Το πιο συνηθισμένο λάθος στα συμβόλαια με προμηθευτές είναι ότι δεν περιέχουν τίποτα σχετικά με το ψηφιακό productpaspoort της ύφασης. Τα επιχειρήματα καθορίζουν την τιμή, τον χρόνο παράδοσης και τις απαιτήσεις ποιότητας, και μερικές φορές και ποιος είναι υπεύθυνος για το αρχείο ασφάλειας των προϊόντων, αλλά ξεχνούν μια ξεχωριστή συμφωνία σχετικά με το ποιος θα παράσχει τα δεδομένα για το ψηφιακό productpaspoort, σε ποια μορφή, και τι θα συμβεί αν η σύνθεση ενός άρθρου αλλάξει αργότερα.
Αυτό είναι ένα λάθος που γίνεται ορατό μόνο τη στιγμή που το ψηφιακό productpaspoort θα πρέπει πράγματι να συναρμολογηθεί. Τότε αποδεικνύεται ότι κανείς δεν είναι συμβατικά υποχρεωμένος να παράσχει τη σύνθεση των ινών, την προέλευση ή τις οδηγίες φροντίδας εγκαίρως και σε χρήσιμη μορφή, και ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία σχετικά με ποιος είναι υπεύθυνος εάν τα δεδομένα αυτά αποδειχθούν ανακριβή.
Γιατί συμβαίνουν αυτά τα προβλήματα
Τα συμβόλαια αγοράς συνήθως συντάσσονται με βάση τους κανόνες που ήδη ίσχυαν: ασφάλεια προϊόντων, επισήμανση, μερικές φορές κώδικα δεοντολογίας σχετικά με τις συνθήκες εργασίας. Το ψηφιακό productpaspoort είναι νέο, και η υποχρέωση τελικά βαρύνει τη μέρα που κατονομάζει η verordening ως fornitore, όχι αυτόματα τον κατασκευαστή που κάνει το ύφασμα ή το ένδυμα. Ποιος ακριβώς είναι αυτός ο fornitore και τι αυτό σημαίνει, εξηγείται στη τράπεζα γνώσης με τις έννοιες της verordening. Επειδή η κατανομή των ρόλων είναι νέα, απλά δεν αναφέρεται στα υπάρχοντα συμβόλαια.
Επιπλέον, πολλά συμβόλαια παρατείνονται χωρίς αλλαγές για χρόνια. Μια συμφωνία με προμηθευτή που συντάχθηκε πριν από πέντε χρόνια δεν θα μπορούσε να προβλέψει μια υποχρέωση που δεν υπήρχε τότε. Χωρίς ενημέρωση που έγινε συνειδητά, το κενό αυτό παραμένει, ακόμη και για μια νέα παραggelia.
Τι συνήθως περιέχεται και τι όχι
Ένα κοινό συμβόλαιο συνήθως καθορίζει τι συμβαίνει σε περίπτωση ελλιπείας των ίδιων των αγαθών: δικαίωμα επιστροφής, εγγύηση, ευθύνη για λανθασμένη σύνθεση ινών στην ετικέτα. Αυτό που συνήθως δεν περιέχεται είναι μια υποχρέωση να μοιραστούν τα υποκείμενα δεδομένα — εκθέσεις δοκιμών, πιστοποιητικά προέλευσης, προδιαγραφές υλικών — ενεργά και εγκαίρως με τη μέρα που πρέπει να συναρμολογηθεί το ψηφιακό productpaspoort. Επίσης, συχνά λείπει μια συμφωνία σχετικά με ενημερώσεις: εάν ένας προμηθευτής αλλάξει προμηθευτή νημάτων και η σύνθεση αλλάξει ελαφρώς, σπάνια υπάρχει ρήτρα που υποχρεώνει να ειδοποιηθεί.
Αυτό είναι προβληματικό επειδή ένα ψηφιακό productpaspoort δεν δημιουργείται μια φορά και μετά παραμένει αμετάβλητο. Τα δεδομένα που δεν είναι πλέον ακριβή θα πρέπει να ενημερωθούν όσο το προϊόν βρίσκεται στην αγορά. Χωρίς συμβατική βάση, η ενημέρωση αυτή εξαρτάται από την καλή θέλησης, όχι από μια δεσμευτική συμφωνία.
