Το πιο συχνό λάθος κατά τον προσδιορισμό του ποιος είναι ο αναφέρων είναι ότι τα επιχειρήματα αποδίδουν τον ρόλο με βάση ποιος είναι πιο ορατός στον καταναλωτή — συνήθως η μάρκα στην ετικέτα — αντί με βάση αυτό που ο κανονισμός πραγματικά καθορίζει. Ποιος φέρνει το προϊόν στην αγορά της ΕΕ, ποιος το κάνει να παρασκευαστεί, και ποιος το πωλεί με το δικό του όνομα, είναι τρεις διαφορετικές θέσεις που δεν συμπίπτουν αυτόματα με ποιος έχει το πιο γνωστό όνομα.
Το αποτέλεσμα αυτής της σύγχυσης είναι συγκεκριμένο: ένα διαβατήριο που κανείς δεν συντάσσει επειδή όλοι νόμιζαν ότι κάποιος άλλος ήταν υπεύθυνος για αυτό, ή ακριβώς δύο μέρη που αμφότερα νομίζουν ότι είναι αναφέρων και ανεξάρτητα το ένα από το άλλο παρέχουν δεδομένα. Και οι δύο περιπτώσεις δεν παράγουν ένα λειτουργικό διαβατήριο, και και οι δύο μπορούν να αποφευχθούν με μισή ώρα προκαταρκτικής συζήτησης.
Γιατί συμβαίνει τόσο συχνά αυτό το λάθος
Στην πράξη των ΜΜΕ, οι ρόλοι αλληλοεπικαλύπτονται. Ένας εισαγωγέας κάνει παρασκευή ρούχων σε έναν εργοστάσιο έξω από την ΕΕ, πωλεί με το δικό του όνομα μάρκας, και παρέχει σε μια αλυσίδα καταστημάτων που το παρουσιάζει ξανά ως δική της συλλογή. Ποιος από αυτούς τους τρεις είναι λοιπόν υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος; Ο κανονισμός διακρίνει ρόλους όπως κατασκευαστής, εισαγωγέας, εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος και διανομέας, και σχετίζει υποχρεώσεις μαζί τους. Αυτή η κατηγοριοποίηση δεν είναι η ίδια με τη διανομή ρόλων που είναι σε ένα εμπορικό συμβόλαιο, και επίσης όχι η ίδια με ποιος είναι πιο αναγνωρίσιμος ως πωλητικό μέρος.
Με ιδιωτική ετικέτα αυτό παίζει ακόμη πιο ξεκάθαρα. Ένας εντολέας που κάνει παρασκευή μιας συλλογής και πωλεί με το δικό του όνομα, μερικές φορές υποθέτει ότι ο ρόλος παραμένει αυτόματα με τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα. Αυτή είναι μια υπόθεση, όχι ένα καθιερωμένο γεγονός. Ποιος ακριβώς εκπληρώνει ποιον ρόλο, εξαρτάται από την πραγματική κατάσταση και περιγράφεται στον κανονισμό. όποιος αμφιβάλλει για τη δική του θέση, θα ήταν σκόπιμο να το ρωτήσει σε έναν νομικό σύμβουλο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας. Ένα πρώτο σημείο αναφοράς για τις έννοιες θα βρείτε στη τράπεζα γνώσης με τους ρόλους στη σειρά.
Τι παρανοεί αν ο ρόλος δεν έχει καθοριστεί
Εάν στην αλυσίδα κανείς δεν έχει καταγραφεί γραπτώς ποιος εκπληρώνει τον ρόλο του αναφέροντος, προκύπτουν δύο επανειλημμένα προβλήματα. Το πρώτο είναι ένα διαβατήριο που λείπει: κάθε μέρος υποθέτει ότι κάποιος άλλος παρέχει τα δεδομένα, και κανείς δεν το κάνει. Το δεύτερο είναι διπλή δουλειά: δύο μέρη παρέχουν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο δεδομένα, με κίνδυνο αντικρουόμενων πληροφοριών για το ίδιο άρθρο. Και οι δύο περιπτώσεις είναι πιο δύσκολο να διορθωθούν αργότερα παρά να αποφευχθούν εκ των προτέρων.
