czy mogę użyć mojego certyfikatu GOTS lub OEKO-TEX jako dowód w pasaporcie produktu

Istniejące certyfikaty są użyteczne, ale nie stanowią zastępstwa

Certyfikat GOTS lub OEKO-TEX może być zaliczony jako uzasadnienie dla danego elementu produktpasportu, ale certyfikat nie jest samym pasportem i nie stanowi jego zastępstwa. Paszport stanowi zbiór danych, który w ustalony, cyfrowo czytelny sposób udostępniany jest za pośrednictwem nośnika danych, zwykle kodu QR. Certyfikat znaku certyfikacyjnego potwierdza, że produkt lub proces spełnia określone kryteria, a dowód ten może być wykorzystany do uzasadnienia twierdzenia w paszporcie — na przykład twierdzenia dotyczącego bawełny biologicznej lub braku określonych substancji. Jednak delegowany akt dotyczący tekstyliów określi, które dane muszą obowiązkowo znajdować się w paszporcie, a lista ta niekoniecznie odpowiada temu, co obejmuje certyfikat. Certyfikat jest zatem tylko jednym elementem, a nie całą konstrukcją.

Na które dane to ma zastosowanie, a na które nie

To rozróżnienie jest ważne: certyfikat taki jak GOTS zawiera informacje o pochodzeniu i przetwarzaniu włókien, a warianty OEKO-TEX zawierają informacje o substancjach chemicznych lub warunkach produkcji. Ten rodzaj informacji może pokrywać się z elementami paszportu, takimi jak skład włóknisty lub obecność substancji budzących obawy. Ale paszport prawdopodobnie obejmować będzie szerszy zestaw danych, w tym być może informacje dotyczące naprawy, możliwości recyklingu i pochodzenia produktu jako całości. W przypadku tych elementów istniejący certyfikat zazwyczaj nie zapewnia pokrycia, po prostu dlatego, że certyfikat nie dotyczy tych kwestii. Ponadto certyfikat nic nie mówi o formie, w jakiej dane są dostarczane: paszport wymaga cyfrowego, uporządkowanego udostępniania, podczas gdy certyfikat zwykle jest dokumentem lub znakiem towarowym. Certyfikat stanowi zatem dodatkowy dowód dla części treści, a nie samodzielną alternatywę dla całego paszportu.

Kiedy to ma znaczenie i co obowiązuje do tego czasu

Obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu dla odzieży i tekstyliów wynika z delegowanego aktu, który nie został jeszcze uchwalony. Zgodnie z planem pracy ESPR na okres 2025-2030 delegowany akt oczekiwany jest w 2027 roku, przy czym odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych będzie pierwszą kategorią. Dokładna data, w której paszport stanie się obowiązkowy, nie jest jeszcze ustalona — będzie ona znana dopiero po opublikowaniu samego delegowanego aktu. Do tego czasu nie ma obowiązku prawnego łączenia certyfikatów z pasportem, po prostu dlatego, że paszport nie jest jeszcze obowiązkowy. Co warto robić już teraz: uporządkować i przechowywać istniejące certyfikaty, aby były gotowe, gdy wymagania dotyczące danych będą znane. Więcej informacji na temat tła tego rodzaju przepisów opisane jest w czym dokładnie jest delegowany akt i dlaczego ma on znaczenie decydujące.

Jak praktycznie się do tego podejść

Pierwszy krok to sprawdzenie, jakie informacje istniejący certyfikat faktycznie obejmuje, i powiązanie ich z danym elementem w paszporcie, dla którego stanowią dowód — a nie z całym pasportem. Certyfikat GOTS na przykład uzasadnia twierdzenie dotyczące włókien biologicznych, a nie twierdzenie dotyczące zdatności do recyklingu zamka błyskawicznego lub guzika. Drugim krokiem jest sprawdzenie, czy certyfikat jest aktualny i czy jego zakres jest zgodny z konkretnym produktem, dla którego opracowywany jest paszport; certyfikat wydany dla innej linii produktów lub innej partii może nie obejmować produktu bieżącego. Trzecim krokiem jest ustalenie, kto w łańcuchu jest odpowiedzialny za dostarczenie certyfikatu i danych źródłowych, ponieważ w praktyce certyfikat często pochodzi od producenta, podczas gdy marka lub importer kompiluje paszport. To jest dobry moment, aby określić jakie dane muszą być pobrane od dostawcy odzieży i tekstyliów, aby certyfikaty nie przychodzące oddzielnie od pozostałego strumienia danych. W przypadku artykułów odzieżowych produkowanych przez wiele ogniw łańcucha warte jest także przeanalizowanie kto dostarcza jakie dane, gdy produkt jest wytwarzany przez wielu producentów, ponieważ certyfikat zwykle obejmuje tylko jedno ogniwo w łańcuchu. Ci, którzy wcześnie ustalą te umowy, unikną sytuacji, w której certyfikat okaże się brakujący lub nieodpowiedni dopiero podczas opracowywania paszportu.

