Τι συμβαίνει με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος εάν η επιχείρηση μου σταματήσει;

Το διαβατήριο παραμένει αν η εταιρεία σταματήσει

Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν εξαφανίζεται όταν η εταιρεία που το υποστηρίζει σταματήσει. Το διαβατήριο συνδέεται με το προϊόν και με τον φορέα δεδομένων QR σε αυτό, όχι με τη συνέχιση της εταιρείας που προμήθευσε τα δεδομένα. Όσο το προϊόν παραμένει στο εμπόριο ή χρησιμοποιείται από καταναλωτές, οι πληροφορίες που καταχωρήθηκαν τότε παραμένουν προσβάσιμες μέσω του κώδικα QR — ανεξάρτητα από το αν το σήμα, ο εισαγωγέας ή το ιδιωτικής ετικέτας κόμμα που δημιούργησε το διαβατήριο εξακολουθούν να υπάρχουν. Στο texpas.eu, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι το διαβατήριο συνεχίζει για τη συμφωνημένη περίοδο φιλοξενίας δέκα ετών, ακόμη και αν ο ανάδοχος χρεοκοπήσει, εξαγοραστεί, διαλυθεί ή σταματήσει να υπάρχει για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Για ποιες καταστάσεις ισχύει αυτό και για ποιες όχι

Αυτό το θέμα αφορά τη συνέχιση ενός ήδη δημοσιευμένου διαβατηρίου όταν η εταιρεία που προμήθευσε τα δεδομένα δεν είναι πλέον ενεργή — λόγω χρεοκοπίας, ρευστοποίησης, συγχώνευσης, εξαγοράς ή απλής τερματισμού δραστηριοτήτων. Δεν αφορά το ερώτημα αν νέα προϊόντα χρειάζονται διαβατήριο μετά τον τερματισμό δραστηριοτήτων (αυτό το ερώτημα αποσύρεται από μόνο του: δεν υπάρχουν νέα προϊόντα που θα εισαχθούν στην αγορά) και επίσης δεν αφορά τι συμβαίνει αν ένα προϊόν αποσυρθεί από την αγορά ενώ η εταιρεία συνεχίζει κανονικά — αυτό είναι ένα διαφορετικό σενάριο με διαφορετικές συνέπειες για το διαβατήριο. Μια εξαγορά είναι επίσης μια ξεχωριστή κατάσταση: αν η εταιρεία (ή το σήμα) μεταφέρεται σε άλλο μέρος, τότε ως κανόνας η ευθύνη για τα υποκείμενα δεδομένα μεταφέρεται επίσης, και υπάρχει κάποιος που μπορεί να ενημερώσει τα δεδομένα. Σε μια εταιρεία που σταματά εντελώς χωρίς διάδοχο, δεν υπάρχει κανείς που να διαχειρίζεται ενεργά το περιεχόμενο — αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το ίδιο το διαβατήριο θα μεταβεί εκτός σύνδεσης.

Πότε αυτό γίνεται σχετικό

Για ύφασμα και ενδύματα, η υποχρέωση ενός ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος δεν είναι ακόμη ενεργή. Η προσδοκία είναι ότι αυτό θα ισχύει περίπου το 2029, αλλά αυτή η ημερομηνία δεν είναι ακόμη καθορισμένη. Αυτό που είναι σίγουρο: στο σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ESPR (2025-2030) μια ανακοίνωση εξουσίας για ύφασμα σχεδιάζεται για το 2027, και αυτό θα επηρεάσει προφανώς πρώτα τα ενδύματα με ογδόντα τοις εκατό ή περισσότερες ίνες υφάσματος. Μόλις δημοσιευθεί αυτή η ανακοίνωση, θα είναι γνωστή η ημερομηνία από την οποία τα διαβατήρια για ενδύματα γίνονται υποχρεωτικά — και επομένως και από τη στιγμή που το ερώτημα "τι θα συμβεί αν η εταιρεία μου σταματήσει" για πρώτη φορά μπορεί να παίξει στην πράξη. Μέχρι τότε, δεν υπάρχει νόμιμη υποχρέωση για ένα διαβατήριο, και επομένως ούτε νόμιμο ερώτημα σχετικά με τη συνέχειά του. Αυτή η σελίδα περιγράφει λοιπόν κυρίως το πώς αυτό θα λειτουργήσει στο μέλλον, και το πώς το texpas.eu το προετοιμάζει ήδη για εταιρείες που θέλουν να ξεκινήσουν με αυτό.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη

