze wyjaśnienie.

Jeśli fabryka znajduje się poza Unią Europejską

Wiele przedsiębiorstw private label zleca produkcję fabrykom poza Unią Europejską. To nie zmienia roli marki jako producenta, ale dodaje praktyczny aspekt: dane muszą być zbierane na większą odległość i często ponad barierą językową. To, co to konkretnie oznacza dla przepływu informacji, opisano na Mój producent znajduje się poza Unią Europejską — kto wówczas organizuje paszport produktu?.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Kilka sytuacji powraca u przedsiębiorstw private label, które pracują nad produktowym paszportem.

Pierwsza to założenie, że fabryka zajmie się paszportem, ponieważ fabryka zna materiały i procesy. Znajomość produktu to nie to samo co odpowiedzialność za paszport; ta odpowiedzialność wynika z marki, a nie z lokalizacji produkcji.

Druga to kolekcja z wieloma fabrykami na sezon, gdzie każda fabryka dostarcza inne dane — jedna dostarcza pełny przegląd składu, inna — lakoniczny rachunek. Bez ustalonego formatu powstaje mozaika dokumentacji, która podczas audytu trudno jest powiązać z jednym spójnym paszportem na artykuł.

Trzecią kwestią jest brak pisemnego porozumienia dotyczącego tego, kto dostarcza dane, w jakiej formie i do kiedy. Umowy ustne z fabryką często sprawdzają się dobrze do momentu, gdy dostawa się opóźnia i nikt już nie pamięta, kto miał dostarczyć którą informację.

Czwarta sytuacja to zmiana fabryki w połowie sezonu, na przykład dlatego, że lokalizacja produkcji ma niewystarczającą zdolność produkcyjną. Paszport oryginalnego artykułu może wtedy nie być już dokładny, podczas gdy numer artykułu i etykieta pozostają niezmienione — dane zawarte w paszporcie muszą się wtedy zmienić.

Piąta to pomieszanie własnej roli z rolą hurtownika lub pośrednika w łańcuchu. Podmiot, który sam prowadzi markę, nie jest automatycznie tym samym, co strona, która tylko odsprzedaje; różnicę między tymi rolami wyjaśniono na jestem hurtownikiem odzieży, jakie są moje obowiązki dotyczące paszportu produktu.

Co można udokumentować

• Umowa produkcyjna z fabryką, w której określono, które dane są dostarczane, w jakiej formie i w jakim momencie procesu produkcji.
• Stały format dostarczania informacji dotyczących składu materiałowego, pochodzenia surowców i stosowanych substancji chemicznych, tak aby dane z różnych fabryk były ze sobą porównywalne i przetwarzalne.
• Wewnętrzny przegląd na poziomie kolekcji lub numeru artykułu wskazujący, która fabryka wyprodukowała który produkt, ze wszelkimi zmianami fabryki w trakcie sezonu.
• Dane kontaktowe i osoba do kontaktu w każdej fabryce w sprawie pytań dotyczących składu określonego artykułu, również po zakończeniu zamówienia.
• Archiwum dostarczonej dokumentacji na artykuł, powiązane z okresem, w którym dany artykuł był sprzedawany.

Te zapisy stanowią podstawę, na której można sporządzić paszport i, na żądanie, można go uzasadnić. To, co się dzieje, gdy brakuje tego uzasadnienia, opisano na Co się stanie, jeśli nie będę mieć paszportu produktu dla mojej odzieży i tekstyliów?