Μπορώ να καταστρέψω την αναπάραχτη προσφορά ενδυμασίας και υφάσματος;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Ο ESPR περιέχει κανόνες που περιορίζουν την καταστροφή μη πωληθέντων καταναλωτικών αγαθών. Για την ενδυμασία και τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, αυτό είναι ένα από τα μέρη του κανονισμού που είναι ανεξάρτητο από το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, αλλά προέρχεται από τον ίδιο νόμο και επηρεάζει τις ίδιες επιχειρήσεις. Τα άρθρα 23 έως 26 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR) ρυθμίζουν αυτό το θέμα. Εν ολίγοις: η καταστροφή μη πωληθείσας ενδυμασίας υπόκειται σε κανόνες, και για ορισμένες επιχειρήσεις υπάρχει υποχρέωση να δημοσιοποιήσουν πόσα μη πωληθέντα προϊόντα απορρίπτονται και γιατί.

Τι αναμένεται από εσάς

Δημοσιοποίηση καταστρεφέντων μη πωληθέντων προϊόντων

Οι επιχειρήσεις που υπόκεινται στον κανονισμό έχουν υποχρέωση να δημοσιεύσουν πληροφορίες σχετικά με την ποσότητα μη πωληθέντων καταναλωτικών προϊόντων που καταστρέφουν, συμπεριλαμβανομένων των λόγων για αυτό. Για μια εταιρεία ενδυμασίας με δέκα έως εκατό υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι η διοίκηση σχετικά με επιστροφές, πλεονάσματα και καταχρεωμένα αποθέματα δεν είναι πλέον ένα εσωτερικό θέμα που ισχύει μόνο για τα λογιστικά μητρώα. Αυτό που καταστρέφεται, σε ποια ποσότητα και γιατί, πρέπει να είναι αποδείξιμο. Αυτό απαιτεί έναν κατάλογο που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σε αυτή τη μορφή σε πολλές επιχειρήσεις.

Πιθανή απαγόρευση καταστροφής για ορισμένες κατηγορίες προϊόντων

Ο κανονισμός παρέχει τη βάση για τον καθορισμό μιας άμεσης απαγόρευσης καταστροφής μη πωληθέντων προϊόντων για συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων. Το εάν και πότε αυτό γίνεται συγκεκριμένο για την ενδυμασία και τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα καθορίζεται σε μια εκτελεστική πράξη που θεσπίζεται ανά κατηγορία προϊόντος. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι η καταστροφή μη πωληθείσας ενδυμασίας δεν είναι άμεσα απαγορευμένη αυτή τη στιγμή, αλλά η νομική βάση για το να γίνει αυτό ανά κατηγορία υπάρχει ήδη. Αυτή είναι μια διαφορετική κατάσταση από το διαβατήριο προϊόντος, όπου εξακολουθούμε να περιμένουμε μια εξουσιοδοτημένη πράξη με ένα χρονοδιάγραμμα. εδώ πρόκειται για μια δομή που υπάρχει ήδη στον βασικό κανονισμό και εξελίσσεται περαιτέρω ανά κατηγορία προϊόντος.

Εξαιρέσεις και κατώφλια κατά μέγεθος επιχείρησης

Οι υποχρεώσεις σχετικά με τη δημοσιοποίηση δεν ισχύουν αυτόματα για κάθε επιχείρηση. Ο κανονισμός προβλέπει εξαιρέσεις, μεταξύ άλλων συνδεδεμένες με το μέγεθος της επιχείρησης. Για μια εταιρεία ενδυμασίας αυτού του μεγέθους, είναι επομένως σχετικό να προσδιοριστεί εάν η δική σας επιχείρηση πέφτει κάτω από το κατώφλι που αναφέρεται στον κανονισμό, ή εάν η υποχρέωση αναφοράς ισχύει. Αυτή η διάκριση δεν λειτουργεί αυτόματα στην πράξη. απαιτεί δικό σας όρισμα σύμφωνα με το κείμενο του κανονισμού.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση που συμβαίνει συχνά: πλεονάσματα και επιστροφές που απορρίπτονται μέσω εξωτερικού μέρους, χωρίς η επιχείρηση να διατηρεί ορατότητα του τι συμβαίνει με αυτά τα αγαθά. Εάν η απόρριψη ουσιαστικά ισούται με καταστροφή, οι πληροφορίες γι' αυτό εξαφανίζονται από το δικό σας πεδίο, ενώ η υποχρέωση δημοσιοποίησης βαρύνει την ίδια την επιχείρηση και όχι το εξωτερικό μέρος.