Podstawa prawna: artykuły 5–7, 39 i 40 ESPR

Ogólne wymagania dotyczące ekodesynu i związane z nimi wymagania informacyjne i wymagania w zakresie wydajności wynikają z artykułów 5–7 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR). Artykuły te stanowią podstawę, na której podstawie rozporządzenie delegowane dla każdej grupy produktów, takiej jak tekstylia, może ustalić konkretne wymagania dotyczące danych. Artykuł 39 ESPR reguluje metody badań, pomiarów i obliczeń stosowane w celu wykazania, że produkt spełnia wymagania — artykuł ten jest istotny, ponieważ określa, pod jakimi warunkami materiał dowodowy, taki jak pochodzący z certyfikatu, może być ważny w systemie paszportu. Artykuł 40 ESPR dotyczy zapobiegania obejściu przepisów i pogorszeniu wydajności, i podkreśla, że certyfikat sam w sobie nie jest białą kartą: dane podstawowe muszą być dokładne i aktualne. Łącznie artykuły te pokazują, że certyfikaty mogą funkcjonować jako część materiału dowodowego, ale rozporządzenie delegowane dotyczące tekstyliów ostatecznie ustala, jakie dane są obowiązkowe i jak muszą być wykazane.

Co robić teraz

Ci, którzy już teraz pracują z certyfikatami, powinni prowadzić przegląd tego, który certyfikat obejmuje jakie dane, dla każdego produktu i każdego dostawcy, aby przegląd ten był gotowy, gdy rozporządzenie delegowane dotyczące tekstyliów zostanie opublikowane. Dla tych, którzy zastanawiają się, czy paszport będzie mieć zastosowanie do konkretnego produktu, strona dotycząca czy cyfrowy paszport produktu dotyczy określonego artykułu odzieżowego lub produktu tekstylnego pierwszy kierunek.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

GOTS, OEKO-TEX, certifikat OCS dla materiału pochodzącego z recyklingu: wiele marek odzieżowych i importerów ma już te dokumenty, często od wielu lat. Pytanie nie brzmi, czy taki certifikat ma wartość — ma ją — ale czy może wejść jeden-do-jednego jako dowód w cyfrowym paszporcie produktu. Odpowiedź jest bardziej zniuansowana niż „tak

Rozporządzenie ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa w artykułach 5–7, że produkty muszą spełniać wymogi ekoprojektowania i że informacje na ich temat muszą być dostępne. Sposób, w jaki dokładnie te wymogi są mierzone i wykazywane, zawarto w artykule 39: dotyczy to metod badania, pomiaru i obliczania stosowanych w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymogi. Istniejący certyfikat może być istotny dla tego uzasadnienia, jednak samo rozporządzenie nie stanowi, że każdy certyfikat automatycznie i bez zastrzeżeń liczy się jako dowód w ramach paszportu. To właśnie dlatego to pytanie nie można jeszcze odpowiedzieć prostym "tak, to działa": delegowana uchwała dotycząca tekstyliów musi jeszcze określić, które metody, a zatem które formy dowodów, są uznawane dla odzieży i tekstyliów w szczególności.

Co się od pana/pani oczekuje

Ustalenie, co dokładnie potwierdza certyfikat

Certyfikat GOTS mówi coś o biologicznym pochodzeniu włókien oraz o kryteriach społecznych i środowiskowych w łańcuchu produkcji. Certyfikat OEKO-TEX (w zależności od typu, na przykład Standard 100 lub STeP) mówi coś o substancjach szkodliwych w produkcie końcowym lub w procesie produkcji. Żaden z tych certyfikatów nie został zaprojektowany w celu dostarczenia wszystkich informacji, które paszport produktu będzie wymagać. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to praktycznie: certyfikat sam w sobie prawdopodobnie nie odpowiada na pełne zapytanie informacyjne wynikające z artykułów 5–7 ESPR, ale może stanowić część uzasadnienia obok innych danych.

