πρέπει να επιθεωρήσω τον προμηθευτή μου στο εξωτερικό για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο ESPR δεν περιέχει ξεχωριστό άρθρο που να αναφέρεται σε "ελέγχους στους προμηθευτές". Αυτό που ο κανονισμός ρυθμίζει είναι ότι τα δεδομένα στο διαβατήριο προϊόντος είναι ακριβή και ότι όποιος θέτει το προϊόν στην αγορά — κατασκευαστής ή εισαγωγέας — είναι υπεύθυνος γι' αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτή η βεβαιότητα, δεν προβλέπεται. Ένας έλεγχος είναι επομένως ένα πιθανό μέσο, όχι νόμιμη υποχρέωση καθ' αυτή.

Παροχή ακριβών δεδομένων

Το άρθρο 39 του ESPR αναφέρεται στις μεθόδους δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού που χρησιμοποιούνται για να αποδειχθεί ότι ένα προϊόν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις. Το άρθρο αυτό δεν λέει τίποτα για το ποιος ελέγχει τον προμηθευτή, αλλά καθιστά σαφές ότι τα υποκείμενα δεδομένα πρέπει να είναι ιχνηλάσιμα και μεθοδολογικά τεκμηριωμένα. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει κυρίως ότι πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος να δειχθεί από πού προέρχεται ένας αριθμός ή μια δήλωση — όχι ότι κατ' ανάγκη πρέπει να περάσει ένας ελεγκτής.

Διασφάλιση ότι το διαβατήριο δεν παρακάμπτεται ή δεν αποδυναμώνεται

Το άρθρο 40 στοχεύει στην αποφυγή παράκαμψης και της υποβάθμισης της απόδοσης που αναφέρεται στο διαβατήριο. Αυτό σχετίζεται έμμεσα με τους προμηθευτές: εάν ένας προμηθευτής αλλάξει ενδιάμεσα τη σύσταση ή τη διαδικασία χωρίς να το αναφέρει, το διαβατήριο μπορεί να γίνει ουσιαστικά ανακριβές χωρίς να το καταλάβει το εμπορικό σήμα. Πρακτικά, αυτό μεταφράζεται στο ερώτημα εάν υπάρχει συμφωνία ότι οι αλλαγές θα γνωστοποιούνται και όχι αυτόματα σε μια υποχρέωση ελέγχου.

Εισαγωγή και τελωνειακή επίβλεψη

Το άρθρο 15 αναφέρεται στους τελωνειακούς ελέγχους του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος κατά την εισαγωγή. Για τις επιχειρήσεις που εισάγουν ρούχα και υφάσματα από έξω της ΕΕ, αυτό σημαίνει ότι η τελωνεία κατά την είσοδο μπορεί να ελέγξει εάν το διαβατήριο είναι παρόν και προσβάσιμο. Αυτός είναι ένας έλεγχος του τελικού αποτελέσματος — το ίδιο το διαβατήριο — όχι της παραγωγικής διαδικασίας στον προμηθευτή. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό αναφέρονται στη σελίδα τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος κατά την εισαγωγή από έξω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υποχρεώσεις του εισαγωγέα

Το άρθρο 29 περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων, συμπεριλαμβανομένης της διερεύνησης του ενδεχομένου ο κατασκευαστής να έχει καταρτίσει τις απαιτούμενες πληροφορίες και του ενδεχομένου το διαβατήριο να είναι παρόν. Αυτή η "διερεύνηση" είναι ενεργός ρόλος: ο εισαγωγέας δεν μπορεί απλώς να υποθέσει ότι όλα είναι εντάξει, αλλά πρέπει να μπορεί να το τεκμηριώσει. Για μια εταιρεία εισαγωγής περιορισμένης κλίμακας, αυτό είναι συχνά το πιο συγκεκριμένο σημείο εφαρμογής: πρέπει να υπάρχει κάποια μορφή ελέγχου, αλλά ο κανονισμός αφήνει ανοιχτό εάν πρόκειται για έλεγχο εγγράφων, δειγματοληψία ή έλεγχο.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Το διαβατήριο θεωρείται ως πρόβλημα προμηθευτή. Ένα καταστήμα συντάσσει το ερωτηματολόγιο, το αποστέλλει στον κατασκευαστή και στη συνέχεια υποθέτει ότι η απάντηση είναι σωστή. Χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο, παραμένει ασαφές εάν ο προμηθευτής έχει δώσει τη σωστή σύνθεση ινών, προέλευση ή αποτελέσματα δοκιμών.

