τι πρέπει να προσέξω κατά την επιλογή ενός προμηθευτή για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος

Προσέξτε τη σύνδεση με τα μητρώα δεδομένων, όχι μόνο σε ένα όμορφο πίνακα ελέγχου

Μια λύση λογισμικού για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος την επιλέγετε με βάση τι συμβαίνει κάτω από την κουκούλα: πώς αποθηκεύονται τα δεδομένα, ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση, και αν το σύστημα συνδέεται με το μητρώο εγγραφής που δημιουργεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει απαιτήσεις για το ίδιο το διαβατήριο — ποια δεδομένα πρέπει να περιέχει, πόσο καιρό διατηρούνται, ποιος τα δικαιούται να τροποποιεί — και το άρθρο 11 αφορά το τεχνικό σχέδιο: πώς δημιουργείται το διαβατήριο, συνδέεται με έναν μοναδικό φορέα, και διαβάζεται μέσω QR-κώδικα ή παρόμοιου συστήματος. Ένας προμηθευτής που προσφέρει αυτή την πλατφόρμα, πρέπει λοιπόν να πωλεί όχι μόνο μια λύση που σήμερα παράγει ένα διαβατήριο, αλλά μια λύση που το κάνει σωστά και στη συνέχεια, ακόμη και αν οι τεχνικές προδιαγραφές συμπληρωθούν περαιτέρω.

Αυτό αφορά την τεχνολογία, όχι το περιεχόμενο του εμπορικού αποθέματος σας

Η επιλογή ενός προμηθευτή λογισμικού είναι ένα διαφορετικό ζήτημα από το ζήτημα του αν ένα συγκεκριμένο ρούχο υπόκειται στην υποχρέωση. Ποια προϊόντα ακριβώς υπόκεινται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πότε, περιγράφεται σε τι σημαίνει ένα ψηφιακό διαβατήριο για ρούχα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και στη σημείωση ή αν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει για ένα συγκεκριμένο εμπόρευμα. Αυτό το άρθρο δεν αφορά αυτό το περιεχόμενο εύρος εφαρμογής, και ούτε το κόστος ενός διαβατηρίου — αυτό θα ληφθεί υπόψη στην επισκόπηση του κόστος ενός ψηφιακού διαβατηρίου για ρούχα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Εδώ αφορά συγκεκριμένα τα κριτήρια με τα οποία πρέπει να αξιολογηθεί ένας προμηθευτής ή πλατφόρμα, ανεξάρτητα από το ποιος κάνει ή πωλεί το προϊόν.

Η υποχρέωση δεν είναι ακόμη οριστική, αλλά οι τεχνικές απαιτήσεις ήδη εν μέρει ναι

Δεν υπάρχει σταθερή ημερομηνία κατά την οποία η επιλογή λογισμικού γίνεται αναπόφευκτη. Η εξουσιοδοτημένη πράξη για τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οικολογική σχεδίαση διαρκών προϊόντων, αναμένεται με τα ρούχα με υψηλό ποσοστό ινών ως πρώτη κατηγορία. Όσο δεν έχει δημοσιευθεί αυτή η πράξη, δεν είναι γνωστό από πότε γίνεται υποχρεωτικό ένα διαβατήριο. Αυτό που είναι ήδη γνωστό είναι οι γενικές απαιτήσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος από τα άρθρα 9, 10 και 11 του ESPR: αυτές αποτελούν το πλαίσιο εντός του οποίου κάθε εξουσιοδοτημένη πράξη για μια κατηγορία προϊόντος περαιτέρω συμπληρώνεται. Ένας προμηθευτής που προετοιμάζεται για αυτό ήδη τώρα, δεν έρχεται υπερβολικά νωρίς.

