Czy cyfrowy paszport produktu dotyczy również małych przedsiębiorstw?

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Artykuł 22 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) uwzględnia małe i średnie przedsiębiorstwa, ale nie oznacza to ogólnego zwolnienia dla odzieży i tekstyliów. Rozporządzenie upoważnia Komisję Europejską do uwzględniania sytuacji małych i średnich przedsiębiorstw w aktach delegowanych, na przykład poprzez dłuższe okresy przejściowe, zmniejszone obciążenia administracyjne lub środki wspierające. To, co konkretnie oznacza to dla odzieży i tekstyliów, ustalone będzie dopiero po opublikowaniu aktu delegowanego dla tej grupy produktów. Szerokie wyjaśnienie tego mechanizmu znajduje się na stronie czym jest akt delegowany i dlaczego określa, co musi się stać.

Sprawdzenie, czy przedsiębiorstwo należy do grupy docelowej rozporządzenia

Przedsiębiorstwo zatrudniające od 10 do 100 pracowników, które wprowadza odzież lub tekstylia na rynek europejski, w zasadzie podlega zakresowi ESPR, gdy akt delegowany dla tej grupy produktów wejdzie w życie — wielkość przedsiębiorstwa sama w sobie tego nie zmienia. W praktyce oznacza to, że małe lub średnie przedsiębiorstwo nie może opierać się na założeniu, że przepisy dotyczą tylko dużych marek. Informacja o tym, które produkty dokładnie podlegają rozporządzeniu, znajduje się na stronie dotyczącej które produkty z sektora odzieży i tekstyliów podlegają ESPR.

Śledzenie, czy będą uwzględniane określone przepisy dla MŚP

Artykuł 22 zobowiązuje Komisję do rozważenia, przy opracowywaniu aktów delegowanych, czy konieczne są wymogi dostosowane, dłuższe okresy lub instrumenty wspierające dla mniejszych uczestników rynku. Dla przedsiębiorstwa tej wielkości oznacza to, że uzasadnione jest śledzenie ostatecznego tekstu aktu delegowanego dla odzieży i tekstyliów, gdy będzie on opublikowany, zamiast już teraz robić założenia dotyczące zwolnień. Oczekiwana oś czasu i status aktów delegowanych znajduje się na stronie dotyczącej kiedy paszport produktu będzie obowiązkowy dla odzieży i tekstyliów.

Przygotowanie się na podstawie informacji o produktach

Nawet jeśli pojawią się dostosowane przepisy dla mniejszych przedsiębiorstw, niezbędne pozostają podstawowe informacje o materiałach, pochodzeniu i składzie, aby opracować pasport. Dla przedsiębiorstwa tej wielkości oznacza to praktycznie, że warto już teraz sprawdzić, jakie dane są dostępne u własnego producenta lub dostawcy, aby nie było opóźnień, gdy obowiązek faktycznie wejdzie w życie. Ogólny przegląd zawartości paszportu znajduje się na stronie dotyczącej czym jest cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów.

Ocena, czy ewentualne łagodniejsze wymogi mają zastosowanie do własnych produktów

Ewentualne ułatwienie dla małych i średnich przedsiębiorstw w akcie delegowanym zwykle stosuje się do określonej kategorii produktów lub określonego etapu obowiązku, nie automatycznie do całego asortymentu przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo, które oprócz odzieży sprzedaje także akcesoria, odzież roboczą lub tekstylia domowe, praktycznie powinno sprawdzić dla każdej grupy produktów, czy ewentualne wyjątek ma zastosowanie. To rozróżnienie pojawia się na stronach dotyczących paszportów produktów dla butów, toreb i pasów, paszportów produktów dla odzieży roboczej i mundurów i paszportów produktów dla tekstyliów domowych, takich jak zasłony i pościele.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Pierwsza sytuacja, w której coś pójdzie źle: przedsiębiorstwo zakłada, że jest "zbyt małe", aby podlegać rozporządzeniu, bez oparcia tego założenia na konkretnym przepisie. Artykuł 22 dotyczy sposobu, w jaki Komisja uwzględnia mniejsze przedsiębiorstwa przy opracowywaniu przepisów, a nie ogólnego zwolnienia.

Druga sytuacja: przedsiębiorstwo czeka z gromadzeniem podstawowych danych o materiałach i pochodzeniu, w przekonaniu, że i tak będzie jakieś odroczenie. Jeśli akt delegowany nie zawiera odroczenia dla własnej grupy produktów, powstaje wówczas presja czasowa.

Trzecia sytuacja: przedsiębiorstwo czyta o łagodniejszym przepisie dla małych przedsiębiorstw w innym pliku — na przykład w ramach rozszerzonej odpowiedzialności producenta — i zakłada, że ten sam wyjątek dotyczy również paszportu produktu. Te dwa przepisy są od siebie niezależne, co wyjaśnia się na stronie na temat rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do tekstyliów i powiązania z paszportem produktu.

Czwarta sytuacja: przedsiębiorstwo opiera się na opublikowanym projekcie aktu delegowanego, podczas gdy ostateczny tekst może jeszcze ulec zmianie. Postanowienia dotyczące małych i średnich przedsiębiorstw mogą być dostosowane w ostatniej fazie procesu legislacyjnego.

Piąta sytuacja: przedsiębiorstwo uważa, że ESPR i europejska strategia tekstylna mają ten sam zakres i te same wyjątki, podczas gdy chodzi o odrębne linie polityki o własnym statusie. Różnica między nimi wyjaśniona jest na stronie na temat różnica między ESPR a europejską strategią tekstylną.

Co można udokumentować

• Przegląd własnych grup produktów (odzież, akcesoria, odzież robocza, tekstylia do wystroju wnętrz) i dla każdej grupy status mającego zastosowanie aktu delegowanego.
• Notacja zawierająca datę i źródło ostatniego sprawdzanego tekstu artykułu 22 ESPR, aby było jasne, która wersja została oceniona.
• Przegląd dostawców i producentów, którzy mogą dostarczać dane dotyczące materiałów i pochodzenia, również w przypadku gdy obowiązek nie jest jeszcze aktywny.
• Uwaga dotycząca ewentualnego odrębnego traktowania próbek lub niesprzedanych produktów, związana z pytaniem, czy paszport produktu jest wymagany dla próbek wystawowych, które nie są sprzedawane.
• Stały moment w roku na sprawdzenie stanu aktów delegowanych, zamiast wyciągania jednorazowego wniosku, że przedsiębiorstwo jest "zbyt małe" i porzucania tego tematu.