Ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος;

Η πρόσβαση διαφέρει ανά χρήστη, δεν βλέπουν όλοι τα πάντα

Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν είναι ένα σύνολο δεδομένων που είναι το ίδιο για όλους: η ESPR βασίζεται σε διαβαθμισμένη πρόσβαση, όπου ο τύπος χρήστη καθορίζει ποιο μέρος της πληροφορίας είναι ορατό. Ένας καταναλωτής που σαρώνει τον κώδικα QR, συνήθως βλέπει διαφορετικά δεδομένα από έναν επόπτη αγοράς, μια τελωνειακή αρχή, έναν ανακυκλωτή ή το επόμενο στάδιο της αλυσίδας εφοδιασμού. Το άρθρο 11 της ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) καθορίζει ότι η πρόσβαση στις πληροφορίες του διαβατηρίου συντονίζεται με την κατηγορία χρήστη, και ότι μπορούν να γίνουν διακρίσεις μεταξύ δεδομένων που είναι γενικώς προσβάσιμα και δεδομένων που προορίζονται μόνο για συγκεκριμένες πλευρές, για παράδειγμα λόγω του εμπιστευτικού ή ευαίσθητου επιχειρηματικού χαρακτήρα τους.

Τι ρυθμίζει και τι όχι

Το άρθρο 10 και το άρθρο 11 της ESPR περιγράφουν το γενικό πλαίσιο: ποιος τύπος πληροφορίας πρέπει βασικά να περιέχει ένα διαβατήριο, πώς λειτουργεί τεχνικά, και ότι η πρόσβαση μπορεί να οργανωθεί με διαφοροποιημένο τρόπο. Αυτά τα άρθρα δεν κάνουν, να καθορίσουν ακριβώς ανά ομάδα προϊόντων ποια δεδομένα είναι δημόσια και ποια μόνο για εποπτεία της αγοράς, τελώνη ή επαγγελματίες δρώντες στην αλυσίδα. Αυτό το περιεχόμενο προκύπτει από την εκτελεστική πράξη που θεσπίζεται ανά ομάδα προϊόντων — για το κλωστοϋφαντουργικό και ένδυση δεν υπάρχει ακόμα. Τα άρθρα της ESPR παρέχουν επομένως το πλαίσιο (διαβαθμισμένη πρόσβαση, προστασία εμπιστευτικών επιχειρηματικών πληροφοριών, διάκριση μεταξύ ομάδων χρηστών), αλλά ο συγκεκριμένος κατάλογος του ποιος ακριβώς ποιο πεδίο δεδομένων στο διαβατήριο ένδυσης μπορεί να δει, δεν είναι ακόμα σταθερό. Αυτή η διάκριση είναι σχετική για όποιον θέλει να οργανώσει ήδη τη διαχείρισή του δεδομένων: το πλαίσιο είναι γνωστό, ο ακριβής πίνακας πρόσβασης για το κλωστοϋφαντουργικό δεν είναι ακόμα.

Κανένα σταθερό χρονοδιάγραμμα, αλλά ένα σταθερό πλαίσιο

Δεν υπάρχει ακόμα μια οριστική ημερομηνία στην οποία οι κανόνες πρόσβασης για το διαβατήριο κλωστοϋφαντουργικού γίνονται συγκεκριμένοι. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας ESPR 2025-2030, η εκτελεστική πράξη για το κλωστοϋφαντουργικό αναμένεται το 2027, με ένδυση και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που αποτελούνται για ογδόντα τοις εκατό ή περισσότερο από κλωστοϋφαντουργικές ίνες ως πρώτη κατηγορία. Αυτή η πράξη πρέπει μεταξύ άλλων να καθορίσει ποια δεδομένα είναι ορατά για το ευρύ κοινό και ποια παραμένουν δεσμευμένα για συγκεκριμένες πλευρές όπως τις αρχές επιτήρησης ή τους ανακυκλωτές. Έως ότου δημοσιευθεί αυτή η πράξη, ισχύουν μόνο οι γενικές διατάξεις του άρθρου 10 και του άρθρου 11 της ESPR — υπάρχει δηλαδή ήδη ένα νομικό πλαίσιο για διαβαθμισμένη πρόσβαση, αλλά καμία προϊόν-ειδική ανάπτυξη για ένδυση και κλωστοϋφαντουργικό. Μόλις εμφανιστεί αυτή η πράξη, αυτή η σελίδα θα ενημερωθεί με τους συγκεκριμένους κανόνες πρόσβασης.

