na co powinienem zwrócić uwagę przy wyborze dostawcy paszportu produktu

Zwróć uwagę na powiązanie z rejestrami danych, nie tylko na ładny pulpit nawigacyjny

Rozwiązanie programowe dla paszportu produktu wybierasz na podstawie tego, co dzieje się "pod maską": jak przechowywane są dane, kto ma do nich dostęp i czy system łączy się z rejestrem rejestracyjnym, który ustanawia Komisja Europejska. Artykuł 10 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa wymagania dotyczące samego paszportu — jakie dane muszą się w nim znaleźć, jak długo są przechowywane, kto je może zmieniać — a artykuł 11 dotyczy projektu technicznego: jak paszport jest konstruowany, powiązany z unikalnym nośnikiem i odczytywany za pomocą kodu QR lub podobnego systemu. Dostawca oferujący tę platformę musi zatem nie tylko sprzedać rozwiązanie, które dzisiaj generuje paszport, ale takie, które będzie robić to prawidłowo przez lata, nawet jeśli standardy techniczne będą dalej wdrażane.

Dotyczy to technologii, a nie zawartości Waszego asortymentu

Wybór dostawcy oprogramowania to inne zagadnienie niż pytanie, czy konkretny artykuł odzieżowy podlega obowiązkowi. Które dokładnie produkty wchodzą w zakres cyfrowego paszportu produktu dla odzieży i tekstyliów i kiedy, opisane jest w co dokładnie zawiera cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów i w wyjaśnieniu do czy paszport produktu ma zastosowanie do konkretnego asortymentu. Ten artykuł nie dotyczy tego zakresu merytorycznego, ani też kosztów paszportu — to zostanie omówione w przeglądzie dotyczącym ile kosztuje paszport produktu dla odzieży i tekstyliów. Tutaj chodzi konkretnie o kryteria, według których należy oceniać dostawcę lub platformę, niezależnie od tego, kto produkt wytwarza lub sprzedaje.

Obowiązek jeszcze nie jest ustalony, wymagania techniczne są już częściowo

Stała data, w której wybór oprogramowania staje się nieunikniony, nie istnieje jeszcze. Zgodnie z planem działań Komisji Europejskiej dotyczącym projektowania ekologicznego trwałych produktów, delegowana handlacja w sprawie tekstyliów ma być oczekiwana, a odzież zawierająca duży udział włókien tekstylnych będzie pierwszą kategorią. Dopóki ta handlacja nie zostanie opublikowana, nie jest ustalony moment, od którego paszport staje się obowiązkowy. Jednak już teraz określone są ogólne wymagania dotyczące cyfrowego paszportu produktu z artykułów 9, 10 i 11 ESPR: stanowią one ramy, w których każda delegowana handlacja dla kategorii produktu będzie dalej wdrażana. Dostawca przygotowujący się już teraz do spełnienia tych wymagań nie spieszy się zatem zbyt wcześnie.

Pięć punktów do sprawdzenia u dostawcy

Pierwsze pytanie dotyczy tego, czy system może powiązać dane z unikalną identyfikacją produktu i nośnikiem takim jak kod QR, jak opisuje to artykuł 11 ESPR. Rozwiązanie, które generuje tylko oddzielny plik PDF, nie spełnia idei paszportu, który jest stale dostępny i możliwy do aktualizacji. Drugie pytanie dotyczy tego, kto wprowadza i zarządza danymi: w przypadku private label lub importu informacje często przepływają przez wiele stron, a system jasno rozdzielający role i uprawnienia — producent, importer, marka — zapobiega sytuacji, w której nikt nie wie już, kto dokonał ostatniej aktualizacji ani kto ją może dokonać. Trzecie pytanie dotyczy okresu przechowywania i hostingu: artykuł 10 określa wymagania dotyczące dostępności paszportu przez okres trwałości produktu, więc dostawca oferujący tylko abonament na kilka lat bez jasności co do tego, co będzie dalej, pozostawia lukę w ochronie.

