Hoe lang moet een productpaspoort beschikbaar blijven?

De duur verschilt per productgroep, niet één vast getal voor alle textiel

Hoe lang een digitaal productpaspoort beschikbaar moet blijven, staat niet als één vast getal in de ESPR zelf. Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) legt wel de verplichting neer dat het paspoort toegankelijk blijft, en dat de partij die daarvoor verantwoordelijk is dit ook borgt als zijzelf niet meer bestaat of stopt met de activiteit — maar de precieze periode wordt per productgroep vastgelegd in de gedelegeerde handeling die voor die productgroep geldt. Voor kleding en textiel is die handeling er nog niet, dus de exacte duur staat voor die categorie nog niet vast. Wat wel vaststaat, is het principe: het paspoort is geen eenmalig document dat verdwijnt zodra een product is verkocht, maar een gegevensbron die over een langere periode bereikbaar moet blijven, ook na verkoop, na een bedrijfsovername of na het stoppen van een onderneming.

Voor welke producten dit geldt, en waarvoor niet

Deze verplichting geldt voor producten die onder een gedelegeerde handeling vallen die het digitale productpaspoort verplicht stelt — op dit moment nog geen enkel textielproduct, want die handeling moet nog gepubliceerd worden. Zodra die er is, geldt de verplichting eerst voor kleding met tachtig procent of meer textielvezels, niet meteen voor alle textielproducten. De regel gaat over de beschikbaarheid van de digitale gegevens, niet over het fysieke kledingstuk zelf: er staat niets in artikel 10 over hoe lang iemand een kledingstuk moet bewaren, alleen over hoe lang de bijbehorende informatie opvraagbaar moet blijven via de QR-code of andere datadrager. Het gaat ook niet over garantietermijnen of consumentenrechten — dat zijn andere regelingen. En het is geen verplichting die per verkocht exemplaar apart wordt vastgesteld: de periode wordt generiek bepaald voor de hele productgroep, in de gedelegeerde handeling.

Vanaf wanneer dit gaat gelden, en wat er tot die tijd geldt

Een exacte datum is er nog niet. Het ESPR-werkplan 2025-2030 noemt een gedelegeerde handeling voor kleding die naar verwachting in 2027 verschijnt, met kleding van tachtig procent of meer textielvezels als eerste categorie. Pas in die handeling wordt vastgelegd hoe lang het paspoort voor die producten beschikbaar moet blijven — dat getal staat dus nog nergens gepubliceerd. Tot die handeling er is en van toepassing wordt, bestaat er voor kleding geen wettelijke verplichting tot een digitaal productpaspoort, en dus ook geen wettelijke minimumtermijn voor de beschikbaarheid ervan. Wie nu al met een paspoort start, doet dat op vrijwillige basis, vooruitlopend op de verplichting. Zodra de gedelegeerde handeling is gepubliceerd, wordt deze pagina bijgewerkt met de dan geldende termijn.

Wat dit betekent voor wie nu al nadenkt over een paspoort

De eerste stap is onderscheid maken tussen wat de wet straks eist en wat een leverancier van een paspoortplatform nu al aanbiedt. Omdat de wettelijke termijn voor textiel nog niet vaststaat, kan niemand op dit moment een getal noemen dat rechtstreeks uit de ESPR volgt voor kleding. Wat wel te regelen is, is de continuïteit: wie verantwoordelijk is voor het paspoort — meestal de fabrikant of importeur die de gegevens aanlevert — doet er goed aan na te denken over wat er gebeurt met die gegevens als het bedrijf van eigenaar wisselt, stopt, of de activiteit overdraagt. Artikel 10 vraagt daar aandacht voor, ongeacht welke exacte termijn er straks per productgroep uitkomt. Texpas hanteert daarom een eigen uitgangspunt van tien jaar hosting, los van wat de gedelegeerde handeling straks precies zal voorschrijven: de gegevens blijven bij ons opvraagbaar, ook als de aanleverende partij zelf veranderingen doormaakt. Zodra de wettelijke termijn voor kleding bekend wordt, wordt duidelijk of en hoe die zich verhoudt tot deze periode, en wordt de dienstverlening daarop aangepast.

Waar dit op steunt: artikel 10 en artikel 13 van de ESPR

De verplichting tot beschikbaarheid en de continuïteitsgedachte staan in artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781), dat de vereisten voor het digitale productpaspoort regelt. Daarnaast voorziet artikel 13 in een centraal register van digitale productpaspoorten, waarin identificerende gegevens over uitgegeven paspoorten worden bijgehouden — los van de volledige inhoud van elk paspoort zelf, en bedoeld om verificatie en toezicht mogelijk te maken. Beide artikelen laten de invulling van productspecifieke details, waaronder de exacte duur van beschikbaarheid, over aan de gedelegeerde handelingen per productgroep. Voor de precieze bewoording is de officiële tekst van de verordening de bron, te raadplegen via de links onder dit artikel.

Wie nu al met een productpaspoort wil starten, kan het beste vastleggen welke gegevens er zijn aangeleverd en door wie, zodat die basis er al ligt zodra de gedelegeerde handeling voor kleding — en daarmee de concrete termijn — gepubliceerd wordt.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Artikel 10 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) regelt de beschikbaarheid van het digitale productpaspoort. Daarin staat dat de informatie in het paspoort beschikbaar moet blijven, ook als het bedrijf dat het paspoort heeft aangemaakt niet meer bestaat, failliet gaat, of stopt met de activiteit waarop het paspoort betrekking heeft. De precieze periode wordt per productgroep vastgelegd in de gedelegeerde handeling voor die groep — voor kleding en textiel is die termijn op dit moment nog niet gepubliceerd.