Πώς να το χειριστείτε στην πράξη

Για όποιον ετοιμάζει ήδη ένα διαβατήριο προϊόντος, είναι σκόπιμο να ταξινομηθούν τα δικά του δεδομένα προκαταβολικά ανά ευαισθησία: δεδομένα που μπορούν να είναι δημόσια χωρίς ένσταση (όπως σύσταση υλικού ή οδηγίες πλύσης) έναντι δεδομένων που είναι περισσότερο εμπιστευτικά για τα επιχειρηματικά στοιχεία (όπως λεπτομέρειες προμηθευτή, τιμές αγοράς ή εσωτερικοί κωδικοί παραγωγής). Αυτή η ταξινόμηση ευθυγραμμίζεται με τη διαβαθμισμένη ρύθμιση που επιβάλλει η ESPR και καθιστά ευκολότερη τη γρήγορη εναλλαγή, μόλις η εκτελεστική πράξη για το κλωστοϋφαντουργικό είναι γνωστή, στην τότε ισχύουσα ταξινόμηση. Στη συνέχεια, είναι σκόπιμο να ελεγχθούν ποια δεδομένα πρέπει ήδη να είναι δημόσια από υφιστάμενες υποχρεώσεις (για παράδειγμα επισήμανση της σύστασης ινών), έτσι ώστε να μην χρειάζεται διπλή δουλειά. Τέλος, είναι χρήσιμο να οργανωθεί η δική σας αποθήκευση δεδομένων έτσι ώστε τα δεδομένα να μπορούν να απελευθερωθούν ή να αποκλειστούν ανά ρόλο χρήστη, αντί να τα τοποθετήσετε όλα σε ένα αδιαφοροποίητο αρχείο — αυτό καθιστά την μετάβαση στους οριστικούς κανόνες πρόσβασης απλούστερη, ποια μορφή κι αν πάρουν.

Η νομική βάση: άρθρο 10 και άρθρο 11 της ESPR

Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συμπεριλαμβανομένων των τύπων πληροφοριών που μπορούν να συμπεριληφθούν σε αυτό. Το Άρθρο 11 του ίδιου κανονισμού αναφέρεται ειδικά στο τεχνικό σχεδιασμό και τη λειτουργία του διαβατηρίου, και καθορίζει ότι η πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό διαμορφώνεται σύμφωνα με τα δικαιώματα πρόσβασης των διαφόρων κατηγοριών χρηστών, με χώρο για την προστασία εμπιστευτικών ή ευαίσθητων δεδομένων της επιχείρησης από το ευρύ κοινό. Η ακριβής υλοποίηση αυτού για ρούχα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα — δηλαδή ποιος ακριβώς μπορεί να δει ποιο πεδίο δεδομένων — προκύπτει από τη δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί εξουσιοδοτημένη πράξη για αυτήν την ομάδα προϊόντων.

Τι να κάνετε τώρα

Όποιος θέλει να προετοιμαστεί νωρίς, θα πρέπει να ξεκινήσει με την καταγραφή και την κατηγοριοποίηση των δικών του δεδομένων προϊόντος ανάλογα με το επίπεδο ευαισθησίας, και να ρυθμίσει την αποθήκευση δεδομένων έτσι ώστε η πρόσβαση ανά ρόλο χρήστη να είναι δυνατή. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, η συγκεκριμένη διάταξη πρόσβασης για το διαβατήριο ρούχων θα εμφανιστεί σε αυτήν τη σελίδα.

Η βάση αυτού

Ο κανονισμός καθαυτός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν είναι ένα μοναδικό προσιτό αρχείο από το οποίο όλοι μπορούν να διαβάσουν τα πάντα. Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) κάνει διάκριση μεταξύ δεδομένων που είναι ορατά για όλους και δεδομένων που μόνο ορισμένα μέρη επιτρέπεται να δουν, όπως οι αρχές εποπτείας, οι συμμετέχοντες στην αγορά στην αλυσίδα ή ο ιδιοκτήτης του προϊόντος. Το Άρθρο 11 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει επιπλέον τον τρόπο με τον οποίο το τεχνικό σχέδιο πρέπει να υποστηρίξει αυτή τη διάκριση: μέσω δικαιωμάτων πρόσβασης που συνδέονται με τον φορέα δεδομένων και το υποκείμενο σύνολο δεδομένων.

