texpas.eu
Logowanie Rejestracja

Co się stanie, jeśli nie będę mieć paszportu produktu dla mojej odzieży i tekstyliów?

Jeszcze brak obowiązku ustawowego, zatem jeszcze brak naruszenia

Dopóki dla odzieży i tekstyliów nie zostanie ustanowiony obowiązkowy cyfrowy paszport produktu, nie ma naruszenia, jeśli go nie posiadasz. Obowiązek wynika z ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) i jest wypełniany dla każdej grupy produktów za pośrednictwem aktu delegowanego. Dla odzieży i tekstyliów taki akt jeszcze nie istnieje. Gdy będzie dostępny i stanie się obligatoryjny, obraz się zmieni: produkt wprowadzony wówczas na rynek bez paszportu jest produktem, który nie spełnia obowiązującego wymagania, i podlega zwykłemu reżimowi egzekucji dotyczącemu zgodności produktów, określonemu w Rozporządzeniu (UE) 2019/1020. "Nierobienie nic" ma zatem dwa zupełnie różne znaczenia: dziś praktycznie nierobienie nic bez konsekwencji, jutro nierobienie nic przy obowiązującym obowiązku.

Dla jakich produktów to będzie miało znaczenie, a dla jakich nie

Ten przyszły obowiązek będzie dotyczyć odzieży i wyrobów tekstylnych objętych pierwszym aktem delegowanym, a plan działania ESPR wyraźnie wymienia jako pierwszą kategorię odzież z osiemdziesioma procent lub wyższym udziałem włókien tekstylnych. Inne wyroby tekstylne mogą być uwzględnione później, ale obecnie nie są określone. Ta część nie dotyczy zatem ogólnych wymogów etykietowania, nie dotyczy innych grup produktów ESPR, takich jak na przykład elektronika lub meble, i nie dotyczy obowiązków wynikających już z innego ustawodawstwa niezwiązanego z cyfrowym paszportem produktu. Dotyczy konkretnie pytania, co się dzieje w przypadku braku paszportu, gdy paszport ten staje się obowiązkowy dla tekstyliów.

Data nie jest jeszcze określona

Nie ma potwierdzonej daty wejścia w życie obowiązku paszportu dla odzieży i tekstyliów. To, co jest ustalone: Komisja Europejska oczekuje aktu delegowanego dla tej kategorii w 2027 roku, z odzieżą zawierającą osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych jako pierwszą. Do czasu opublikowania aktu nie ma obowiązku, a do czasu, aż akt stanie się obligatoryjny po publikacji, również nie ma obowiązku. Ta platforma śledzi tę datę i aktualizuje stronę, gdy akt zostanie opublikowany i będzie zawierać konkretną datę wdrożenia.

Co to oznacza dla tych, którzy już teraz planują

Pierwszy krok to sprawdzenie, czy własny asortyment mieści się w pierwszej kategorii, czyli odzież o wysokim udziale włókien tekstylnych; dla tego segmentu szansa na to, że obowiązek będzie obowiązywać jako pierwszy, jest największa. Drugi krok to nie czekać ze zbieraniem danych podstawowych — skład włóknisty, pochodzenie, łańcuch produkcji — bo te dane będą potrzebne, gdy paszport stanie się obowiązkowy, i nie pojawią się same z siebie. Trzeci krok to uświadomienie sobie, co się zmienia, gdy obowiązek wejdzie w życie: produkt bez paszportu jest wówczas produktem niezgodnym, a organy nadzoru rynku otrzymują na mocy Rozporządzenia (UE) 2019/1020 instrumenty reagowania na to w ramach swoich uprawnień w zakresie nadzoru rynku i zgodności produktów. Czwarty krok to zwrócenie uwagi na coś innego niż samo "nieposiadanie paszportu": artykuł 40 ESPR dotyczy zapobiegania obejściu i pogorszeniu osiągów, co oznacza, że również konstrukt, który wprawdzie daje paszport, ale omija podstawowe wymagania lub sztucznie pogarsza osiągi produktu, podlega nadzorowi. Innymi słowy: posiadanie samego paszportu nie jest jedynym punktem uwagi, sposób, w jaki on powstaje, ma znaczenie.

Na czym to opiera się

Fakt, że obecnie nie ma naruszenia, wynika z prostego powodu: ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) konkretne wymagania dla grupy produktów wprowadza dopiero przez akt delegowany, a dla tekstyliów taki akt jeszcze nie istnieje. Fakt, że przy przyszłym obowiązku mogą wystąpić konsekwencje dla produktów niezgodnych, wynika z ogólnych ram egzekwowania Rozporządzenia (UE) 2019/1020 dotyczącego nadzoru rynku i zgodności produktów, mające zastosowanie do produktów objętych unijnym prawem produktów — obowiązki ESPR dotyczące tekstyliów staną się częścią tego systemu, gdy zaczną obowiązywać. Fakt, że obchodzenie przepisów i sztuczne dostosowywanie wyników działalności są wymieniane osobno, wynika z artykułu 40 ESPR, który konkretnie skupia się na zapobieganiu konstrukcjom, które podważają cel regulacji.