Τι η verordening ζητά από την αλυσίδα
Η verordening δεν καθορίζει πώς τα επιχειρήματα ρυθμίζουν τα συμβόλαιά τους μεταξύ τους· αυτό εξαρτάται από τα μέρη. Ωστόσο, το κείμενο κάνει διάκριση μεταξύ ρόλων στην αλυσίδα, και οι ρυθμιστικές αρχές κατά τον έλεγχο κοιτάζουν ποιος θα έπρεπε να παράσχει και να τεκμηριώσει ποια πληροφορία. Αυτή η διάκριση είναι ακριβώς γιατί ένα συμβόλαιο που δεν αναφέρει ποιος παράσχει ποια δεδομένα, στην πράξη οδηγεί σε καθυστέρηση: δεν υπάρχει μέρος που να νιώθει συμβατικά δεσμευμένη να ανταποκριθεί έγκαιρα.
Το εάν ένας συγκεκριμένος προμηθευτής υπάγεται στην υποχρέωση και ποια δεδομένα ακριβώς είναι απαραίτητα, εξαρτάται από το προϊόν και τον ρόλο που διαδραματίζουν τα εμπλεκόμενα μέρη. Για μια αξιολόγηση από τη δική σας άποψη, το επίσημο κείμενο στο EUR-Lex είναι το σημείο αναφοράς, και για τη μετάφραση στα δικά σας συμβόλαια, ένας δικηγόρος είναι το κατάλληλο μέρος.
Πώς να το αποφύγετε
Το πρώτο βήμα είναι να καταγράψετε ποια συμβόλαια ισχύουν με προμηθευτές υφασμάτων, νημάτων, αξεσουάρ και ενδυμασίας, και να ελέγξετε εάν περιέχουν κάτι σχετικά με την παροχή δεδομένων για το διαβατήριο. Συχνά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο οπουδήποτε, και αυτό καθαυτό δεν είναι πρόβλημα — γίνεται πρόβλημα μόνο αν παραμείνει έτσι μέχρι τη στιγμή που το διαβατήριο γίνει υποχρεωτικό.
Το δεύτερο βήμα είναι να προσθέσετε ένα συγκεκριμένο όρισμα: ποιος παρέχει ποια δεδομένα, σε ποια μορφή, σε ποιο χρονικό διάστημα μετά από μια αλλαγή στο προϊόν. Δεν χρειάζεται να είναι μια περίπλοκη ρήτρα, αλλά πρέπει να δηλώνει ποιος είναι υπεύθυνος εάν τα δεδομένα λείπουν ή αποδεικνύονται ανακριβή. Με τη δωρεάν γρήγορη σάρωση που σε λίγες ερωτήσεις δίνει μια ένδειξη γίνεται συχνά ορατό ποιοι προμηθευτές χρειάζονται περισσότερη προσοχή.
Όταν αυτό το στοιχείο γίνει μέρος των υπάρχουσων όρων αγοράς
Πολλές επιχειρήσεις επιλέγουν να μην τοποθετήσουν αυτήν την συμφωνία σε ένα ξεχωριστό έγγραφο, αλλά να την προσθέσουν στους γενικούς όρους αγοράς που ήδη χρησιμοποιούνται με κάθε παραγγελία. Αυτό αποτρέπει την ανάγκη επανεξέτασης της συμφωνίας ανά προμηθευτή. Πώς τα δεδομένα επεξεργάζονται στη συνέχεια και παραμένουν ανιχνεύσιμα, εξηγείται στο τη σελίδα που δείχνει από πού προέρχονται οι πληροφορίες.
Το αν μια συγκεκριμένη μορφή συμβολαίου είναι επαρκής για την κατάστασή σας είναι θέμα ενός νομικού συμβούλου ή, σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, της αρμόδιας αρχής εποπτείας. Εάν θέλετε πρώτα να αποκτήσετε μια εικόνα του που βρίσκεται η επιχείρησή σας, κάντε τη δωρεάν γρήγορη σάρωση ή περιηγηθείτε στα θέματα στη βάση γνώσης.