moet ik in het productpaspoort aangeven of kleding gerepareerd kan worden

Reparatie-informatie hoort standaard bij het productpaspoort

Ja, reparatie-informatie is één van de onderwerpen die de ESPR nadrukkelijk noemt als onderdeel van een productpaspoort, en voor textiel en kleding ligt het voor de hand dat dit terugkomt zodra de gedelegeerde handeling voor deze productgroep er is. De ESPR is een kaderverordening: artikel 5 tot en met 7 van Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR) noemt repareerbaarheid als een van de productaspecten waarop ecologisch-ontwerpvereisten kunnen worden gesteld, en artikel 10 van die verordening bepaalt dat het paspoort de informatie moet bevatten die volgt uit de productspecifieke regels. Of en hoe reparatie-informatie precies verplicht wordt voor kleding en textiel, staat dus niet los vast in de kaderverordening zelf, maar wordt ingevuld in de gedelegeerde handeling die specifiek voor deze productgroep komt.

Voor welke producten en voor welke informatie dit geldt — en waarvoor niet

Dit onderwerp speelt voor kleding en textielproducten die onder de aangekondigde gedelegeerde handeling gaan vallen, met kleding waarvan tachtig procent of meer uit textielvezels bestaat als eerste groep. Waar het over gaat, is niet alleen "kan dit product gerepareerd worden ja of nee", maar mogelijk ook praktische informatie: waar een reparatie te laten uitvoeren, welke onderdelen vervangbaar zijn, of instructies voor kleine reparaties zelf. Wat er precies wordt opgenomen, staat pas vast zodra de productspecifieke regels zijn gepubliceerd — de kaderverordening geeft de richting, niet het volledige rijtje verplichte velden. Dit onderwerp staat los van het wasetiket en de onderhoudssymbolen, die een ander doel hebben; hoe die twee zich tot elkaar verhouden, staat beschreven op de pagina over het wasetiket in verhouding tot het productpaspoort. Het gaat ook niet over de vraag of een merk verplicht wordt om zelf reparaties aan te bieden — dat is een heel ander soort verplichting dan het vermelden van informatie erover.

Nog geen vaste datum, wel een vaste richting

Er is nog geen definitieve datum waarop reparatie-informatie voor kleding en textiel verplicht in het paspoort moet staan. Wat wel vaststaat: volgens het ESPR-werkplan 2025-2030 wordt de gedelegeerde handeling voor deze productgroep verwacht in 2027, met kleding van tachtig procent of meer textielvezels als eerste categorie die eronder valt. Tot die gedelegeerde handeling is gepubliceerd, is er geen wettelijke verplichting om reparatie-informatie in een productpaspoort op te nemen — simpelweg omdat het paspoort voor kleding en textiel dan nog niet verplicht is. Zodra de tekst van de gedelegeerde handeling bekend is, wordt hier de concrete datum en de precieze inhoud van de reparatievereiste vermeld.

Wat een merk of importeur hiermee kan doen

Wie nu al met een productpaspoort bezig is of erover nadenkt, doet er verstandig aan om reparatie-informatie als vast onderdeel van de datastructuur mee te nemen, ook al is de verplichting nog niet definitief. In de praktijk betekent dat: eerst vastleggen welke reparatie-informatie er voor een product beschikbaar is of gemaakt kan worden — denk aan een reparatiehandleiding, contactgegevens van een reparatiedienst, of een overzicht van vervangbare onderdelen zoals ritsen en knopen. Daarna is het een kwestie van die informatie op dezelfde manier structureren als andere paspoortgegevens, zodat ze later zonder veel extra werk aan het definitieve paspoort kunnen worden toegevoegd. Dit sluit aan bij de bredere vraag welke gegevens er in het productpaspoort van kleding en textiel komen, waar reparatie-informatie één van de mogelijke categorieën is naast vezelsamenstelling en chemische behandelingen. Het is ook zinvol om na te denken over wie deze informatie straks moet kunnen inzien — een reparateur heeft andere gegevens nodig dan een consument of een toezichthouder, en dat onderscheid wordt verder toegelicht op de pagina over wie welke gegevens uit het productpaspoort mag inzien. Een merk dat nu al reparatie-informatie bijhoudt voor eigen gebruik — bijvoorbeeld voor een reparatieservice of garantiebeleid — heeft daarmee al een basis die goed aansluit bij wat er in het paspoort verwacht kan worden.

De wettelijke basis: artikel 10 en de artikelen 5 tot en met 7 van de ESPR

De verplichting dat een productpaspoort informatie over reparatie kan bevatten, volgt uit de combinatie van twee delen van de ESPR. De artikelen 5 tot en met 7 van Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR) leggen vast dat ecologisch-ontwerpvereisten onder meer betrekking kunnen hebben op repareerbaarheid, als een van de productaspecten die de duurzaamheid en circulariteit van een product beïnvloeden. Artikel 10 van die verordening bepaalt vervolgens dat het digitale productpaspoort de informatie bevat die is vastgesteld in de toepasselijke gedelegeerde handeling voor die productgroep. Voor kleding en textiel is die gedelegeerde handeling er nog niet; zij moet nog worden vastgesteld en gepubliceerd voordat duidelijk is welke reparatie-gerelateerde gegevens precies verplicht worden en in welke vorm.

Wat nu te doen

Wie nu al reparatie-informatie wil vastleggen, kan dat het beste doen op een manier die aansluit bij de rest van de paspoortgegevens: gestructureerd, per product, en gescheiden van marketingteksten. Zodra de gedelegeerde handeling voor kleding en textiel is gepubliceerd, wordt hier vermeld welke reparatie-informatie precies verplicht wordt en vanaf welke datum. Tot die tijd is het opbouwen van een basisdossier — welke onderdelen repareerbaar zijn, welke instructies er bestaan, welke reparatiediensten worden aangeboden — een zinvolle voorbereiding die niet verloren gaat.