Για μια επιχείρηση που θέτει ρουχισμό ή υφάσματα στην αγορά, αυτό σημαίνει ότι η οργάνωση του διαβατηρίου πρέπει να είναι προβληματική εκ των προτέρων: ποιο μέρος των δεδομένων είναι για τον καταναλωτή που σαρώνει τον κωδικό QR, ποιο μέρος είναι για την αρχή εποπτείας που διεξάγει έλεγχο και ποιο μέρος προορίζεται μόνο για μέρη παραπέρα στην αλυσίδα εφοδιασμού.

Διάκριση μεταξύ δημοσίων και περιορισμένης πρόσβασης δεδομένων

Ένα τμήμα των πληροφοριών στο διαβατήριο προορίζεται για όλους όσοι σαρώνουν τον κωδικό QR: ένας καταναλωτής στο κατάστημα, ένας αγοραστής δεύτερου χεριού, ένας ανακυκλωτής. Σκεφτείτε ποια δεδομένα περιλαμβάνονται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ρουχισμού και υφασμάτων, όπως η σύνθεση των ινών ή οδηγίες συντήρησης. Άλλα δεδομένα δεν προορίζονται για ανοιχτή πρόσβαση, αλλά για συγκεκριμένους ρόλους: έναν συμμετέχοντα στην αγορά που διεξάγει έλεγχο συμμόρφωσης, μια τελωνειακή αρχή ή μια εταιρεία ανακύκλωσης που χρειάζεται λεπτομερή στοιχεία υλικών. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι κατά τη σύνταξη του διαβατηρίου γίνεται επιλογή σχετικά με το ποιο δεδομένο είναι ορατό σε ποιο επίπεδο και ότι η επιλογή αυτή εφαρμόζεται συνεπώς σε ολόκληρη τη συλλογή.

Πρόσβαση για αρχές εποπτείας

Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) προβλέπει πρόσβαση για τις αρχές εποπτείας της αγοράς και τη δεκτική, ακόμη και για δεδομένα που δεν είναι δημοσίως ορατά. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει υποκείμενες εκθέσεις δοκιμών, δηλώσεις προμηθευτών ή δεδομένα σχετικά με χημικές επεξεργασίες. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση πρέπει όχι μόνο να έχει το ορατό επίπεδο του διαβατηρίου σε σωστή κατάσταση, αλλά και την υποκείμενη τεκμηρίωση που ένας ελεγκτής μπορεί να ζητήσει κατά περίπτωση. Αυτό αφορά μεταξύ άλλων ποιες χημικές επεξεργασίες πρέπει να δηλωθούν: οι πληροφορίες αυτές δεν χρειάζεται απαραιτήτως να είναι ορατές για τον καταναλωτή, αλλά πρέπει να είναι ανιχνεύσιμες για έναν ελεγκτή.

Πρόσβαση για μέρη στην αλυσίδα εφοδιασμού

Οι κατασκευαστές, οι εισαγωγείς και οι συμμετέχοντες στην αγορά παραπέρα στην αλυσίδα μπορεί να χρειάζονται διαφορετικά δεδομένα από τον τελικό καταναλωτή. Ένας ανακυκλωτής, για παράδειγμα, χρειάζεται πιο λεπτομερείς πληροφορίες για τη σύνθεση των υλικών από ό,τι είναι σχετικό στο επίπεδο ενός καταναλωτή. Το Άρθρο 11 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει ότι το τεχνικό σύστημα είναι δομημένο για αυτό μέσω διαφοροποιημένης πρόσβασης. Για ένα ένδυμα σήμανσης, αυτό σημαίνει ότι το ερώτημα "ποιος θα το δει" απαντάται ήδη κατά τη σύνταξη του διαβατηρίου, όχι εκ των υστέρων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σχετικό για δεδομένα που σχετίζονται με το ποσοστό ανακυκλωμένης ίνας , διότι εκεί τόσο ένας δημόσιος αριθμός όσο και μια υποκείμενη αιτιολόγηση μπορούν να συνδέονται.

