moet ik zelf zorgen voor vertaling van mijn productpaspoort gegevens

Vertaling is nog niet vastgelegd, maar de gegevens komen van u

De ESPR schrijft voor dat een productpaspoort er komt en wat erin moet staan, maar regelt niet met zoveel woorden wie de vertaling naar andere talen verzorgt. Wat wel vaststaat: de inhoud van het paspoort — de gegevens over het product, de materialen, de herkomst — komt van de fabrikant of importeur zelf. Een platform zoals texpas.eu verwerkt die gegevens tot een paspoort en levert de QR-datadrager, maar de brontekst en de juistheid daarvan zijn en blijven de verantwoordelijkheid van wie het product op de markt brengt. Vertaling is in de praktijk een verlengstuk van diezelfde verantwoordelijkheid: wie de tekst aanlevert, bepaalt ook in welke taal of talen die beschikbaar komt.

Voor wie dit geldt en wat er nog open staat

Dit onderwerp raakt kledingmerken, importeurs en private label-partijen die straks een digitaal productpaspoort moeten aanleveren voor kleding en textiel. Het gaat hier specifiek over de taal waarin de paspoortgegevens worden gepresenteerd aan een consument, handelaar of toezichthouder in een ander land dan waar het product is geproduceerd. Wat hier niet onder valt: de vraag of een paspoort er überhaupt moet komen (dat regelt artikel 9 van de ESPR), en de vraag welke gegevens erin moeten staan (dat regelt artikel 10). Ook de technische norm voor de QR-code of het dataformaat is een ander onderwerp. Talen zijn een uitvoeringsvraag die pas concreet wordt wanneer de gedelegeerde handeling voor kleding en textiel er is — en die is er nog niet.

Een nuance die vaak wordt gemist: een paspoort dat in meerdere EU-landen wordt verkocht, komt vrijwel zeker in de praktijk in meerdere talen beschikbaar, simpelweg omdat een consument in een winkel de informatie moet kunnen begrijpen. Dat is echter een praktische verwachting op basis van hoe consumenteninformatie elders in de EU wordt behandeld, geen letterlijke tekst uit artikel 9 of 10 over taalverplichtingen specifiek voor het textielpaspoort.

Nog geen vaste datum, wel een vaste volgorde

Er is geen datum waarop een taalverplichting voor het productpaspoort ingaat, want die verplichting is er in de huidige teksten nog niet expliciet uitgewerkt. Wat er wel vaststaat, is de volgorde: eerst komt de gedelegeerde handeling voor kleding en textiel, die op dit moment wordt verwacht in het ESPR-werkplan met kleding met tachtig procent of meer textielvezels als eerste categorie. Die handeling zal de productspecifieke eisen bevatten, en daarin kan ook iets over taal staan — bijvoorbeeld of de paspoortinformatie in de taal van het land van verkoop beschikbaar moet zijn, zoals bij andere consumenteninformatie in de EU gebruikelijk is. Tot die handeling is gepubliceerd, is dit onderdeel niet ingevuld en staat de datum ervoor evenmin vast. Zodra dat verandert, wordt dat hier bijgewerkt.

Wat hiermee te doen tot de regels vastliggen

De eerste stap is de paspoortgegevens zelf op orde krijgen in de brontaal, want zonder een correcte, volledige basistekst is vertaling niet meer dan een technisch nabewerkingsprobleem. Wie nu al met verschillende afzetmarkten werkt, doet er goed aan om na te denken over welke talen relevant zijn voor de eigen verkoopkanalen — dat is dezelfde afweging die nu al voor wasvoorschriften, verpakkingsteksten en veiligheidsinformatie wordt gemaakt, en die kan als voorbeeld dienen. Een tweede punt is om bij het kiezen van een softwarepartij of dienstverlener voor het paspoort te vragen hoe die met meertaligheid omgaat: kan het systeem meerdere taalversies van dezelfde gegevensset aan, en wie voedt die versies met content. Dat is een vraag die goed past bij de bredere afweging die beschreven staat bij waar moet ik op letten bij het kiezen van een leverancier voor het productpaspoort.

Verder is het verstandig de eigen voorbereiding niet te laten wachten tot de gedelegeerde handeling er is. Wie nu al stappen zet — gegevens verzamelen, structureren, en checken of de eigen productadministratie een paspoort kan voeden — staat er beter voor zodra de verplichting concreet wordt. Een overzicht van die stappen staat bij wat kan ik nu al doen terwijl de regels nog niet definitief zijn. Wie wil weten hoe het proces van paspoort tot QR-code er in grote lijnen uitziet, inclusief waar taal een rol zou kunnen spelen, vindt dat terug bij hoe pak ik het productpaspoort voor kleding en textiel stap voor stap aan.

De juridische basis: artikel 9 en 10 van de ESPR

Artikel 9 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) verplicht tot een digitaal productpaspoort en beschrijft de algemene opzet daarvan, waaronder de toegankelijkheid van de informatie voor verschillende gebruikers. Artikel 10 van dezelfde verordening werkt uit welke gegevens het paspoort minimaal moet bevatten en wie daarvoor verantwoordelijk is — namelijk degene die het product op de markt brengt. Geen van beide artikelen bevat op dit moment een uitgewerkte taalregel specifiek voor het productpaspoort van kleding en textiel; dat detail wordt, als het er komt, ingevuld in de productspecifieke gedelegeerde handeling die voor deze sector nog gepubliceerd moet worden.

Wie nu al wil beginnen met de eigen productdata, doet er goed aan die gegevens zo te structureren dat een latere vertaalslag geen herstart van het hele proces betekent — dat is werk dat toch al nodig is voor het paspoort zelf, en dat later tijd bespaart.