Co mogę zrobić już teraz, zanim przepisy będą ostatecznie zatwierdzone?

Już teraz rozpocząć gromadzenie danych

Chociaż delegowany akt dotyczący tekstyliów nie został jeszcze opublikowany, najbardziej sensownym krokiem jest już teraz uporządkowanie podstawowych danych produktu: składu włóknistego, kraju produkcji, używanych materiałów i — o ile jest to możliwe — danych dotyczących pochodzenia i przetwarzania w dalszej części łańcucha. Te dane będą stanowić wówczas rdzeń każdego cyfrowego paszportu produktu, niezależnie od dokładnej zawartości ostatecznych przepisów. Kto już teraz systematycznie rejestruje te informacje, nie musi czekać na obowiązek, aby się tego podjąć — i będzie w lepszej sytuacji w momencie publikacji delegowanego aktu niż ci, którzy dopiero wtedy zaczną.

Dla kogo jest to już teraz istotne

Jest to szczególnie istotne dla marek, importerów i prywatnych partii etykiet, które wprowadzają odzież i tekstylne produkty na rynek europejski i będą musiały zmierzyć się z zapowiadanym priorytetowaniem tekstyliów w planie pracy ESPR. Nie dotyczy to przedsiębiorstw, które sprzedają wyłącznie poza UE, i nie jest to zapowiedź obowiązku, który już jest ustalony — delegowany akt nie istnieje jeszcze. To, co jest pewne, to że odzież o wysokim udziale włókien tekstylnych będzie pierwsza w kolejności w planie prac dotyczących tekstyliów. W przypadku akcesoriów, obuwia lub produktów mieszanych o niższym udziale włókien nie jest jeszcze jasne, czy i kiedy będą one podlegać tym samym przepisom; przygotowanie się do głównych wytycznych (dane materiałowe, pochodzenie) jest przydatne, ale nie można teraz wydawać oświadczenia dotyczącego dokładnego zakresu.

Data nie została jeszcze ustanowiona

Nie ma jeszcze ostatecznej daty, w której cyfrowy paszport produktu dla tekstyliów staje się obowiązkowy. Co jest pewne: w planie pracy ESPR oczekuje się delegowanego aktu dla tej grupy produktów, przy czym odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych będzie pierwsza w kolejności. Gdy ten akt zostanie opublikowany, wynika z niego rzeczywista data wejścia w życie i dokładny opis produktu. Do tego czasu nie obowiązują żadne obowiązki dotyczące tekstyliów z samego cyfrowego paszportu produktu — obowiązek powstaje dopiero z delegowanym aktem, jak ESPR przewiduje w artykule 18 dotyczącym priorytetyzacji i planowania dla każdej grupy produktów. Ta strona będzie aktualizowana, gdy tylko będzie data publikacji; do tego czasu każda wymieniona data jest prognozą, a nie ustalonym faktem.

Tak przystępujesz do przygotowania

Praktyczna kolejność rozpoczyna się od zbadania tego, co jest już dostępne. Po pierwsze: sprawdzić, jakie dane produktu są już dostępne u producenta, dostawcy lub importera — pomyśl o składzie włóknistym, kraju pochodzenia i zastosowanych zabiegach chemicznych. Czasami informacje te są już rozrzucone w plikach zakupowych, certyfikatach lub oświadczeniach dostawców, ale nie centralnie i nie w postaci, którą paszport może bezpośrednio wykorzystać.

Następnie: sprawdzić, które ogniwa w łańcuchu mogą dostarczyć te dane. ESPR nakłada w artykule 38 wymagania na podmioty w łańcuchu dostaw, co oznacza, że odpowiedzialność za dostarczenie prawidłowych danych nie spoczywa wyłącznie na marce lub importerze, ale jest rozłożona na cały łańcuch. Dlatego warto już teraz zidentyfikować, którzy dostawcy mogą dostarczyć jakie dane i gdzie są jeszcze luki — na przykład u pośrednich dostawców niżej w łańcuchu, którzy nie są jeszcze przyzwyczajeni do dostarczania danych w uporządkowany sposób.