Για μια επιχείρηση που ήδη εργάζεται με ένα διαβατήριο ή σκοπεύει να ξεκινήσει, η σειρά είναι η ακόλουθη. Πρώτον: κατά τη σύναψη συμφωνίας για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος είναι σημαντικό ότι η περίοδος φιλοξενίας (στο texpas.eu δέκα χρόνια) είναι ανεξάρτητη από την συνέχιση της δικής σας επιχείρησης — ακριβώς για αυτό το λόγο η περίοδος αυτή καθορίζεται εκ των προτέρων και δεν εξαρτάται από τρέχοντα ποσοστά ή δραστηριότητα. Στη συνέχεια, σε περίπτωση προγραμματισμένης εξαγοράς ή συγχώνευσης: είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί η μεταφορά της διαχείρισης δεδομένων για τα υπάρχοντα διαβατήρια στην τεκμηρίωση της εξαγοράς, ώστε να είναι σαφές ποιος είναι εξουσιοδοτημένος να κάνει αλλαγές στα δεδομένα μετά την εξαγορά. Σε περίπτωση διακοπής δραστηριότητας της επιχείρησης χωρίς εξαγορά — πτώχευση ή εθελοντική εκκαθάριση — το ίδιο το διαβατήριο παραμένει online όπως ήταν τη στιγμή της διακοπής· τότε δεν υπάρχει πλέον καμία πλευρά που να αλλάζει το περιεχόμενο, αλλά τις πληροφορίες που ήταν εκεί μπορούν να συμβουλευθούν όσοι έχουν ήδη αγοράσει το προϊόν ή το επανοπωλούν. Για ένα δικαστικό σύνδεσμο ή εκκαθαριστή είναι σχετικό ότι η τρέχουσα συμφωνία με την πλατφόρμα όπου φιλοξενείται το διαβατήριο είναι ανεξάρτητη από τα λοιπά τρέχοντα συμβόλαια της επιχείρησης — το διαβατήριο δεν είναι ένα περιουσιακό στοιχείο που πρέπει να διακοπεί χωριστά, συνεχίζει απλώς μέχρι να λήξει η συμφωνημένη περίοδος.

Βάση για το παραπάνω: άρθρο 10 και άρθρο 13 του ESPR

Το άρθρο 10 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR) θέτει τις απαιτήσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συμπεριλαμβανομένης της προσβασιμότητας μέσω του φορέα δεδομένων κατά την περίοδο που είναι σχετική για το προϊόν. Αυτή η απαίτηση συνδέεται με το προϊόν, όχι με τον συμμετέχοντα της αγοράς που παρείχε τα δεδομένα — αυτός είναι ο λόγος που ένα διαβατήριο μπορεί κατ' αρχήν να συνεχίσει να υπάρχει ακόμη και αν εκείνος ο συμμετέχων δεν υπάρχει πλέον. Το άρθρο 13 ρυθμίζει το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων, στο οποίο τα διαβατήρια με μοναδική ταυτοποίηση εγγράφονται. Επειδή ένα διαβατήριο έχει μια εγγεγραμμένη, αυτόνομη ταυτότητα, δεν εξαρτάται εγγενώς από το λειτουργικό καθεστώς της επιχείρησης που το συνέστησε. Η ακριβής υλοποίηση του τι συμβαίνει σε ένα διαβατήριο κατά την διακοπή δραστηριότητας της επιχείρησης προκύπτει από τη δεδομένη πράξη για τα υφάσματα που πρέπει να δημοσιευθεί. μέχρι τότε, τα παραπάνω είναι μια περιγραφή του πώς τα υπάρχοντα άρθρα και η παροχή υπηρεσιών του texpas.eu έχουν δοθεί στο σχήμα αυτό.

Όσοι ήδη εργάζονται ή πρόκειται να εργαστούν με ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, κάνουν καλώς που επαναλαμβάνουν τη δική τους συμφωνία με την πλατφόρμα φιλοξενίας για το τι ορίζεται σχετικά με τη συνέχιση κατά την διακοπή δραστηriότητας της επιχείρησης, και να συμπεριλάβουν αυτό το σημείο στην τεκμηρίωση της εξαγοράς ή, σε περίπτωση πτώχευσης, στη σύνοψη που δίνεται στο δικαστικό σύνδεσμο.

Η βάση αυτού

Ο κανονισμός καθαυτός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν συνδέεται με τη συνέχιση της δραστηριότητας της επιχείρησης που το δημιούργησε κάποτε, αλλά με το προϊόν που έχει ήδη τεθεί στην αγορά. Αυτό το προϊόν παραμένει — στο ντουλάπι του καταναλωτή, στο μαγαζί κυκλικής οικονομίας, σε μια πλατφόρμα δευτερογενούς αγοράς — ακόμη και αν η επιχείρηση πίσω από αυτό δεν λειτουργεί πλέον. Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει απαιτήσεις για τη διαθεσιμότητα του διαβατηρίου, και αυτές οι απαιτήσεις δεν λαμβάνουν υπόψη το κλείσιμο της επιχείρησης που συναρμολόγησε το διαβατήριο.