Τα πιστοποιητικά λαμβάνονται χωρίς έλεγχο. Ένας προμηθευτής στέλνει ένα πιστοποιητικό GOTS ή OEKO-TEX και αυτό αντιγράφεται αυτολεξεί στο διαβατήριο χωρίς να ελέγχεται εάν το πιστοποιητικό είναι ακόμα έγκυρο ή ισχύει πραγματικά για τη διανεμηθείσα παρτίδα. Στη σελίδα σχετικά με τη σύνδεση ενός πιστοποιητικού GOTS ή OEKO-TEX με το διαβατήριο αναφέρεται πού αυτό βοηθά και πού όχι.

Οι αλλαγές στον κατασκευαστή δεν αναφέρονται. Ένα εργοστάσιο αλλάζει προμηθευτή νήματος ή τόπο ραφής, αλλά δεν το αναφέρει επειδή δεν υπάρχει συμφωνία που να το απαιτεί. Το διαβατήριο συνεχίζει να παρουσιάζει την παλιά, μη ακριβή εικόνα.

Όταν υπάρχουν πολλοί κατασκευαστές, δημιουργείται ασάφεια σχετικά με το ποιος τι παρέχει. Όταν το ύφανση, το βάψιμο και η ραφή βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη, για το καταστήμα δεν είναι πάντα σαφές ποιος θα πρέπει να ανταποκριθεί για ποιο μέρος των δεδομένων και ποιος επομένως θα πρέπει να ερωτηθεί σε περίπτωση σφάλματος. Αυτό αναλύεται περαιτέρω στη σελίδα σχετικά με ένα ενδύμα που κατασκευάζεται σε πολλούς κατασκευαστές.

Κατά την εισαγωγή, ανακαλύπτεται πολύ αργά ότι λείπουν δεδομένα. Ένας εισαγωγέας ανακαλύπτει μόνο κατά τον έλεγχο της τελωνειακής νομοθεσίας ότι το διαβατήριο δεν είναι πλήρες, ενώ το άρθρο 29 ζητά ακριβώς αυτήν την εξέταση εκ των προτέρων.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα ευρετήριο του ποιου προμηθευτή παρέχει ποιο μέρος των δεδομένων, ιδίως για ένα προϊόν που δημιουργείται μέσω πολλών κατασκευαστών — δείτε το ερώτημα ποιος παρέχει ποια δεδομένα σε πολλούς κατασκευαστές.
• Ένας σταθερός κατάλογος δεδομένων που ζητούνται από κάθε προμηθευτή, ώστε τίποτα να μην εξαρτάται από αυτό που στέλνει τυχαία ένας προμηθευτής· ένα χρήσιμο σημείο αναφοράς είναι η σελίδα σχετικά με ποια δεδομένα ζητάτε από τον προμηθευτή σας ρούχων και υφασμάτων.
• Μια συμβατική συμφωνία σχετικά με την παροχή και τη διατήρηση των δεδομένων του διαβατηρίου, συμπεριλαμβανομένης υποχρέωσης γνωστοποίησης σε περίπτωση αλλαγών στη σύνθεση ή τη διαδικασία — αναλύονται στη σελίδα σχετικά με συμφωνίες στο συμβόλαιο αγοράς.
• Μια μεθοδολογία για τον έλεγχο των ληφθέντων δεδομένων προτού εισαχθούν στο διαβατήριο, για παράδειγμα μέσω δειγματοληψίας ή σύγκρισης με προηγούμενες παρτίδες· δείτε τη σελίδα σχετικά με τον έλεγχο των δεδομένων για ακρίβεια.
• Μια καθιερωμένη διαδικασία σε περίπτωση που ένας προμηθευτής δεν παρέχει δεδομένα, τα παρέχει με καθυστέρηση ή τα παρέχει ημιτελώς, ώστε να μην δημοσιευθεί διαβατήριο με βάση ένα κενό στις πληροφορίες — δείτε τι πρέπει να κάνετε εάν ο προμηθευτής δεν παρέχει τα δεδομένα.
• Ένα αρχείο ανά πιστοποιητικό με περίοδο ισχύος και πεδίο εφαρμογής, ώστε μια δήλωση GOTS ή OEKO-TEX να μην προωθηθεί χωρίς έλεγχο στο διαβατήριο.

Ένας έλεγχος μπορεί να είναι μέρος μιας τέτοιας μεθοδολογίας, αλλά ο κανονισμός δεν απαιτεί αυτό το βήμα ονοματιστί. Αυτό που σημαίνει, είναι ότι ένα καταστήμα μπορεί να δείξει ότι έχει λογικά εξετάσει εάν τα ληφθέντα δεδομένα είναι σωστά — με έλεγχο, με έλεγχο εγγράφων ή με άλλη προσέγγιση που ταιριάζει στο μέγεθος και τον κίνδυνο της δικής του αλυσίδας εφοδιασμού.