Πέντε σημεία που πρέπει να εξετάσετε σε έναν προμηθευτή

Η πρώτη ερώτηση είναι αν το σύστημα μπορεί να συνδέσει τα δεδομένα με μια μοναδική αναγνώριση προϊόντος και έναν φορέα όπως ένας QR-κώδικας, όπως περιγράφει το άρθρο 11 του ESPR. Μια λύση που παράγει μόνο ένα ξεχωριστό αρχείο PDF, δεν ανταποκρίνεται στην ιδέα ενός διαβατηρίου που είναι συνεχώς διαθέσιμο και ενημερώσιμο. Η δεύτερη ερώτηση είναι ποιος εισάγει και διαχειρίζεται τα δεδομένα: σε μια ιδιωτική ετικέτα ή εισαγωγή οι πληροφορίες συχνά ρέουν μέσα από πολλές πλευρές, και ένα σύστημα που διαχωρίζει καθαρά ρόλους και δικαιώματα — κατασκευαστής, εισαγωγέας, εμπορικό σήμα — αποτρέπει κανείς να μην ξέρει ποιος έκανε την τελευταία ενημέρωση ή δικαιούται να το κάνει. Η τρίτη ερώτηση αφορά την περίοδο διατήρησης και την φιλοξενία: το άρθρο 10 θέτει απαιτήσεις για τη διαθεσιμότητα του διαβατηρίου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του προϊόντος, επομένως ένας προμηθευτής που προσφέρει μόνο ένα συνδρομή για λίγα χρόνια χωρίς σαφήνεια σχετικά με το τι συμβαίνει μετά, αφήνει ένα κενό στη κάλυψη.

Η τέταρτη ερώτηση αφορά τις πηγές δεδομένων: μπορεί το σύστημα να ενσωματώσει δεδομένα που υπάρχουν ήδη αλλού, όπως σε δήλωση προμηθευτή, αναφορά δοκιμών ή κατάλογο υλικών, ή πρέπει να εισαχθούν όλα χειροκίνητα. Αυτό αγγίζει επίσης το ζήτημα ποιος είναι υπεύθυνος για τη μετάφραση δεδομένων στις γλώσσες των αγορών όπου πωλείται ένα προϊόν — ένα θέμα που περαιτέρω αναπτύσσεται στη σημείωση σχετικά με ποιος φροντίζει για τη μετάφραση των δεδομένων ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος. Το πέμπτο ερώτημα είναι πώς το σύστημα χειρίζεται τις αλλαγές μετά τη δημοσίευση: ένα διαβατήριο δεν είναι μια στιγμιότυπη, και ένας προμηθευτής που δεν προσφέρει διαχείριση εκδόσεων ή δυνατότητα προσαρμογής, καθιστά δύσκολη την επιδιόρθωση λαθών ή την ενημέρωση δεδομένων χωρίς να επαναληφθεί ολόκληρη η αλυσίδα.

Επιπλέον, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε πώς ένας προμηθευτής χειρίζεται τη φυσική πλευρά του φορέα δεδομένων: αν ο κωδικός QR ευθυγραμμίζεται με τις υπάρχουσες ετικέτες και συσκευασία, ή αν απαιτούνται προσαρμογές — ένα ερώτημα που τίθεται επίσης κατά την εκτίμηση του αν πρέπει να προσαρμοστούν αμέσως οι ετικέτες ενδυμάτων και η συσκευασία. Όσοι θέλουν να αντιμετωπίσουν αυτό το θέμα σταδιακά, θα βρουν μια διαδοχική προσέγγιση στην επισκόπηση του πώς το προϊόν διαβατηρίου για ενδυμασία και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα χειρίζεται σταδιακά.

Πού βρίσκεται: άρθρα 9, 10 και 11 του ESPR

Η βάση για αυτά τα κριτήρια βρίσκεται στο άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), το οποίο εισάγει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ως όργανο, συμπληρωμένο με το άρθρο 10 σχετικά με τις συγκεκριμένες απαιτήσεις για το περιεχόμενο και τη διαθεσιμότητα του διαβατηρίου, και το άρθρο 11 σχετικά με τον τεχνικό σχεδιασμό και τη λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης με έναν μοναδικό φορέα. Ο κανονισμός δεν διατάσσει καμία συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων όπως η ενδυμασία· αυτό γίνεται μέσω εξουσιοδοτημένων πράξεων, η προγραμματισμός των οποίων είναι διαθέσιμη στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τον κανονισμό για την οικολογική σχεδίαση των βιώσιμων προϊόντων.

Όσοι ήδη προσανατολίζονται σε έναν προμηθευτή, μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα πέντε σημεία ως λίστα ελέγχου κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας ή επίδειξης, και να τοποθετήσουν τη δική τους κατάσταση — ποικιλία, αλυσίδα, υπάρχοντα συστήματα — παράλληλα για να δουν ποιος προμηθευτής ταιριάζει καλύτερα.