Które produkty branży odzieży i tekstyliów podlegają ESPR?

Odzież i tekstylia podlegają ESPR, ale bez konkretnych wymogów

Produkty odzieżowe i tekstylne podlegają zakresowi zastosowania ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), ponieważ artykuł 1 tego rozporządzenia obejmuje praktycznie wszystkie produkty fizyczne wprowadzane na rynek lub wprowadzane do obrotu w Unii Europejskiej. Tekstylia i odzież nie są nigdzie wyłączone w artykule 1, a zatem w zasadzie podlegają zakresowi rozporządzenia. Nie oznacza to jednak, że obowiązują już konkretne wymogi dotyczące produktów. ESPR jest rozporządzeniem ramowym: reguluje sposób i procedurę, zgodnie z którą ustalane są wymogi, ale same wymogi będą pochodzić z poszczególnych grup produktów poprzez oddzielne rozporządzenie delegowane. Dla odzieży i tekstyliów takie rozporządzenie nie istnieje jeszcze.

Dla kogo to dotyczy i co nie

Szeroka definicja zawarta w artykule 1 obejmuje odzież, obuwie, torby i dodatki, a także tekstylia domowe, takie jak pościel i zasłony: wszystkie to są towary fizyczne wprowadzane na rynek, a zatem produkty w rozumieniu artykułu 2 ESPR. Poza zakresem zastosowania rozporządzenia znajdują się kategorie wymienione w artykule 1 z nazwy, takie jak środki spożywcze, pasze, leki i żywe rośliny, zwierzęta i mikroorganizmy, oraz pojazdy podlegające już własnym zasadom homologacji typu. Dla sektora tekstylnego ta lista wyłączeń nie jest istotna: odzież i tekstylia nie należą do kategorii wyłączonych.

Ważniejsze niż pytanie, czy coś podlega ESPR, jest pytanie, czy obowiązuje już konkretny wymóg. W przypadku tekstyliów nie jest to obecnie przypadkiem. Plan pracy, którym Komisja Europejska wskazuje, które grupy produktów będą pierwszych, wymienia odzież zawierającą osiemdziesiąt procent lub więcej masy z włókien tekstylnych jako pierwszą pracę w sektorze tekstylnym. Jest to wskazanie kolejności przygotowywania rozporządzeń delegowanych, a nie tekst samej ESPR. Inne produkty tekstylne lub odzież o niższym udziale włókien tekstylnych mogą być rozpatrywane w późniejszym momencie, ale nic na ten temat nie zostało jeszcze ustalone.

Kiedy będą pierwsze wymogi, nie jest jeszcze ustalona

Nie opublikowano jeszcze rozporządzenia delegowanego, które wyznaczałoby konkretne wymogi ekoprojektu dla odzieży lub tekstyliów. Dopóki takie rozporządzenie się pojawi, z samego ESPR nie wynikają żadne obowiązkowe wymogi dla tej grupy produktów: brak obowiązkowego cyfrowego paszportu produktu, brak obowiązkowych informacji o naprawie lub pochodzeniu, brak obowiązkowych wymogów zrównoważonego rozwoju. Co istnieje, to harmonogram w planie pracy Komisji: rozporządzenie delegowane dotyczące tekstyliów jest w nim przewidziane, z odzieżą zawierającą wysoki udział włókien tekstylnych jako pierwszy element. Na podstawie artykułu 1 i artykułu 2 ESPR nie można ustalić dokładnej daty wejścia w życie obowiązków i dlatego nie jest tutaj wymieniona. Gdy tylko rozporządzenie delegowane dotyczące tekstyliów zostanie opublikowane, samo to rozporządzenie określi dokładny opis produktu i datę wejścia w życie.

Co to oznacza dla osób pracujących w branży

Dla marki odzieżowej, importera lub private label oznacza to praktycznie: w tej chwili nie ma obowiązku wynikającego z ESPR, aby już spełniać konkretne wymogi, po prostu dlatego, że wymogi te dla tekstyliów jeszcze nie istnieją. Pierwszym krokiem nie jest więc działanie na podstawie obowiązku, lecz orientacja: sprawdzenie, czy własny asortyment mieści się w kategorii wymieniając w planie pracy jako pierwszą, mianowicie w odzieży o wysokim udziale włókien tekstylnych. Drugim krokiem jest przygotowanie bez pośpiechu: uporządkowanie danych dotyczących składu materiałowego, pochodzenia, procesu produkcji i ewentualnych możliwości naprawy, aby informacje te były dostępne, gdy cyfrowy paszport produktu stanie się obowiązkowy. Trzecim krokiem jest monitorowanie: publikacja aktu delegowanego dotyczącego tekstyliów to moment, w którym będzie jasne, które produkty dokładnie podlegają obowiązkowi, które dane są obowiązkowe i od kiedy. Do tego czasu czekanie i przygotowanie to bardziej realistyczne podejście niż stosowanie obowiązkowego paszportu już teraz, który nie musi być prawnie wymagany.