Sprawdzenie, czy metoda pomiaru jest zgodna z wymogami rozporządzenia

Artykuł 39 ESPR dotyczy metod ustalania wyników. Schematy certyfikacyjne, takie jak GOTS i OEKO-TEX, pracują z własnymi protokołami badawczymi, które niekoniecznie są identyczne z metodami, które Komisja Europejska ustali w akcie delegowanym dla tekstyliów. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że warto jest dokumentować dla każdego certyfikatu, która metoda badawcza została zastosowana, aby później można było ocenić, czy ta metoda jest zgodna z wymogami określonymi dla tekstyliów. Więcej na temat sposobu opracowywania tych przepisów dla odzieży można znaleźć w artykule na temat czym jest delegowany akt i dlaczego określa, co musisz zrobić.

Upewnienie się, że certyfikat odpowiada właściwemu produktowi i właściwej partii

Certyfikaty są często wydawane na poziomie fabryki, kolekcji lub określonej partii przędzy, a nie automatycznie na poziomie każdego pojedynczego produktu wymagającego paszportu. Dla przedsiębiorstwa pracującego z wieloma dostawcami praktycznie ważne jest udokumentowanie, który certyfikat dotyczy której produkcji. To jest zgodne z pytaniem, jakie dane właściwie pobiera się od dostawcy odzieży i tekstyliów: numer certyfikatu bez wyraźnego powiązania z daną partią lub kolekcją ma małą wartość dowodową.

Uniknięcie, aby certyfikat dawał fałszywy obraz

Artykuł 40 ESPR dotyczy zapobiegania obejściu przepisów i pogorszeniu wyników. Artykuł ten nie został napisany specjalnie dla certyfikatów, ale leżąca u jego podstaw idea jest istotna: informacje w paszporcie muszą odzwierciedlać rzeczywistą sytuację produktu, a nie korzystniejszy obraz niż praktyka. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że wygasły certyfikat lub certyfikat opisujący wcześniejszą wersję produktu nie powinien być automatycznie przejęty do paszportu bez weryfikacji.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Importer przypisuje certyfikat GOTS do całej linii produktów, podczas gdy certyfikat dotyczył tylko części włókien włóczki. Podczas badania próbki reszta partii okazuje się zawierać niecertyfikowaną bawełnę.

Marka używa wygasłego certyfikatu OEKO-TEX, ponieważ nikt nie śledzi daty ważności obok daty wprowadzenia produktu na rynek.

Przedsiębiorstwo private label otrzymuje od producenta tylko skaning certyfikatu bez leżącego u podstaw raportu z badań. Jeśli później okaże się, że dane muszą być sprawdzane, nie ma nic, do czego można się odwołać — patrz również podejście opisane w artykule na temat jak sprawdzić, czy dane od dostawcy są poprawne.

W przypadku produktu wytwarzanego przez wielu producentów certyfikat tkalni jest przypadkowo przypisany do całej części odzieży, podczas gdy faza wykończeniowa — czasami u innego producenta — nie jest uwzględniona. Pytanie o to, kto dostarcza jakie dane, omówiono w artykule na temat wielu producentów w jednym produkcie.

Przedsiębiorstwo kupujące spoza UE przejmuje certyfikat bez weryfikacji, czy instytucja certyfikująca i zakres stosowania są zgodne z oczekiwaniami w UE, co jest związane z szerszymi kwestiami dotyczącymi importu spoza Unii Europejskiej.

Co można udokumentować

Na każdy certyfikat: numer certyfikatu, okres ważności, instytucja certyfikująca i dokładny zakres stosowania (surowiec, fabryka, kolekcja lub partia).
Powiązanie między certyfikatem a konkretnym zamówieniem produkcji lub zakupu, do którego ma zastosowanie, aby certyfikat nie był używany niezależnie od produktów, dla których nie został wydany.
Leżący u podstaw raport z badań lub raport z audytu, a nie tylko sam certyfikat, aby metoda pomiaru była przejrzysta w świetle artykułu 39 ESPR.
Umowa z dostawcą dotycząca terminowego powiadomienia o wygasłych lub zastąpionych certyfikatach, zawarta w umowie zakupu — patrz odniesienia w umowy dotyczącej dostarczania danych paszportu w umowie zakupu.
Wewnętrzna lista typów certyfikatów (GOTS, OEKO-TEX Standard 100, OEKO-TEX STeP, OCS i podobne), które mogą być istotne dla poszczególnych części wymogów informacyjnych wynikających z artykułów 5–7 ESPR, aby w momencie opublikowania aktu delegowanego można było szybko ocenić, które certyfikaty już się nadają i jakie dodatkowe dane będą konieczne.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.