Ci, którzy zajmują się tym tematem już teraz, mogą zrobić najwięcej poprzez ocenę własnej grupy produktów względem pierwszej kategorii z planu pracy (odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych), przygotowanie danych podstawowych dotyczących składu włóknistego i łańcucha produkcji, oraz obserwowanie tej strony w oczekiwaniu na publikację aktu delegowanego — od tego momentu tutaj będzie podana konkretna data i informacja o tym, co będzie obowiązujące.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Gdy rozporządzenie delegowane dotyczące odzieży i tekstyliów zostanie opublikowane i obowiązek wejdzie w życie, paszport produktu zmienia się z "czegoś, nad czym wciąż pracujemy" na warunek konieczny do wprowadzenia lub utrzymania produktu na rynku UE. Kto w tym momencie nic nie uregulował, nie grozi mu tylko ryzyko grzywny — istnieją też praktyczne konsekwencje pojawiające się wcześniej niż kara. Artykuł ten opisuje, co w większości przypadków jest na szali i co można zrobić, zanim do tego dojdzie.

Co się od pana/pani oczekuje

Produkt bez ważnego paszportu nie może być wprowadzony na rynek ani pozostawać na rynku

Rozporządzenie ESPR powiązuje paszport produktu z wprowadzeniem produktu na rynek. Bez ważnego paszportu brakuje jednego z warunków, które produkt musi spełniać, aby był handlowany. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to konkretnie, że kolekcja gotowa do wysyłki może czekać, dopóki nośnik danych i dane bazowe nie będą w porządku. To nie dotyczy tylko nowych kolekcji: bieżące zapasy mogą również ulegać wstrzymaniu.

Nadzór rynku może interweniować w stosunku do produktu bez paszportu

Rozporządzenie (UE) 2019/1020 wyposażyło organy nadzoru w instrumenty do kontrolowania, czy produkty spełniają obowiązujące wymogi, oraz do interwencji, gdy tak nie jest. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że kontrola — na przykład podczas kontroli celnej, kontroli na platformie handlowej lub podczas losowej próby — może prowadzić do pytań dotyczących paszportu, na które w tym momencie trzeba odpowiedzieć. Kto wówczas nie ma dokumentacji, musi ją rekonstruować, często pod presją czasu.

Obejście lub pogorszenie danych zostało wyraźnie wymienione

Artykuł 40 rozporządzenia ESPR dotyczy zapobiegania obejściu przepisów i pogorszeniu efektywności, którą paszport powinien odzwierciedlać. W praktyce oznacza to, że nie chodzi tylko o "czy mamy paszport", ale także o to, czy dane zawarte były prawidłowe w momencie wprowadzenia produktu na rynek i następnie. Paszport, który istnieje, ale wykazuje nieprawidłowe lub nieaktualne informacje, nie jest automatycznie rozwiązaniem dla braku paszportu — może być odrębnym problemem.

Obowiązek spoczywa na roli, a nie na nazwie na drzwiach

To, kto dokładnie odpowiada za paszport, zależy od pozycji w łańcuchu: producent, importer, dystrybutor lub marka mogą mieć każdy inną rolę. Przedsiębiorstwo zakładające, że "druga strona to ureguluje", ryzykuje, że nikt tego faktycznie nie zrobi. Dlatego warto ustalić wcześniej kto jest odpowiedzialny za paszport produktu odzieży i tekstyliówzamiast odkryć to dopiero w momencie, gdy nadzór zada to pytanie.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Kolekcja została już wyprodukowana, zanim pasport będzie omówiony. Produkcja i zakupy często wyprzedzają sprzedaż o wiele miesięcy, a pasport jest omawiany dopiero wtedy, gdy towary są już w drodze. W tym momencie jest mało miejsca, aby poprosić producenta o brakujące dane.

Nikt w łańcuchu czuje się właścicielem paszportu. W przypadku sprzedaży private label i marki własnej nie zawsze jest jasne, czy zleceniodawca, producent czy importer dostarcza dane. Kto tutaj sprzedaje pod marką własną, może to wcześniej uregulować czytając jakie obowiązki się z tym wiążą, a kto zleca produkcję kolekcji pod własną etykietą, powinien ustalić kto w tym procesie składa pasport.

Producent znajduje się poza UE i nie odpowiada na prośby o dane. Przy zakupach poza Unią regularnie powstaje sytuacja, w której strona europejska jest zobowiązana do dostarczenia paszportu, ale zależy od producenta, który nie jest przyzwyczajony do tych wymogów lub nie odpowiada na czas. Tutaj wymagana jest wcześniejsza jasność dotycząca tego, kto to bierze na siebie.

Platforma handlowa lub pośrednik zakłada, że dostawca już to zastosował. Podczas sprzedaży za pośrednictwem platformy lub hurtowni obecność paszportu czasami jest po prostu założona, bez faktycznego sprawdzenia przez kogokolwiek.

Dane w paszporcie nie są już prawidłowe po zmianie produktu. Zmiana w składzie włókna, barwnik lub miejsce produkcji, która nie zostanie uwzględniona w paszporcie, skutkuje paszportem, który istnieje, ale nie odpowiada już produktowi — z ryzykiem, że będzie to postrzegane jako obejście lub pogorszenie.

Co można udokumentować

Aby uniknąć problemów związanych z brakiem paszportu w najmniej dogodnym momencie, warto z góry ustalić na piśmie kilka kwestii:

Te dokumenty razem nie są gwarancją, że wszystko jest w porządku, ale stanowią podstawę, dzięki której przedsiębiorstwo może wykazać, że świadomie spełniało obowiązek — co różni się od sytuacji, w której paszport po prostu został zapomniane.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.