czy powinienem teraz dostosować moje etykiety odzieżowe i opakowanie do paszportu produktu

Nie, nie jest to jeszcze obowiązkowe — ale warto już teraz to zaplanować

Aktualnie nie ma ustawowego obowiązku dostosowywania etykiet odzieży lub opakowań do cyfrowego paszportu produktu. Delegowana procedura, która konkretnie będzie regulować to dla odzieży, jeszcze nie istnieje: zgodnie z planem roboczym w ramach ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) oczekuje się jej w 2027 r., przy czym odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych będzie pierwszą kategorią. Dopóki delegowana procedura nie zostanie opublikowana, nie jest też ustalona data, w której nośnik danych QR musi znaleźć się na etykiecie lub opakowaniu. To nie oznacza, że nie ma nic do zrobienia — oznacza tylko, że aktualnie nie ma działań wynikających z ustawowego obowiązku.

Dla jakich dostosowań ma to zastosowanie, a dla jakich nie

Istotne tutaj rozróżnienie dotyczy dwóch zupełnie różnych rzeczy: dodania kodu QR lub innego nośnika danych do etykiety lub opakowania oraz dostosowania istniejących obowiązkowych wymogów etykietowania (skład włóknisty, instrukcje pielęgnacji, kraj pochodzenia o ile dotyczy). Tylko pierwszy z nich jest związany z paszportem produktu i dlatego nie ma jeszcze ustalonej daty. Istniejące obowiązki etykietowania wynikające z innego prawa pozostają w pełni ważne i są niezależne od tego procesu. Ważne jest również to, że wymogi dotyczące samego paszportu — jakie dane muszą się w nim znaleźć, jak powinien działać nośnik danych — będą jeszcze ustalane dla każdej grupy produktów poprzez odrębne delegowane procedury na podstawie artykułu 18 ESPR. Dla odzieży delegowana procedura jeszcze nie istnieje, natomiast dla innych grup produktów takie przepisy mogą już być w przygotowaniu lub mogą już być ustalone. Dostawcy, którzy posiadają dostawców w wielu kategoriach produktów, powinni unikać mylenia tych dwóch ścieżek.

Kiedy to będzie miało znaczenie i co obowiązuje do tego czasu

Nie ma ustalonej daty do podania. Co jest pewne: plan roboczy w ramach ESPR wymienia 2027 r. jako oczekiwany okres dla delegowanej procedury zajmującej się najpierw odzieżą zawierającą wysoki udział włókien tekstylnych. Delegowana procedura reguluje między innymi sposób, w jaki paszport musi działać technicznie, i jaki nośnik danych (zwykle kod QR) musi go towarzyszyć, zgodnie z art. 11 ESPR. Dopiero po ustaleniu i opublikowaniu delegowanej procedury ustalone będzie, od jakiego momentu etykieta lub opakowanie musi zawierać nośnik danych i dla których dokładnie produktów. Do tego czasu nie ma obowiązku dostosowywania etykiet lub opakowań w tym celu. To nie jest przypuszczenie, ale bezpośrednia konsekwencja struktury ESPR: rozporządzenie ogólne stanowi ramy, ale konkretne wymogi dla każdej grupy produktów — w tym ewentualne okresy przejściowe — pojawią się dopiero wraz z oddzielną procedurą.

Co można już teraz robić, w logicznej kolejności

Najpierw warto sprawdzić, co jest już ustalone niezależnie od daty: obowiązkowe dane podstawowe dotyczące ubrania (materiał, pochodzenie o ile dotyczy, instrukcje pielęgnacji) nie zmienią się ze względu na paszport produktu, dlatego nie jest potrzebne dostosowanie ze względu na ten proces. Następnie bardziej rozsądnie jest spojrzeć na własne zarządzanie danymi niż na etykietę: jakie informacje o produkcie są już zarejestrowane, skąd się biorą i czy są dostępne dla każdego artykułu lub partii. To praca, która będzie konieczna zaraz po tym, jak paszport będzie musiał zostać stworzony, i może już się zacząć bez konieczności fizycznej zmiany etykiety lub opakowania. Przegląd tego podejścia w logicznej kolejności znajduje się na stronie dotyczącej stopniowego podejścia do paszportu produktu. Dopiero w późniejszym etapie, gdy delegowana procedura będzie dostępna i wymogi dotyczące nośnika danych będą ustalone, będzie istotne ustalenie, czy kod QR zmieści się na istniejącej etykiecie, czy potrzebna jest dodatkowa etykieta, czy też opakowanie będzie dostosowane — będzie to także moment, w którym dostawcy etykiet i opakowań będą musieli rzeczywiście produkować coś innego. Ci, którzy teraz już chcą zobaczyć, co można już podjąć bez tej pewności, znajdą to na strona dotycząca tego, co można już zrobić teraz, podczas gdy przepisy nie są jeszcze ostateczne.