Podstawą tego jest artykuł 1 i artykuł 2 ESPR

Fakt, że odzież i tekstylia znajdują się w zakresie stosowania, wynika z artykułu 1 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który opisuje zakres stosowania rozporządzenia w szerokim sensie i wyraźnie wymienia wyjątki. Fakt, że wyroby tekstylne są uznawane za "produkt" w rozumieniu rozporządzenia, wynika z definicji zawartych w artykule 2 tego samego rozporządzenia. Fakt, że dla tekstyliów nie obowiązują jeszcze konkretne wymogi, wynika z samej systematyki ESPR: rozporządzenie ustanawia w artykule 1 ramy, ale pozostawia wypełnienie dla każdej grupy produktów dla poszczególnych aktów delegowanych, które mają jeszcze być przyjęte.

Kto chce sprawdzić, czy konkretny produkt mieści się w pierwszej planowanej kategorii, może już teraz skonsultować własną administrację produktu w zakresie udziału włókien tekstylnych w produkcie. Gdy Komisja Europejska opublikuje akt delegowany dotyczący tekstyliów, ta strona zostanie zaktualizowana o dokładny opis produktu i datę wejścia w życie obowiązku.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nie jest ustawą dotyczącą tekstyliów. Jest to rozporządzenie ramowe mające zastosowanie do prawie wszystkich wyrobów fizycznych wprowadzanych na rynek europejski, które stanowi podstawę wymogów opracowywanych później dla poszczególnych grup produktów. Artykuł 1 ESPR opisuje przedmiot i zakres: rozporządzenie ustanawia ramy ekodesynu w celu uczynienia wyrobów bardziej trwałymi, możliwymi do ponownego użytku, nadającymi się do naprawy i zawierającymi więcej informacji. Odzież i tekstylia nie są wymieniane z nazwy jako osobny rozdział — podlegają ogólnej definicji wyrobów, chyba że konkretna handlacja delegowana je wyraźnie wskaże. Co to konkretnie oznacza, można podzielić na kilka kroków, których się spodziewamy.

Sprawdzenie, czy własny wyrób podlega kategorii "tekstylny" w rozumieniu rozporządzenia

Artykuł 2 ESPR zawiera definicje pojęć takich jak wyrób, model i łańcuch wartości, ale dokładne określenie "wyrobów tekstylnych" pojawi się dopiero wraz z handlacją delegowaną dla tego sektora. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników oznacza to, że pierwsze pytanie nie brzmi "czy musimy coś robić", ale "która część mojego asortymentu podlega ostatecznie ustalonej definicji". Odzież i większość akcesoriów odzieżowych są oczywiste; w przypadku granic takich jak buty, torby lub pasy jest to mniej jasne. Kto wątpi, czy dany artykuł się liczy, przeczyta, co dokładnie wiadomo na stronie dotyczącej czy paszport produktu ma zastosowanie również do butów, toreb i pasów.

Rozróżnienie między ESPR jako ramami a opracowaniem specyficznym dla tekstyliów

Sam ESPR nie nakłada obowiązku paszportu na konkretny kledingu. Umożliwia mu to prawnie, aby Komisja Europejska uczyniła to za pośrednictwem handlacji delegowanej. Dla prowadzenia biznesu praktyczne jest zachowanie tego rozróżnienia: rozporządzenie to ramy, handlacja to opracowanie, które faktycznie ustala wymogi dla poszczególnych grup produktów. Czym dokładnie jest handlacja delegowana i dlaczego to określa, co jest wymagane od przedsiębiorstwa, wyjaśniono na stronie czym jest handlacja delegowana i dlaczego określa, co muszę robić. Bez handlacji tekstylnej nie ma jeszcze konkretnego obowiązku; gdy pojawi się, ta grupa docelowa będzie wymieniona jako jeden z pierwszych sektorów.