Προστασία ευαίσθητων πληροφοριών επιχειρήσεων

Δεν είναι όλα τα δεδομένα που βρίσκονται στη βάση ενός διαβατηρίου προορίζονται να γίνουν δημόσια. Το ερώτημα ποιες πληροφορίες γίνονται ορατές και ποιες δεν γίνονται για το κοινό σχετίζεται με το ερώτημα το κατά πόσον τα δεδομένα που είναι ευαίσθητα για τα ενδύματα και τα υφάσματα πρέπει να δημοσιευθούν. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι κατά τη σύνταξη του διαβατηρίου, γίνεται ζύγιση μεταξύ των πληροφοριών που πρέπει να είναι υποχρεωτικά ορατές και των πληροφοριών που μπορούν να θεωρηθούν ως εμπιστευτική τεκμηρίωση, χωρίς να ακυρώνονται τα υποχρεωτικά δημόσια δεδομένα.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένα συχνά παρατηρούμενο πρόβλημα είναι ότι μια εταιρεία συνταράσσει ένα σύνολο δεδομένων και συνδέει αυτό το σύνολο δεδομένων χωρίς διαφοροποίηση στον κωδικό QR, με αποτέλεσμα τα ευαίσθητα δεδομένα προμηθευτών να είναι εξίσου ορατά σε έναν καταναλωτή όσο σε έναν φορέα εποπτείας. Μια άλλη κατάσταση: ο τεχνικός προμηθευτής του διαβατηρίου δεν λαμβάνει οδηγίες σχετικά με το ποια πεδία πρέπει να είναι δημόσια και ποια περιορισμένης πρόσβασης, με αποτέλεσμα η ταξινόμηση να εξαρτάται αυθαίρετα από τη συλλογή ή την εποχή. Συμβαίνει επίσης ότι ένας εισαγωγέας υποθέτει ότι οι φορείς εποπτείας έχουν αυτόματα πρόσβαση σε όλα τα υποκείμενα έγγραφα, ενώ αυτά τα έγγραφα δεν είναι ποτέ συνδεδεμένα στο διαβατήριο και επομένως δεν μπορούν να ανιχνευθούν όταν ζητούνται. Επιπλέον, προκύπτει σύγχυση όταν πολλές μεσαίες μεριές στην αλυσίδα (κατασκευαστής, εισαγωγέας, μάρκα) προμηθεύουν όλες δεδομένα χωρίς να είναι καθορισμένο ποια μεσαία μεριά διαχειρίζεται ποιο τμήμα του συνόλου δεδομένων και ποια μεσαία μεριά μπορεί να δει ή να τροποποιήσει ποιο τμήμα. Ένα τελευταίο επαναλαμβανόμενο πρόβλημα: μια εταιρεία συγχέει το ερώτημα "ποιος μπορεί να το δει" με το ερώτημα πόσο πρόσφατα πρέπει να είναι τα δεδομένα, και αντιμετωπίζει τα δικαιώματα πρόσβασης και την ενημέρωση ως την ίδια διαδικασία, ενώ είναι δύο ανεξάρτητες υποχρεώσεις.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Μια επισκόπηση των δεδομένων που είναι δημόσια ορατά στο διαβατήριο και των δεδομένων που έχουν περιορισμένη πρόσβαση, ανά κατηγορία προϊόντος.
Μια επισκόπηση των ρόλων: ποια μεσαία μεριά (φορέας εποπτείας, οικονομικός φορέας, ανακυκλωτής, καταναλωτής) μπορεί να δει ποιο τμήμα του συνόλου δεδομένων.
Μια κατανομή ευθυνών μεταξύ κατασκευαστή, εισαγωγέα και μάρκας για το ποιος προμηθεύει ποιο δεδομένο, το διαχειρίζεται και μπορεί να το τροποποιήσει.
Μια διαδικασία για την υποβολή υποκείμενης τεκμηρίωσης (εκθέσεις δοκιμών, δηλώσεις προμηθευτών) σε έναν φορέα εποπτείας κατόπιν αιτήματος.
Οδηγίες προς τον τεχνικό προμηθευτή του διαβατηρίου σχετικά με το ποια πεδία σε ποιο επίπεδο πρόσβασης ρυθμίζονται.
Μια επισκόπηση των δεδομένων που είναι ευαίσθητα για την εταιρεία και που αποτελούν τη βάση του διαβατηρίου αλλά δεν καταλήγουν στη δημόσια στρώση.

Αυτό δεν αποτελεί νομικό συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή επιτήρησης.

Γραμμένο με AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Υπάρχει κάτι λάθος; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.