moet ik nu al mijn kledinglabels en verpakking aanpassen voor het productpaspoort

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De vraag of labels en verpakking nu al aanpassing nodig hebben, valt in twee delen uiteen: wat de regelgeving voorschrijft over etikettering, en wat praktisch verstandig is om nu al te doen. Dat onderscheid is belangrijk, want de gedelegeerde handeling voor kleding is er nog niet.

De QR-datadrager moet op een bepaalde manier op het product komen

Artikel 11 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) regelt het technisch ontwerp en de werking van het digitale productpaspoort, waaronder de manier waarop de datadrager — in de praktijk een QR-code — aan het product wordt gekoppeld. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit dat er op enig moment een fysieke of digitale drager op het kledingstuk, het label of de verpakking moet komen die naar het paspoort verwijst. Hoe en waar dat precies moet, wordt pas concreet ingevuld in de productspecifieke gedelegeerde handeling. Tot die tijd is er geen voorschrift dat aangeeft hoe een label voor kleding er exact uit moet zien.

Etiketten mogen niet misleiden over duurzaamheidseigenschappen

Artikel 16 van de ESPR gaat over etiketten in algemene zin, en artikel 17 verbiedt nagebootste etiketten die de indruk wekken dat een product aan bepaalde eisen voldoet zonder dat dit het geval is. Dit raakt niet alleen aan het toekomstige productpaspoort, maar aan alle claims die nu al op labels of verpakking staan. Voor een kledingmerk betekent dit dat labels die nu al duurzaamheidsclaims bevatten, of die verwijzen naar een certificering, ergens op moeten kunnen steunen. Dat is een ander aandachtspunt dan het productpaspoort zelf, maar het loopt er wel doorheen: wie labels nu al aanpast, doet er goed aan om ook deze bepalingen mee te nemen.

De volgorde van invoering ligt niet bij het individuele bedrijf

Artikel 18 van de ESPR beschrijft hoe de Europese Commissie prioriteert welke productgroepen eerst aan de beurt zijn, en op basis van welke criteria dat gebeurt. Voor kleding en textiel is dat traject in gang gezet, maar de datum van de gedelegeerde handeling ligt nog niet vast. Voor een bedrijf betekent dit dat er geen individuele keuze is over wanneer de verplichting ingaat — die volgorde en dat moment worden centraal bepaald. Wat een bedrijf wel zelf kan bepalen, is het moment waarop het zich voorbereidt.

Verplichtingen verschillen per rol in de keten

Artikel 38 van de ESPR maakt onderscheid tussen actoren in de toeleveringsketen: fabrikant, importeur, distributeur. Voor een label of private-label merk dat kleding laat produceren, betekent dit dat de vraag "wie moet het label aanpassen" niet voor elk bedrijf hetzelfde antwoord heeft. Een importeur die kleding onder eigen merk op de markt brengt, heeft een andere positie dan een fabrikant die voor meerdere merken produceert. Wie hier meer over wil weten in relatie tot de eigen productcategorie, leest verder bij Geldt het digitaal productpaspoort voor mijn kleding en textiel?

Waar het misgaat in de praktijk

Een veelvoorkomende situatie is dat een bedrijf nu al grote voorraden labels of hangtags laat drukken met een QR-code die naar een eigen website verwijst, in de veronderstelling dat dit al "het" productpaspoort is. Zonder dat de technische eisen uit artikel 11 zijn vastgesteld, is niet te zeggen of die drager straks aan de eisen voldoet.

Een andere situatie: een merk voegt op het label alvast duurzaamheidsclaims toe ("circulair", "duurzaam geproduceerd") om vooruit te lopen op de verwachte regels, zonder dat deze claims onderbouwd zijn. Dat raakt direct aan artikel 17 over nagebootste etiketten, los van het productpaspoort.

Een derde situatie speelt bij bedrijven die grote partijen kleding met vast label laten produceren in een land buiten de EU, met een lange doorlooptijd tussen bestelling en levering. Wanneer de productie nu wordt vastgezet met een label dat niet aanpasbaar is, kan dat later een probleem worden als de datadrager alsnog moet worden toegevoegd of gewijzigd.

Een vierde situatie: verwarring tussen het wasvoorschriftenlabel (met vezelsamenstelling, dat al verplicht is onder andere regelgeving) en het toekomstige productpaspoortlabel. Sommige bedrijven denken dat het bestaande label al voldoet, terwijl het om een andere verplichting gaat.

Een vijfde situatie is dat een bedrijf helemaal niets doet en pas in actie komt zodra de gedelegeerde handeling is gepubliceerd, terwijl de aanpassing van verpakkingsontwerp, drukwerk en leveranciersafspraken in de praktijk meer tijd vraagt dan gedacht.

Wat u kunt vastleggen

• Een overzicht van welke labels en verpakkingen nu in gebruik zijn, per productlijn, inclusief wie deze ontwerpt en drukt.
• Afspraken met leveranciers en drukkerijen over de mogelijkheid om een QR-code of datadrager later toe te voegen, zonder dat bestaande voorraad labels of verpakking waardeloos wordt.
• Een lijst van duurzaamheidsclaims die nu al op labels of verpakking staan, met daarbij de onderbouwing die daarvoor beschikbaar is.
• Een overzicht van de rol die het eigen bedrijf inneemt in de toeleveringsketen (fabrikant, importeur, distributeur), als basis om later te bepalen wie welke verplichting draagt.
• Een logboek van beslissingen over labelontwerp en verpakking, zodat later te herleiden is waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt en op basis van welke informatie.

Voor bedrijven die willen weten wat er, los van deze afwachtende stap, al concreet kan worden opgepakt zonder het risico van verkeerd geïnvesteerd drukwerk, is er de pagina Wat kan ik nu al doen terwijl de regels nog niet definitief zijn? Wie liever een compleet overzicht van het hele traject wil, van eerste voorbereiding tot livegang, vindt dat bij Hoe pak ik het productpaspoort voor kleding en textiel stap voor stap aan?