Zmapowanie własnych kategorii produktów, również tych mniej oczywistych

Marka lub importer często sprzedaje nie tylko odzież w tradycyjnym sensie. Odzież robocza, mundury, zasłony, pościel i promocyjne artykuły tekstylne często należą do tego samego asortymentu lub tej samej firmy, ale pytanie, czy podlegają tym samym przepisom, nie jest automatycznie rozstrzygnięte. W przypadku odzieży służbowej jest to osobne pytanie, które jest rozpatrywane na czy muszę również sporządzić paszport produktu dla odzieży roboczej i mundurów; dla tekstyliów do wystroju wnętrz na czy paszport produktu ma zastosowanie również do tekstyliów gospodarczych, takich jak zasłony i prześcieradła. Lista asortymentu, w której te kategorie są wyodrębnione, ułatwia szybkie określenie, która część kolekcji będzie objęta wymogiem.

Śledzenie, kiedy i dla jakiej grupy produktów obowiązek faktycznie wejdzie w życie

Ponieważ data aktu delegowanego nie jest jeszcze ustalona, praktycznie nie chodzi tyle o obowiązek wdrożenia czegoś już teraz, co o śledzenie, kiedy to się zmieni. Plan pracy wymienia odzież o wysokim procencie włókien tekstylnych jako pierwszą kategorię, ale to oczekiwanie, a nie ustalona data. Przegląd tego, co na ten temat wiadomo, znajduje się na kiedy paszport produktu staje się obowiązkowy dla odzieży i tekstyliów.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Powszechną sytuacją jest to, że firma myli ESPR z szerszą europejską strategią tekstylną i uważa, że wszystkie ogłoszone środki — od odpowiedzialności producenta do zakazu niszczenia niesprzedanej odzieży — realizowane są przez jednę i tę samą rozporządzenie. To prowadzi do zamieszania co do tego, z której regulacji pochodzi dany obowiązek.

Druga sytuacja: importer zakłada, że liczą się tylko "odzież" w ścisłym sensie i zapomina, że akcesoria, obuwie lub torby mogą być objęte tym samym aktem delegowanym lub wręcz umyślnie traktowane osobno.

Trzecia sytuacja dotyczy firm z małym zespołem, które uważają, że rozmiar przedsiębiorstwa decyduje o tym, czy paszport produktu będzie obowiązkowy. ESPR wiąże obowiązek z produktem i grupą produktów, a nie przede wszystkim z wielkością firmy, choć dla mniejszych uczestników rynku mogą obowiązywać inne względy.

Czwarta sytuacja: próbki, modele wystawiennicze i niezewnętrzne kolekcje pilotażowe są czasami traktowane tak samo jak reszta asortymentu, podczas gdy pytanie o to, czy takie egzemplarze podlegają przepisom, może być inne niż w przypadku produktów faktycznie wprowadzanych na rynek.

Piąta sytuacja polega na tym, że marka czeka na wydelegowaną aktę, a następnie w wyznaczonym terminie odkrywa, że własny podział asortymentu nie pokrywa się z kategoriami stosowanymi w aktach.

Co można udokumentować

Przegląd własnych kategorii produktów (odzież, akcesoria, odzież robocza, tekstylia wyposażenia wnętrz, próbki) z adnotacją dla każdej kategorii, czy przewiduje się, że będzie ona podlegać definicji tekstyliów w ESPR.
Krótka notatka na temat różnicy między ESPR jako ramą a aktami delegowanymi jako realizacją, aby nowi pracownicy nie musieli każdorazowo ponownie tego badać.
Odsyłacz lub lista materiałów do stron na temat co zmienia ESPR dla branży odzież i tekstylia i na temat jaka jest różnica między ESPR a Europejską strategią tekstylną, aby wewnętrznie wszyscy korzystali z tego samego źródła.
Stała umowa dotycząca tego, kto śledzi plan pracy Komisji i kiedy aktualizacja jest udostępniana w ramach firmy.
Adnotacja dotycząca próbek i modeli wystawienniczych na temat pytania, czy i kiedy są one uwzględniane w ramach własnych przygotowań, z linkiem do wyjaśnienia na temat samples i modele wystawiennicze.
Dla firm wątpiących, czy ich rozmiar ma znaczenie: odsyłacz do strony czy paszport produktu ma zastosowanie również do małych firm w ramach własnego pliku wiedzy.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.