Ποια δεδομένα περιλαμβάνονται στο διαβατήριο προϊόντος για ενδυμασία και ύφασμα;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Ο ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει στο άρθρο 10 τι πρέπει να μπορεί να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, και στα άρθρα 5 έως 7 ποιες κατηγορίες πληροφοριών καθίστανται υποχρεωτικές μέσω ενός εκτελεστικού μέτρου ανά κατηγορία προϊόντος. Για το ένδυμα και το ύφασμα, αυτό το εκτελεστικό μέτρο δεν υπάρχει ακόμη, αλλά η διάρθρωση του κανονισμού δείχνει ποια είδη δεδομένων εμπλέκονται: αναγνώριση προϊόντος, σύνθεση υλικού, προέλευση, χημικές ιδιότητες, και δεδομένα σχετικά με την επισκευή και την επεξεργασία στο τέλος της ζωής. Παρακάτω ένα σύνοψη των πρακτικών προσδοκιών για μια επιχείρηση.

Τι αναμένεται από εσάς

Καταγραφή αναγνώρισης προϊόντος

Κάθε διαβατήριο ξεκινά με μια μοναδική αναγνώριση του προϊόντος: έναν κωδικό προϊόντος ή αριθμό μοντέλου, συνδεδεμένο με τον κατασκευαστή ή εισαγωγέα που είναι υπεύθυνος για τα δεδομένα. Για μια επιχείρηση 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει κυρίως μια διοικητική άσκηση: οι υπάρχοντες αριθμοί άρθρων και κωδικοί παραγωγής πρέπει να συνδεθούν ξεκάθαρα με ένα ψηφιακό διαβατήριο ανά μοντέλο ή παρτίδα, χωρίς διπλότυπα ή σύγχυση μεταξύ συλλογών εποχών.

Συμπερίληψη σύνθεσης ινών και δεδομένων υλικού

Η σύνθεση του υφάσματος είναι ένα βασικό δεδομένο: ποιες ίνες, σε ποιας αναλογία, και εάν περιέχει ανακυκλωμένο υλικό. Αυτό συνδέεται με πληροφορίες που υπάρχουν ήδη στο τρέχον ετικέτα, αλλά το διαβατήριο ζητά μια δομημένη, ψηφιακά αναγνώσιμη καταγραφή αντί για μια γραμμή κειμένου σε ένα ετικέτα. Οι επιχειρήσεις που εργάζονται με πολλούς προμηθευτές, θα ήταν σκόπιμο να καθορίσουν τώρα πώς θα καταγράψουν τη σύνθεση ινών και, όπου ισχύει, πώς θα αποδείξουν το ποσοστό ανακυκλωμένης ίνας. Το τελευταίο συνήθως απαιτεί τεκμηρίωση που υπερβαίνει μια δήλωση του προμηθευτή μόνο.

Δήλωση χημικών επεξεργασιών και αποδόσεων μικροϊνών

Οι απαιτήσεις πληροφοριών του άρθρου 7 του ESPR στοχεύουν επίσης σε ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν κατά την παραγωγή ή την τελική επεξεργασία, όπως χρωστικές, επικαλύψεις ή συστατικά αδιαβροχοποίησης. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι η επικοινωνία με τις τοποθεσίες παραγωγής σχετικά με ποιες χημικές επεξεργασίες πρέπει να δηλωθούν πρέπει να λάβει χώρα νωρίς στην αλυσίδα, όχι μόνο κατά τη σύνθεση του διαβατηρίου. Επιπλέον, στις ευρύτερες συζητήσεις γύρω από το ύφασμα εξετάζεται και η αποδόσεις μικροϊνών κατά το πλύσιμο· το αν και πώς αυτό γίνεται ένα σταθερό μέρος του διαβατηρίου, δεν έχει ακόμη κρυστάλλωση, αλλά είναι ένα δεδομένο του οποίου η προέλευση (δοκιμαστικό δελτίο, τιμή εργαστηρίου) μπορεί να τεκμηριωθεί τώρα. Δείτε εάν η αποδόσεις μικροϊνών υφάσματος πρέπει να καταγράφηκε.

Περιγραφή συντήρησης, επισκευής και τέλους ζωής

Το άρθρο 5 του ESPR αναφέρει τη βιωσιμότητα, την επαναχρησιμοποιησιμότητα, την επισκευασιμότητα και την ανακυκλωσιμότητα ως πιθανές απαιτήσεις απόδοσης. Για το ένδυμα, αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε δεδομένα σχετικά με τη συντήρηση και τις δυνατότητες επισκευής. Μια επιχείρηση που ήδη διατηρεί ετικέτες πλυσίματος και οδηγίες συντήρησης, μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει αυτές τις πληροφορίες, αν και η σχέση μεταξύ του ετικέτας πλυσίματος και του διαβατηρίου ένα σημείο που χρειάζεται περαιτέρω προσδιορισμό. Επίσης, το ερώτημα εάν πρέπει να αναφερθεί εάν το ένδυμα μπορεί να επισκευαστεί ανήκει σε αυτή τη σειρά: πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι οι πληροφορίες προϊόντος που τώρα βρίσκονται σε ένα τμήμα πωλήσεων μετά την πώληση ή εξυπηρέτησης πελατών, στο μέλλον ενδεχομένως καθίστανται ένα δομημένο μέρος του ίδιου του διαβατηρίου.