Σκεψιμότητα πριν από το βήμα, όχι μετά

Αυτό που αναμένεται πρακτικά από μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους είναι ότι το ζήτημα της συνέχειας να λαμβάνεται υπόψη μόλις το κλείσιμο, η πώληση ή η συγχώνευση γίνει σοβαρή προοπτική — όχι μόνο την ημέρα που κλείνουν οι πόρτες. Ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που διεξάγεται μέσω ενός εξωτερικού φιλοξενητή, εξαρχής παραμένει όσο εκείνος ο φιλοξενητής υπάρχει και οι συμφωνίες συνεχίζονται. Ένα διαβατήριο που τρέχει στη δική του υποδομή, εξαφανίζεται με εκείνη την υποδομή, εκτός αν κάτι έχει ρυθμιστεί εκ των προτέρων.

Ο ρόλος του καταχωρητικού

Το Άρθρο 13 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει το μητρώο ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων, στο οποίο καταχωρούνται κεντρικά ορισμένα στοιχεία για τα διαβατήρια. Τι ακριβώς θα περιέχεται αυτό το μητρώο και πώς σχετίζεται με τη συνέχιση ενός επιμέρους διαβατηρίου περιγράφεται στο τη σελίδα σχετικά με το Ευρωπαϊκό μητρώο. Για μια επιχείρηση που σταματά, σχετικό είναι ότι ένας κατάλογος ονόματος νομικού προσώπου δεν μετακινείται αυτόματα ή δεν εξαφανίζεται τη στιγμή που το νομικό πρόσωπο διαλύεται — ο τρόπος που παρακολουθείται αυτό στην πράξη δεν έχει ακόμη εξεταστεί πλήρως στη διαπραγματευόμενη νομοθεσία.

Μεταφορά της ευθύνης

Κατά τη διακήρυξη, συγχώνευση ή νέα έναρξη, το ερώτημα "ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό το διαβατήριο" συνδέεται με το ερώτημα "ποιος είναι ο νόμιμος διάδοχος". Αυτό δεν είναι ξεχωριστό ερώτημα σχετικά με ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, αλλά ένα συνηθισμένο ερώτημα συνέχειας που πάντα προκύπτει κατά τη δραστηριοποίηση — μόνο που εδώ προστίθενται ακόμη ο φιλοξενητής, το όνομα τομέα και η σύνδεση με το σύστημα GS1 Digital Link αν χρησιμοποιήθηκε αυτό το σύστημα για τους κωδικούς αναγνώρισης.

Διακοπή χωρίς μεταφορά

Στο περιπτώσεις μιας επιχείρησης που σταματά χωρίς νέα έναρξη ή εξαγορά, παραμένει το ερώτημα ποιος είναι ακόμη υπεύθυνος για τη συνέχιση των διαβατηρίων για προϊόντα που έχουν ήδη πωληθεί. Όσο αυτά τα προϊόντα κυκλοφορούν, η αναμενόμενη διαθεσιμότητα του διαβατηρίου παραμένει σε ισχύ, ανεξάρτητα από το αν το αρχικό μέρος υπάρχει ακόμη.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ο φιλοξενητής δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο εξόδου. Μια επιχείρηση διευθετεί την ακύρωση των συμβάσεων ενοικίασης, τα αboν IT και το προσωπικό, αλλά ξεχνά ότι κάπου υπάρχει ένας συμβόλαιο φιλοξενίας διαβατηρίου που συνδέεται με εκατοντάδες ή χιλιάδες ήδη πωληθέντα προϊόντα. Εάν αυτό το συμβόλαιο τερματιστεί χωρίς συμφωνία συνέχειας, ο φορέας δεδομένων εξαφανίζεται ενώ το προϊόν είναι ακόμη στο κατάστημα ή στον πελάτη.

Το όνομα τομέα ή υποτομέα δεν ανανεώνεται. Όταν ο κωδικός QR στην ετικέτα ένδυσης αναφέρεται σε ένα υποτομέα της ίδιας της επιχείρησης αντί να αναφέρεται σε μια πλατφόρμα που υπάρχει ανεξάρτητα από την επιχείρηση, η πρόσβαση σταματά μόλις κανείς δεν πληρώνει πλέον το όνομα τομέα. Δείτε επίσης τη σελίδα σχετικά με το πώς ο κωδικός QR τοποθετείται στο προϊόν για τον τρόπο με τον οποίο αυτή η σύνδεση συνήθως ρυθμίζεται.