Czwarte pytanie dotyczy źródeł danych: czy system może przejmować dane, które już istnieją w innym miejscu, takie jak oświadczenie dostawcy, raport z badań lub lista tkanin, czy też wszystko musi być wprowadzane ręcznie. Wiąże się to również z pytaniem, kto jest odpowiedzialny za tłumaczenie danych na języki rynków, na których sprzedawany jest produkt — temat, który jest dalej rozwijany w wyjaśnieniu dotyczącym kto zapewnia tłumaczenie danych paszportu produktu. Piąte pytanie dotyczy sposobu, w jaki system radzi sobie ze zmianami po publikacji: produktowy paszport cyfrowy nie jest migawką, a dostawca, który nie oferuje zarządzania wersjami ani możliwości dostosowania, utrudnia naprawę błędów lub aktualizację danych bez ponownego przebycia całego łańcucha.

Ponadto warto przyjrzeć się sposobowi, w jaki dostawca radzi sobie z fizyczną stroną nośnika danych: czy kod QR wpisuje się w istniejące etykiety i opakowania, czy też potrzebne są dostosowania — pytanie, które pojawia się również przy rozważaniu, czy etykiety odzieżowe i opakowania powinny być teraz już dostosowane. Kto chce to robić krok po kroku, znajdzie uporządkowane podejście w przeglądzie sposobu, w jaki paszport produktu dla odzieży i tekstyliów jest realizowany krok po kroku.

Gdzie się to znajduje: artykuł 9, 10 i 11 ESPR

Podstawę dla tych kryteriów stanowi artykuł 9 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), które wprowadza produktowy paszport cyfrowy jako instrument, uzupełniony artykułem 10 dotyczącym szczegółowych wymogów dotyczących zawartości i dostępności paszportu oraz artykułem 11 dotyczącym projektu technicznego i działania, w tym powiązania z unikalnym nośnikiem. Samo rozporządzenie nie reguluje konkretnej kategorii produktu, takiej jak odzież; odbywa się to za pośrednictwem aktów delegowanych, których harmonogram można znaleźć na stronie internetowej Komisji Europejskiej dotyczącej rozporządzenia w sprawie projektowania produktów zrównoważonych.

Kto już teraz orientuje się w wyborze dostawcy, może wykorzystać te pięć punktów jako listę kontrolną podczas rozmowy lub demonstracji oraz zestawić własną sytuację — asortyment, łańcuch, istniejące systemy — obok nich, aby zobaczyć, który dostawca najlepiej się do tego nadaje.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Wybór dostawcy oprogramowania dla paszportu produktu nie polega na szukaniu najtańszego generatora kodów QR. Rozporządzenie ESPR stawia wymogi dotyczące samego paszportu, a te wymogi pośrednio określają, czemu system musi spełniać. Kto przejrzy to wcześniej, zapobiega potrzebie nowego systemu w przyszłości.

Paszport musi być powiązany z fizycznym nośnikiem danych

Artykuł 9 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje produktowy paszport cyfrowy jako zbiór danych, który za pośrednictwem nośnika — w praktyce zwykle kodu QR — jest powiązany z produktem. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to, że rozwiązanie programowe musi nie tylko przechowywać dane, ale także być w stanie zapewnić funkcjonujące powiązanie z fizycznym nośnikiem na produkcie lub etykiecie. System, który generuje tylko plik PDF, nie spełnia tego warunku. Kto ma tutaj jeszcze wątpliwości lub czy etykieta powinna już być dostosowana, przeczyta więcej na ten temat w czy powinienem teraz dostosować moje etykiety odzieżowe i opakowanie do paszportu produktu.

Działanie techniczne musi spełniać stałe wymogi

Artykuł 11 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) dotyczy projektu technicznego i działania paszportu: między innymi tego, że dane muszą pozostać dostępne, że nośnik i system przechowywania muszą działać niezawodnie, a dane muszą pozostać powiązane z prawidłowym produktem, nawet jeśli zmieni właściciela. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że dostawca musi być w stanie wykazać, jak długo dane są przechowywane, kto ma do nich dostęp i co się stanie, jeśli przedsiębiorstwo samo zmieni dostawcę lub zaprzestanie działalności.