Δεύτερη κατάσταση: περιοδικές συλλογές που καταγράφονται και καταστρέφονται σε μεγάλες ποσότητες στο τέλος της περιόδου, χωρίς τον λόγο να καταγράφεται ανά παρτίδα. Χωρίς καταγραφή του λόγου — προβλήματα ποιότητας, υπερπαραγωγή, ζημιές επιστροφής — θα λείπει αργότερα η τεκμηρίωση που απαιτείται για αναφορά.

Τρίτη κατάσταση: επιχειρήσεις που υποθέτουν ότι οι κανόνες ισχύουν μόνο για το έτος στο οποίο εφαρμόζονται, και όχι για αποθέματα που έχουν ήδη παραχθεί ή αγοραστεί. Τι πρέπει να γίνει με τα υπάρχοντα αποθέματα τη στιγμή που τίθενται σε ισχύ νέοι κανόνες είναι μια ερώτηση που αντιμετωπίζεται χωριστά στη σελίδα σχετικά με τι κάνω με τα αποθέματα ενδυμασίας και κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που υπάρχουν ήδη όταν εφαρμόζονται οι κανόνες; η καταστροφή παλιών αποθεμάτων δεν βρίσκεται έξω από το πεδίο μόνο και μόνο επειδή αυτά τα αποθέματα υπήρχαν πριν από τους κανόνες.

Μια τέταρτη κατάσταση: σύγχυση μεταξύ του διαβατηρίου προϊόντος και των κανόνων σχετικά με την καταστροφή, σαν να ήταν δύο πλευρές της ίδιας υποχρέωσης. Προέρχονται από την ίδια κανονισμό, αλλά οι υποχρεώσεις είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Μια εταιρεία μπορεί να αντιμετωπίσει τη μια υποχρέωση χωρίς να ισχύει ακόμη η άλλη, και αντίστροφα.

Μια πέμπτη κατάσταση: εταιρείες που νομίζουν ότι ένας χονδρέμπορας ή εισαγωγέας θα διατηρεί τα δεδομένα καταστροφής, ενώ η ευθύνη για αυτά βαρύνει το κόμμα που προσδιορίζει ο κανονισμός, και αυτό δεν είναι αυτόματα αυτό που καταστρέφει φυσικά τα αγαθά.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Μια ανασκόπηση του αποθέματος που έχει διαγραφεί και καταστραφεί σε ένα έτος δραστηριότητας, ανά παρτίδα, με ημερομηνία και αριθμό τεμαχίων.
• Ο λόγος καταστροφής ανά παρτίδα: πρόβλημα ποιότητας, ζημιά επιστροφής, τέλος διάρκειας ζωής μιας συλλογής, υπερπαραγωγή ή άλλος λόγος.
• Η διαδρομή διάθεσης: ποια παρτίδα πραγματοποιεί την καταστροφή και ποιες συμφωνίες έχουν γίνει γι' αυτή.
• Μια αξιολόγηση του δικού σας μεγέθους εταιρείας έναντι των κατωφλίων του κανονισμού, με την ημερομηνία που έγινε η αξιολόγηση — τα κατώφλια και οι ορισμοί μπορούν να αλλάξουν, επομένως μια εκ των προτέρων αξιολόγηση δεν είναι ένα μόνιμο δεδομένο.
• Αλληλογραφία με προμηθευτές και λογιστικούς συνεργάτες σχετικά με το ποια δεδομένα διατηρεί καθένας στις επιστροφές και τα πλεονάσματα.

Για εταιρείες που θέλουν ήδη να ελέγξουν τι πρακτικά πρέπει να κάνουν πριν ένας ειδικός κανόνας ομάδας προϊόντων να είναι οριστικός, υπάρχει μια ανασκόπηση στη σελίδα τι μπορώ να κάνω τώρα ενώ οι κανόνες δεν είναι ακόμη οριστικοί. Και επειδή ένας εποπτικός φορέας σε έναν έλεγχο θα ζητήσει όχι μόνο το διαβατήριο προϊόντος, αλλά και τη τεκμηρίωση του αποθέματος που διατέθηκε, είναι χρήσιμο να γνωρίζετε εκ των προτέρων ποια ερωτήματα μπορούν να τεθούν σε σχέση με αυτό. αυτά περιγράφονται στη σελίδα τι ρωτά ένας εποπτικός φορέας σε έναν έλεγχο ρούχων και υφασμάτων.