Κατά τη νέα έναρξη, υποτίθεται ότι τα δεδομένα θα μεταφερθούν "αυτόματα". Ένα μέρος που κάνει νέα έναρξη αναλαμβάνει το εμπορικό σήμα και τα αποθέματα, αλλά όχι αυτόματα τη συμβατική σχέση με το μέρος που φιλοξένησε τα διαβατήρια. Χωρίς ρητή μεταφορά αυτού του συμβολαίου — συμπεριλαμβανομένων των διαπιστευτηρίων εισόδου, της σύνδεσης με το σύστημα ERP ή διαχείρισης αποθέματος και του κλειδιού για τη διαχείριση — δημιουργείται ένα κενό μεταξύ "ποιος θα πρέπει να διαχειρίζεται το διαβατήριο" και "ποιος έχει πραγματική πρόσβαση σε αυτό".

Ο δικαστικός επιμελητής ή εκκαθαριστής δεν έχει ορατότητα της υποχρέωσης. Σε περίπτωση πτώχευσης, ο ονοματοποιός στρέφεται κυρίως προς τους πιστωτές και την περιουσία, όχι προς το ερώτημα εάν χιλιάδες πωληθέντα ενδύματα έχουν ακόμη ένα λειτουργικό διαβατήριο. Χωρίς ένα καθορισμένο σύνολο πληροφοριών σχετικά με τα συστήματα και τα συμβόλαια που σχετίζονται με αυτό, αυτό δεν είναι ένα ερώτημα που θα προκύψει αυτόματα για έναν ονοματοποιό.

Καμία συμφωνία σχετικά με το τι συμβαίνει μετά τη διακοπή με τις τροποποιήσεις. Εάν αργότερα ανακαλυφθεί ένα λάθος σε ένα διαβατήριο — δείτε τη σελίδα σχετικά με την προσαρμογή ενός δημοσιευμένου διαβατηρίου — το ερώτημα είναι ποιος επιτρέπεται να πραγματοποιήσει αυτή την προσαρμογή και να είναι σε θέση να το κάνει όταν ο αρχικός συντάκτης δεν υπάρχει πλέον.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ένα σύνολο πληροφοριών όλων των ενεργών διαβατηρίων, ανά προϊόν ή σειρά προϊόντων, με το σχετικό μέρος φιλοξενίας και τον αριθμό συμβολαίου.
Η συμβατική συμφωνία με το μέρος φιλοξενίας (όπως texpas.eu) σχετικά με το τι συμβαίνει κατά τη διακοπή, την εξαγορά ή την πτώχευση του πελάτη — συμπεριλαμβανομένου του εάν ο χορηγός-υπηρεσίας θα συνεχίσει τη διαθεσιμότητα ανεξάρτητα.
Μια ξεχωριστή παράγραφος στο αρχείο ανάληψης ή το σχέδιο εξόδου που ασχολείται ειδικά με τα διαβατήρια προϊόντων, ξεχωριστά από τη συνήθη μεταφορά πληροφορικής και συμβολαίων.
Στοιχεία σύνδεσης και δικαιώματα διαχείρισης για τη διαχείριση διαβατηρίων, καθορισμένα σε μέρος που μπορεί επίσης ένας ονοματοποιός, εκκαθαριστής ή διάδοχος να ανατρέξει.
Ένας κατάλογος των προϊόντων υπό τα οποία μοναδικό κωδικό αναγνώρισης έχουν εκδοθεί, ώστε κατά την ανάληψη να είναι σαφές ποιες σειρές ανήκουν σε ποιο μέρος.
Τεκμηρίωση σχετικά με τη σύνδεση με εσωτερικά συστήματα, ώστε ένα διάδοχο μέρος να δει εάν το διαβατήριο είναι αποσυνδέσιμο από το παλιό σύστημα ERP ή παραμένει εξαρτώμενο από αυτό.
Μια σημείωση σχετικά με το χρησιμοποιούμενο όνομα τομέα ή υποτομέα για τον κωδικό QR, και ποιος θα έχει τον έλεγχο μετά τη διακοπή.

Για τους συνδρομητές του texpas.eu ισχύει ότι η ίδια η συμφωνία φιλοξενίας προβλέπει ήδη μέρος της συνέχειας αυτής, επειδή η υπηρεσία έχει δομηθεί για τη διαρκή ύπαρξη του διαβατηρίου ανεξάρτητα από την ύπαρξη του επιμέρους πελάτη. Αυτό δεν απαλλάσσει μια επιχείρηση από τη δική της αρμοδιότητα να το λάβει υπόψη σε τεκμηρίωση ανάληψης ή εξόδου, αλλά περιορίζει το κίνδυνο ότι ένα διαβατήριο θα εξαφανιστεί κυριολεκτικά τη στιγμή που το κάνει η επιχείρηση.

Αυτό δεν αποτελεί νομικό συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή επιτήρησης.

Γραμμένο με AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι λάθος; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.