Επιπλέον, η διανομή ρόλων έχει επίσης συνέπειες έξω από το ίδιο το διαβατήριο. Το ίδιο ερώτημα — ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό που έρχεται στην αγορά — παίζει επίσης ρόλο και στην ασφάλεια προϊόντων, και οι αρχές εποπτείας κοιτάζουν κατά τον έλεγχο τον πραγματικό ρόλο, όχι ποιος είναι στο τιμολόγιο. Ένας ρόλος που έχει επιλεγεί καλά για το διαβατήριο, βοηθά επίσης σε άλλες υποχρεώσεις που ήδη υπήρχαν.
Πώς καθορίζετε σωστά τον ρόλο
Το κύριο σημείο της λύσης είναι απλό να διατυπωθεί, παρόλο που η εκτέλεση είναι μερικές φορές πιο δύσκολη: καθορίστε ποιος εκπληρώνει ποιον ρόλο, και κάντε το γραπτώς, ανά γραμμή προϊόντος ή ανά προμηθευτή εάν η κατάσταση διαφέρει ανά συνεργασία. Αυτό δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκο — μια σύντομη παράγραφος στο συμβόλαιο αγοράς όπου αναφέρεται ποιος παρέχει τα δεδομένα για το διαβατήριο και ποιος τα ελέγχει, αποτρέπει ήδη πολλή αβεβαιότητα. Για εταιρείες που πωλούν μέσω πολλών καναλιών ή σε πολλές χώρες της ΕΕ, είναι επιπλέον σημαντικό να το ελέγξετε ανά συνεργασία, επειδή η πραγματική κατάσταση ενδέχεται να διαφέρει ανά εταίρο.
Ένα καλό πρώτο βήμα είναι να προσδιορίσετε πού βρίσκεται προσφάτως το επιχείρημά σας στην αλυσίδα, πριν φέρετε αυτή τη συζήτηση με προμηθευτές ή αγοραστές. Με μερικές ερωτήσεις που αποσαφηνίζουν την κατάστασή σας λαμβάνετε μια ένδειξη, δωρεάν και χωρίς υποχρέωση. Απαντήσεις σε συχνές ασάφειες σχετικά με ρόλους και ευθύνες είναι συγκεντρωμένες στην ερωτήσεις που άλλοι επιχειρηματίες μας έθεσαν.
Όταν κάποιος γνωρίζει ποιος ρόλος ισχύει, μπορεί επίσης να αξιολογήσει καλύτερα ποια δεδομένα είναι απαραίτητα και από πού πρέπει να προέρχονται. Αυτό εξοικονομεί χρόνο κατά τη σύνταξη του ίδιου του διαβατηρίου και αποτρέπει να χρειαστεί να ζητήσετε δεδομένα αργότερα από ένα μέρος που δεν είναι προετοιμασμένο για αυτό. Περισσότερα σχετικά με το πώς αυτά τα δεδομένα φτάνουν στο διαβατήριο διαβάστε στην την εξήγηση για το πώς δημιουργούνται οι πληροφορίες.
Κανένα από τα παραπάνω δεν αποτελεί δήλωση σχετικά με την συγκεκριμένη κατάστασή σας: η πραγματική κατανομή ρόλων σε μια αλυσίδα μπορεί να διαφέρει ανά συνεργασία, και ο ίδιος ο κανονισμός παραμένει το σημείο αναφοράς. Σε περίπτωση αμφιβολίας, ένας νομικός ή η αρμόδια αρχή εποπτείας είναι το κατάλληλο μέρος για να το κρίνει.
Θέλετε πρώτα να αποκτήσετε μια ιδέα πριν κάνετε αυτή τη συζήτηση; Η δωρεάν γρήγορη σάρωση δίνει κατεύθυνση σε λίγα λεπτά και η τράπεζα γνώσης βοηθά στο περαιτέρω ξεδιάλυση των εννοιών που είναι σχετικές για την επιχείρησή σας.