Λογιστική για ένα πιθανό σκοράκι βιωσιμότητας

Υπάρχουν συζητήσεις σχετικά με ένα σκοράκι ή παρόμοιο δείκτη που συνοψίζει την απόδοση βιωσιμότητας ενός προϊόντος. Τι αυτό σημαίνει συγκεκριμένα για το ένδυμα και εάν γίνεται ένα υποχρεωτικό μέρος του διαβατηρίου, περιγράφεται στο το ερώτημα εάν το ένδυμα θα λάβει ένα σκοράκι βιωσιμότητας στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Για μια επιχείρηση, είναι τώρα κυρίως θέμα να έχει τα υποκείμενα δεδομένα προέλευσης (υλικό, προέλευση, αποτελέσματα δοκιμών) σε τάξη, έτσι ώστε ένα σκοράκι — αν έρθει — να μπορεί να προκύψει από αυτά χωρίς να χρειαστεί να αναμεταγραφούν ολόκληρη η διοίκηση προϊόντος.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια πρώτη επαναλαμβανόμενη κατάσταση είναι ότι η σύνθεση ινών φαίνεται μεν στην ετικέτα ενδύματος, αλλά δεν έχει καταγραφεί ως ξεχωριστό, δομημένο δεδομένο στη διαχείριση προϊόντων — γεγονός που κάνει απαραίτητη τη χειροκίνητη επανα-εισαγωγή του κατά τη σύνταξη ενός διαβατηρίου από χιλιάδες άρθρα.

Μια δεύτερη κατάσταση δημιουργείται όταν προμηθευτές σε διαφορετικές χώρες χρησιμοποιούν διαφορετικές μονάδες ή μεθόδους δοκιμής για το ίδιο χαρακτηριστικό, χωρίς να καθορίζεται ποια μέθοδος εφαρμόστηκε. Αυτό καθιστά τα δεδομένα ασύγκριτα μεταξύ συλλογών ή σεζόν.

Ένα τρίτο πρόβλημα είναι η απουσία ενός σταθερού ιδιοκτήτη για τα δεδομένα προϊόντων εντός της εταιρείας: η αγορά, ο έλεγχος ποιότητας και το μάρκετινγ διατηρούν ο καθένας τη δική του έκδοση της «της» πληροφορίας προϊόντος, με αμοιβαίες αποκλίσεις που κανείς δεν παρατηρεί μέχρι να πρέπει να συνταχθεί ένα διαβατήριο.

Μια τέταρτη κατάσταση είναι ότι οι εταιρείες λαμβάνουν χημικές πληροφορίες από την τοποθεσία παραγωγής τους σε μορφή που δεν είναι ανιχνεύσιμη σε ένα συγκεκριμένο άρθρο ή παρτίδα, με αποτέλεσμα αυτές οι πληροφορίες κατά τη συμπλήρωση του διαβατηρίου να μην μπορούν να συσχετιστούν ένα προς ένα.

Μια πέμπτη, συχνή κατάσταση είναι η ασάφεια σχετικά με το ποιος και ποια δεδομένα επιτρέπεται να δει στο μέλλον: οι εταιρείες υποψιάζονται ότι πληροφορίες που είναι ευαίσθητες από άποψη ανταγωνισμού γίνονται δημόσιες, ενώ ποιος και ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος επιτρέπεται να δει περιέχει αποχρώσεις, και το κατά πόσον τα δεδομένα που είναι ευαίσθητα για τα ενδύματα και τα υφάσματα πρέπει να δημοσιευθούν είναι ένα ξεχωριστό ερώτημα που δεν απαντάται αυτόματα με «ναι».

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένα περιγραφικό σημείωμα ανά αριθμό άρθρου της σύνθεσης ινών, των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών και του ενδεχομένως ανακυκλωμένου μεριδίου, με αναφορά πηγής (δήλωση προμηθευτή, πιστοποιητικό, έκθεση δοκιμής).
• Τεκμηρίωση της μεθόδου μέτρησης που χρησιμοποιήθηκε για τεχνικές τιμές, ώστε στη συνέχεια να είναι δυνατή η ανίχνευση σύμφωνα με ποιο πρότυπο καθορίστηκε ένας αριθμός.
• Ένα κεντρικό σημείο επικοινωνίας ή τμήμα που είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση των δεδομένων προϊόντος ενήμερα, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών σχετικά με το πότε τα δεδομένα αναθεωρούνται.
• Αλληλογραφία με τοποθεσίες παραγωγής σχετικά με χρησιμοποιούμενες χημικές επεξεργασίες, διατηρημένη ανά παρτίδα ή εντολή παραγωγής.
• Πληροφορίες συντήρησης και επισκευής που εμφανίζονται ήδη σε ετικέτες ή σε τεκμηρίωση εξυπηρέτησης πελατών, συγκεντρωμένες σε ένα μόνο περιγραφικό σημείωμα ανά μοντέλο προϊόντος.
• Ένα εσωτερικό περιγραφικό σημείωμα των δεδομένων που θεωρούνται ευαίσθητα για την εταιρεία και γιατί, ως προετοιμασία για το ερώτημα ποια πληροφορία θα είναι δημόσια στο μέλλον και ποια όχι.