Podstawa: artykuły 18, 11, 38, 16 i 17 rozporządzenia ESPR

To, że wymogi są ustalane i ustalane priorytety odrębnie dla każdej grupy produktów, wynika z artykułu 18 rozporządzenia ESPR (ustalanie priorytetów i planowanie), w którym odzież została wyznaczona jako wczesna kategoria w ramach planu pracy. Techniczna zawartość samego paszportu — a wraz z nią również nośnik danych, który powinien znaleźć się na etykiecie lub opakowaniu — wynika z artykułu 11 rozporządzenia ESPR (projekt techniczny i funkcjonowanie cyfrowego paszportu produktu). Artykuł 38 rozporządzenia ESPR reguluje wymogi dla uczestników łańcucha dostaw, co staje się istotne, gdy obowiązek faktycznie wejdzie w życie i będzie jasne, kto dostarcza jakie dane. Niezależnie od tego, artykuły 16 (etykiety) i 17 (podrobione etykiety) rozporządzenia ESPR już w sensie ogólnym dotyczą tego, jak etykiety mogą odnosić się do wizerunku zrównoważonego produktu, ale te artykuły same w sobie nie nakładają obowiązku dodawania teraz już kodu QR.

Co robić z tymi informacjami

W praktyce oznacza to, że teraz nie ma powodu, aby drukować etykiety lub opakowania na nowo ze względu na paszport produktu, ale rozsądnie jest już teraz uregulować własne dane produktu, aby późniejsza zmiana nie spowodowała opóźnienia. Kto chce wiedzieć, co to oznacza w kosztach, gdy tak się stanie, znajdzie wskazanie na stronie dotyczącej kosztów paszportu produktu.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Pytanie, czy etykiety i opakowania wymagają już teraz zmian, dzieli się na dwie części: co przepisy nakazują dotyczące etykietowania i co praktycznie rozsądne jest zrobić już teraz. To rozróżnienie jest ważne, ponieważ delegowany akt dotyczący odzieży nie został jeszcze wydany.

Nośnik danych QR musi trafiać na produkt w określony sposób

Artykuł 11 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) reguluje projekt techniczny i funkcjonowanie cyfrowego paszportu produktu, w tym sposób, w jaki nośnik danych — w praktyce kod QR — jest łączony z produktem. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to, że w pewnym momencie na odzież, etykietę lub opakowanie musi trafiać nośnik fizyczny lub cyfrowy, który odsyła do paszportu. To, jak i gdzie dokładnie to musi być, będzie dopiero konkretnie określone w delegowanym akcie dotyczącym konkretnego produktu. Do tego czasu nie ma przepisu wskazującego na to, jak dokładnie powinna wyglądać etykieta dla odzieży.

Etykiety nie mogą wprowadzać w błąd dotyczące właściwości zrównoważoności

Artykuł 16 rozporządzenia ESPR dotyczy etykiet w sensie ogólnym, a artykuł 17 zakazuje podrobionych etykiet, które tworzą wrażenie, że produkt spełnia określone wymogi, gdy tak się nie dzieje. To nie dotyczy tylko przyszłego paszportu produktu, ale wszystkich roszczeń znajdujących się już teraz na etykietach lub opakowaniach. Dla marki odzieżowej oznacza to, że etykiety zawierające już teraz roszczenia dotyczące zrównoważoności lub odwołujące się do certyfikacji muszą gdzieś na nim polegać. To jest inny punkt uwagi niż sam paszport produktu, ale przebiegając przez niego: kto teraz już zmienia etykiety, powinien również uwzględnić te przepisy.