Zawartość musi być zgodna z tym, co prawo produktowe będzie wymagać

Artykuł 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje wymogi dotyczące zawartości paszportu, takie jak kategorie danych, które do niego należą. Zawartość ta będzie dalej precyzowana dla każdej grupy produktów za pośrednictwem aktów delegowanych — dla odzieży i tekstyliów nie została jeszcze opublikowana. Rozwiązanie programowe musi zatem być na tyle elastyczne, aby umożliwić dostosowanie pól danych w przyszłości bez konieczności ponownego skonfigurowania całego systemu. Przedsiębiorstwa, które już teraz zbierają dane, powinny umieścić je w strukturze, która może rosnąć razem z regulacją; zobacz również co już teraz mogę zrobić, podczas gdy reguły nie są jeszcze ostateczne.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Wiele sytuacji regularnie pojawia się w praktyce przy wyborze rozwiązania programowego.

Firma wybiera system, który generuje kody QR, ale nie gwarantuje długoterminowego hostingu. Po roku dostawca zaprzestaje działalności lub jest przejmowany, a kody QR na sprzedanej odzieży wskazują nigdzie.

Inna firma importuje odzież od kilku dostawców z różnych krajów i odkrywa, że wybrane oprogramowanie nie oferuje możliwości wyświetlania danych w wielu językach, podczas gdy odbiorca końcowy mieszka w innym kraju niż kraj, w którym wyprodukowano produkt. Kto rozpoznaje się w tej sytuacji, znajdzie więcej informacji na temat odpowiedzialności za tłumaczenie w punkcie czy sama muszę zatroszczyć się o tłumaczenie danych z mojego paszportu produktu.

Trzecia sytuacja: marka tworzy paszport dla nowych kolekcji, ale zapomina, że w magazynie znajduje się duża ilość zapasów, które mogą podlegać tym samym zasadom, gdy data zostanie ustalona. Oprogramowanie nie jest wtedy przygotowane do retrospektywnego łączenia danych z istniejącymi numerami artykułów. Więcej na ten temat znajduje się w punkcie co robić z zapasami odzieży i tekstyliów, które już tam są, gdy zasady wejdą w życie.

Czwarty powtarzający się problem: wybrany system jest skonfigurowany do nowej sprzedaży, ale nie uwzględnia sprzedaży artykułów używanych ani strumieni zwrotów, przez co pozostaje niejasne, czy i jak paszport towarzyszy przedsprzedaży. Przeczytaj na ten temat Czy paszport produktu ma zastosowanie również do odzieży używanej i zwrotów.

Piąta sytuacja: podczas kontroli inspektor prosi o wgląd w pochodzenie danych w paszporcie i okazuje się, że oprogramowanie nie prowadzi historii wersji ani dokumentacji źródłowej — tylko wynik końcowy. Co konkretnie może zapytać inspektor, opisano w punkcie co pyta kontroler przy kontroli odzieży i tekstyliów.

Co można udokumentować

Przy wyborze dostawcy oprogramowania przydatne jest uzyskanie na piśmie potwierdzenia kilku kwestii, aby uniknąć nieporozumień dotyczących tego, co zostało obiecane, a co nie.

Okres hostingu i ciągłość — pisemna umowa dotycząca czasu dostępności danych i tego, co dzieje się w przypadku zaprzestania działalności lub przejęcia dostawcy.
Własność i możliwość transferu danych — ustalenie, że dane mogą być eksportowane na życzenie oraz na jakich warunkach.
Powiązanie z nośnikiem fizycznym — opis sposobu, w jaki kod QR lub inny nośnik jest technicznie powiązany z produktem, oraz określenie, kto jest odpowiedzialny za jego umieszczenie na etykiecie lub opakowaniu.
Rozszerzalność pól danych — umowa, że system może dodawać kategorie danych po opublikowaniu delegowanego aktu dla odzieży i tekstyliów.
Pochodzenie i zarządzanie wersjami danych — ustalenie, że dokumenty źródłowe i zmiany pozostają możliwe do prześledzenia, a nie tylko wynik końcowy.
Języki i grupy docelowe — umowy dotyczące języków, w jakich dane są wyświetlane, oraz kto jest odpowiedzialny za dokładność tłumaczeń.

Kto chce przejść przez ten proces krok po kroku, wraz z pytaniem, kiedy wybór oprogramowania pasuje do harmonogramu, znajdzie przegląd w punkcie Jak systematycznie przystąpić do paszportu produktu dla odzieży i tekstyliów. Aby uzyskać wskazanie kosztów związanych z tymi wyborami, zobacz Ile kosztuje paszport produktu dla odzieży i tekstyliów.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.