Beschikbaarheid tijdens de levensduur van het product

Een productpaspoort is geen eenmalige publicatie die na verkoop kan verdwijnen. Het paspoort moet raadpleegbaar blijven zolang het product in gebruik is — dus ook bij een tweedehands verkoop, bij reparatie, of jaren na de oorspronkelijke aankoop. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit dat de hosting van paspoortgegevens niet gekoppeld kan zijn aan de levensduur van een webshop, een seizoenscollectie of een IT-contract dat na een paar jaar afloopt. Wie zelf hostingoplossingen bouwt, moet rekening houden met een lange horizon; dat is precies waarom platforms die deze hosting als dienst aanbieden vaak praktischer zijn dan een eigen oplossing die meegroeit met de rest van de webinfrastructuur.

Beschikbaarheid na het stoppen van het bedrijf

Artikel 10 stelt uitdrukkelijk dat toegang tot het paspoort niet mag verdwijnen wanneer de marktdeelnemer die het heeft aangemaakt, ophoudt te bestaan. Dat raakt een praktisch probleem: een klein of middelgroot kledingbedrijf host zijn eigen data doorgaans op eigen servers of bij een IT-leverancier die is gekozen voor de duur van de bedrijfsvoering, niet voor een periode die de levensduur van het bedrijf zelf overstijgt. Wat er met de paspoortgegevens gebeurt bij bedrijfsbeëindiging, overname of faillissement is dan ook een vraag die vooraf een antwoord verdient, niet achteraf. Dat onderwerp wordt uitgewerkt op de pagina over wat er met het productpaspoort gebeurt als een bedrijf stopt.

Koppeling met het register van productpaspoorten

Artikel 13 van de ESPR verplicht tot registratie van bepaalde paspoortgegevens in een centraal Europees register. Die registratie staat los van de vraag waar het paspoort zelf wordt gehost, maar de twee hangen in de praktijk samen: het register bevat de identificerende gegevens en verwijzingen, terwijl het paspoort zelf — met de volledige productinformatie — elders beschikbaar blijft. Wat precies in het register moet staan en wat daarbuiten valt, wordt beschreven op de pagina over het register van digitale productpaspoorten. Voor de lange-termijnbeschikbaarheid is relevant dat een register-inschrijving zonder werkend paspoort weinig waarde heeft voor een consument die een product wil controleren.

Beschikbaarheid als onderdeel van de technische inrichting

De verplichting om gegevens langdurig beschikbaar te houden is niet alleen een juridische kwestie maar ook een technische. Een paspoort dat via een QR-code op het kledingstuk wordt ontsloten, moet naar een adres verwijzen dat na jaren nog steeds bestaat en naar de juiste informatie leidt. Hoe die koppeling precies werkt, staat beschreven op de pagina over de QR-code op het product. Bedrijven die hun paspoortgegevens koppelen aan een eigen ERP- of voorraadsysteem lopen daarbij een extra risico: als dat systeem wordt vervangen, gemigreerd of afgebouwd, moet de koppeling naar het paspoort intact blijven. Dat onderwerp komt aan de orde op de pagina over koppelen aan een eigen systeem.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie ontstaat wanneer een merk zijn paspoortgegevens hardcoded opslaat in de eigen webshop-database, en die webshop na een paar jaar wordt vervangen door een nieuw platform. De QR-codes op producten die al bij consumenten thuis liggen, verwijzen dan naar een adres dat niet meer bestaat.

Een tweede situatie speelt bij bedrijfsovernames: het overnemende bedrijf neemt de merknaam en voorraad over, maar niet automatisch de serverinfrastructuur waarop de paspoortgegevens draaiden. Zonder afspraak hierover kan de paspoortdata tussen de wal en het schip vallen.

Een derde situatie ontstaat bij faillissement. De curator richt zich op de afwikkeling van schulden en bezittingen, niet op het in de lucht houden van een database met productinformatie. Zonder vastgelegde afspraak over wie de hosting overneemt, verdwijnt de toegang vaak stilzwijgend.

Een vierde situatie is technischer: een bedrijf host het paspoort zelf, maar het domein waarop de QR-code verwijst, wordt niet tijdig verlengd. Een paspoort dat inhoudelijk nog correct is, wordt dan onbereikbaar door een administratief detail.

Een vijfde situatie doet zich voor bij seizoenscollecties: oudere collecties worden uit het actieve assortiment gehaald en de bijbehorende paspoorten krijgen geen onderhoud meer, terwijl de kledingstukken zelf nog jarenlang gedragen worden. Hoe dat samenhangt met varianten per maat en kleur wordt toegelicht op de pagina over productpaspoorten voor seizoenscollecties en varianten.

Wat u kunt vastleggen

Een overeenkomst met de hostingpartij waarin is vastgelegd wat er gebeurt bij beëindiging van het contract, een overname, of het stopzetten van de bedrijfsactiviteit.
Een interne lijst van welke producten, collecties en QR-codes aan welke paspoortgegevens gekoppeld zijn, zodat bij een systeemwissel niets over het hoofd wordt gezien.
Een afspraak over domeinbeheer: wie is verantwoordelijk voor verlenging en beheer van het domein waarop de QR-codes verwijzen, en wat gebeurt daarmee bij bedrijfsbeëindiging.
Documentatie van de registratie in het Europese register, zodat bij een controle duidelijk is welke gegevens waar zijn vastgelegd.
Een overdrachtsprotocol voor bij overname of fusie, waarin specifiek wordt benoemd wat er met bestaande productpaspoorten gebeurt.

Voor bedrijven die deze afspraken niet zelf willen opstellen, biedt texpas.eu sjablonen en een hostingdienst waarin de beschikbaarheid van het paspoort niet afhankelijk is van de levensduur van het eigen IT-contract van het merk.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.