Następnie: ustanowić centralne miejsce, w którym te dane zbiegają się dla każdego produktu, nawet jeśli nie ma jeszcze obowiązkowego paszportu. Prosty wewnętrzny przegląd dla każdej linii produktów — składu włóknistego, pochodzenia, dostawcy, ewentualnych certyfikacji — zaoszczędzi pracę później, niezależnie od dokładnej formy ostatecznego paszportu.

Na koniec: być na bieżąco z publikacją delegowanego aktu dotyczącego tekstyliów, aby przejście z wewnętrznego gromadzenia danych na rzeczywisty paszport było szybkie, gdy tylko obowiązek i data będą znane.

Gdzie to stoi: artykuł 18 i 38 ESPR

Fakt, że tekstylia jako grupa produktów zostały uwzględnione w planie pracy, oraz że rzeczywiste wypełnienie dla każdej grupy produktów odbywa się poprzez akt delegowany, wynika z artykułu 18 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który reguluje ustalanie priorytetów i planowanie grup produktów. Fakt, że odpowiedzialność za dane dotyczące produktu nie spoczywa na jednej stronie, lecz jest rozłożona na łańcuch dostaw, wynika z artykułu 38 tego samego rozporządzenia, który stanowi wymogi dla uczestników tego łańcucha. Razem artykuły te stanowią podstawę do tego, co można już teraz przewidzieć: która grupa produktów jest na kolejce i kto później będzie musiał dostarczać dane — bez ustalania jednak daty ani konkretnego obowiązku dla tekstyliów.

Kto chce rozpocząć teraz, powinien rozsądnie najpierw zmapować własne dane produktowe i łańcuch dostaw, a dopiero potem zastanowić się nad systemem lub platformą dla rzeczywistego paszportu — ponieważ to ostatnie można w pełni wypełnić tylko po opublikowaniu aktu delegowanego.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Delegowana akt wykonawczy dotyczący odzieży i tekstyliów nie jest jeszcze dostępny. Nie oznacza to jednak, że nie ma nic do zrobienia. Sam ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) jest już ustalony, a artykuł 18 opisuje, jak Komisja Europejska ustala priorytety dla grup produktów i opracowuje wymogi dla nich. Dla odzieży zawierającej osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych to opracowanie jest na pierwszym miejscu. Kto czeka z przygotowaniami, zacznie za kilka lat od pustej kartki. Kto już teraz wprowadza porządek we własnych danych produktu, będzie wtedy w lepszej sytuacji.

Wiedzieć, które produkty będą objęte rozporządzeniem

Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim: sporządzić przegląd asortymentu ze względu na skład materiałowy. Produkty składające się przeważnie z włókien tekstylnych trafiają do oka jako pierwsze. Asortyment z wieloma produktami mieszanymi, akcesoriami lub produktami o niskim udziale tekstyliów wymaga więcej badań, aby określić, co później będzie, a co nie będzie objęte rozporządzeniem. Ten przegląd nie musi być kompletny ani ostateczny, ale stanowi punkt wyjścia. Na Czy cyfrowy paszport produktu dotyczy mojej odzieży i tekstyliów? opisano, jak ta delimitacja jest oceniana w praktyce.

Uporządkowanie danych dotyczących łańcucha dostaw

Artykuł 38 ESPR opisuje rolę podmiotów w łańcuchu dostaw w udostępnianiu informacji niezbędnych do pasportu produktu. Producent, importer lub marka, która opiera się na dostawcach w kwestii danych dotyczących materiałów, pochodzenia i składu, powinni już teraz przeprowadzić inwentaryzację, które dostawcy mogą dostarczyć które dane, a które nie. W przedsiębiorstwie tej wielkości informacje te często są rozproszone: w dziale zakupów, w dziale jakości, czasami tylko u samego dostawcy. Zmapowanie tego rozproszenia to pracy, które można wykonać już teraz, niezależnie od dokładnych wymogów, które jeszcze się pojawią.