Kolejność wdrażania nie leży w gestii poszczególnego przedsiębiorstwa

Artykuł 18 rozporządzenia ESPR opisuje, jak Komisja Europejska ustala priorytety, które grupy produktów będą pierwsze, i na podstawie jakich kryteriów to się odbywa. W przypadku odzieży i tekstyliów ten proces jest już w toku, ale data delegowanego aktu nie jest jeszcze ustalona. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że nie ma indywidualnego wyboru co do tego, kiedy obowiązek wejdzie w życie — ta kolejność i ten moment są ustalane centralnie. Co może natomiast określić samo przedsiębiorstwo, to moment, w którym się przygotowuje.

Obowiązki różnią się w zależności od roli w łańcuchu

Artykuł 38 ESPR rozróżnia aktorów w łańcuchu dostaw: producenta, importera, dystrybutora. Dla marki etykiety lub private label, która zleca produkcję odzieży, oznacza to, że odpowiedź na pytanie "kto musi dostosować etykietę" nie jest taka sama dla każdego przedsiębiorstwa. Importer wprowadzający odzież na rynek pod własną marką zajmuje inną pozycję niż producent pracujący dla wielu marek. Kto chce wiedzieć więcej na ten temat w odniesieniu do własnej kategorii produktów, czyta dalej u Czy cyfrowy paszport produktu dotyczy mojej odzieży i tekstyliów?

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Częsta sytuacja to drukowanie dużych zapasów etykiet lub metkatek z kodem QR odsyłającym na własną stronę internetową, przy założeniu, że to już "jest" paszportem produktu. Bez ustalenia wymogów technicznych z artykułu 11 nie można powiedzieć, czy nośnik będzie później spełniać wymogi.

Inna sytuacja: marka dodaje na etykietę oświadczenia o zrównoważonym rozwoju ("kołowe", "wyprodukowane zrównoważenie"), aby wyprzedzić oczekiwane przepisy, bez poparcia tych oświadczeń. To bezpośrednio dotyka artykułu 17 dotyczącego podrabianych etykiet, niezależnie od paszportu produktu.

Trzecia sytuacja pojawia się u przedsiębiorstw, które zlecają produkcję dużych partii odzieży ze stałą etykietą w kraju poza UE, z długim czasem realizacji między zamówieniem a dostawą. Gdy produkcja zostanie teraz ustalona z etykietą, która nie podlega modyfikacji, może to być problemem później, gdy nośnik danych będzie musiał zostać dodany lub zmieniony.

Czwarta sytuacja: zamieszanie między etykietą instrukcji pielęgnacji (ze składem włóknistym, która już jest obowiązkowa na mocy innych przepisów) a przyszłą etykietą paszportu produktu. Niektóre przedsiębiorstwa uważają, że istniejąca etykieta już spełnia wymogi, podczas gdy chodzi o inne zobowiązanie.

Piąta sytuacja to przedsiębiorstwo, które w ogóle nic nie robi i podejmuje działania dopiero po opublikowaniu delegowanego aktu, podczas gdy dostosowanie projektu opakowania, druku i umów z dostawcami w praktyce wymaga więcej czasu niż się spodziewano.

Co można udokumentować

Przegląd etykiet i opakowań obecnie w użyciu, na linię produktową, w tym kto je projektuje i drukuje.
Umowy z dostawcami i drukarniami dotyczące możliwości dodania kodu QR lub nośnika danych później, bez utraty wartości istniejących zapasów etykiet lub opakowań.
Lista roszczeń dotyczących zrównoważonego rozwoju, które już teraz znajdują się na etykietach lub opakowaniach, wraz z dostępnym uzasadnieniem dla nich.
Przegląd roli, jaką przedsiębiorstwo pełni w łańcuchu dostaw (producent, importer, dystrybutor), jako podstawa do określenia później, kto ponosi jakie zobowiązania.
Dziennik decyzji dotyczących projektu etykiety i opakowania, aby można było później prześledzić, dlaczego podjęto określone wybory i na podstawie jakich informacji.

Dla przedsiębiorstw, które chcą wiedzieć, co, niezależnie od tego etapu oczekiwania, można już konkretnie podjąć bez ryzyka błędnie zainwestowanego druku, dostępna jest strona Co mogę zrobić już teraz, zanim przepisy będą ostatecznie zatwierdzone? Kto woli otrzymać pełny przegląd całego procesu, od pierwszych przygotowań do uruchomienia, znajdzie go na Jak zabrać się za cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów krok po kroku?

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.