Zapoznanie się z dostawcą lub usługodawcą zanim będzie to konieczne

Opracowanie, hosting i udostępnianie pasportu produktu to praca wyspecjalizowana. Potrzebny jest czas, aby zrozumieć, co dostawca w tym robi, a czego nie, i które dane przedsiębiorstwo musi dostarczyć samo. Ten czas badawczy jest dostępny teraz, a później już go nie będzie, gdy wymóg będzie obowiązujący. Na na co powinienem zwrócić uwagę przy wyborze dostawcy paszportu produktu opisano, o czym toczy się ten proces oceny.

Uzyskanie wglądu w towarzyszące temu koszty

Paszport produktu niesie ze sobą koszty zbierania danych, opracowania paszportu i zarządzania nim przez lata, w których musi być dostępny. Posiadanie już teraz wskazówki dotyczącej tej pozycji kosztowej pomaga w podejmowaniu decyzji budżetowych, nawet jeśli dokładne wymogi jeszcze nie są ustalone. Patrz Ile kosztuje cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów? informacje o czynnikach, które się tu biorą pod uwagę.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Pierwsza sytuacja, która pojawia się często: przedsiębiorstwo czeka ze wszystkim do publikacji delegowanego aktu wykonawczego, a dopiero wtedy zaczyna zbierać dane dotyczące materiałów od dostawców. Zbieranie danych zajmuje czas, zwłaszcza gdy dostawcy są w innych krajach i nie są przyzwyczajeni do tego typu wniosków.

Druga sytuacja: dane dotyczące składu materiałów gdzieś istnieją, ale nie na jednym miejscu, gdzie ktoś mógłby je szybko znaleźć. Są rozproszone na dossiery zakupowe, stare e-maile i luźne arkusze kalkulacyjne u różnych pracowników.

Trzecia sytuacja: przedsiębiorstwo zakłada, że dostawca "to sobie poradzi", bez wcześniejszych ustaleń w tej sprawie. Artykuł 38 opisuje rolę podmiotów w łańcuchu, ale to, które dane dostarcza każdy z partnerów w ramach konkretnej relacji handlowej, to coś, co strony muszą ustalić samodzielnie.

Czwarta sytuacja: marka skupia się wyłącznie na nowych kolekcjach i zapomina, że istnieje również zapas, który musi być sprzedany w momencie wejścia w życie przepisów. Pytanie, co się z tym stanie, zasługuje na osobną uwagę; patrz Co robić z zapasami odzieży i tekstyliów, które już tam są, gdy przepisy wejdą w życie?.

Piąta sytuacja: przedsiębiorstwo już gruntownie zmienia etykiety i opakowania, zakładając, że trzeba to robić już teraz, podczas gdy dokładna forma nośnika danych jeszcze nie jest ustalona. Patrz czy powinienem teraz dostosować moje etykiety odzieżowe i opakowanie do paszportu produktu informacje na temat tego, co warto już teraz robić, a czego nie.

Co można udokumentować

Przegląd składu materiałowego dla każdej linii produktu, z osobną kolumną dla produktów zawierających osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych.
Lista dostawców z informacją o tym, które dane dotyczące materiału, pochodzenia i składu są w stanie już teraz dostarczyć, a które nie.
Wewnętrzne ustalenia dotyczące tego, kto w przedsiębiorstwie odpowiada za zbieranie i aktualizowanie danych produktu.
Pierwsza inwentaryzacja kosztów, których należy się spodziewać przy opracowaniu i hostowaniu paszportu, jako podstawa do przyszłego budżetowania.
Dossier zawierający kroki już podjęte w kierunku wybranego dostawcy lub usługodawcy, wraz z pytaniami do nich skierowanymi.
Przegląd bieżącej pozycji zapasów dla każdej grupy produktu, aby w momencie publikacji aktu delegowanego było jasne, które zapasy podlegają dotychczasowym, a które nowym przepisom.

Ten, kto buduje tego typu dossiers już teraz, nie będzie musiał zaczynać od zera. Pełne podejście, krok za krokiem, opisane jest na Jak zabrać się za cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów krok po kroku?

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.