Kiedy cyfrowy paszport produktu stanie się obowiązkowy dla odzieży i tekstyliów?

Jeszcze brak stałej daty, kierunek 2027 i 2029

W chwili obecnej nie ma ustalonej daty, od której cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów stanie się obowiązkowy. Natomiast droga do tego celu jest już wyznaczona: Komisja Europejska pracuje zgodnie z programem roboczym na lata 2025-2030, w którym tekstylia wymieniane są jako jedna z pierwszych grup produktów. W ramach tego programu roboczego oczekiwana jest w 2027 roku delegowana handlowość dla tekstyliów, przy czym odzież i wyroby tekstylne zawierające osiemdziesiąt procent lub więcej włókien tekstylnych stanowią pierwszą kategorię. Dopiero gdy ta handlowość będzie dostępna, ustalona zostanie data faktycznego wejścia w życie obowiązku oraz dokładnie, do których produktów będzie się stosować. Na podstawie obecnego harmonogramu texpas.eu zakłada, że faktyczny obowiązek rozpocznie się gdzieś około 2029 roku, ale jest to szacunek oparty na zwyczajowym czasie między delegowaną handlowością a momentem, w którym przedsiębiorstwa muszą się do niej dostosować — nie jest to data, która już gdziekolwiek figuruje czarno na białym.

Dla kogo będzie to obowiązkowe później i dla kogo nie

Obowiązek, do którego przygotowywane są przepisy, stosuje się do odzieży i wyrobów tekstylnych objętych zakresem ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). W ramach tej grupy tekstylia o wysokim udziale włókien tekstylnych — osiemdziesiąt procent lub więcej — mają pierwszeństwo: to kategoria, dla której zostanie opracowana pierwsza delegowana handlowość. Produkty o innym, bardziej mieszanym składzie lub inne części łańcucha mody i tekstyliów, takie jak obuwie lub akcesoria, niekoniecznie podlegają temu samemu pierwszemu etapowi. Mogą być brane pod uwagę w późniejszym etapie programu roboczego, na mocy własnej delegowanej handlowości z własnymi wymogami i własną datą. Ważne jest również to: nadchodzący obowiązek dotyczy cyfrowego paszportu produktu regulowanego przez ESPR, a nie innych istniejących obowiązków dotyczących tekstyliów, takich jak etykietowanie składu włókienniczego. Są one od siebie niezależne i każdy ma własną podstawę prawną.

Co obowiązuje do czasu ustalenia daty

Do momentu, gdy delegowana handlowość dla tekstyliów zostanie opublikowana, nie ma ustawowego obowiązku prowadzenia cyfrowego paszportu produktu dla odzieży lub tekstyliów. Zatem w chwili obecnej nic się nie zmienia w zakresie tego, co marka, importer lub private label jest zobowiązana dostarczać w tym obszarze. To, co dzieje się do tego czasu, to dalsze opracowywanie przez Komisję programu roboczego i przygotowywanie delegowanej handlowości, w której będą zawarte konkretne wymogi: jakie dane muszą znaleźć się w paszporcie, jak wygląda nośnik danych QR i od jakiej daty obowiązek wchodzi w życie. Zaraz po ustaleniu i opublikowaniu tej handlowości data zostanie wymieniona tutaj. Do tego czasu każda wymieniona data, również tutaj wspomniana prognoza na 2029 rok, jest oczekiwaniem, a nie zobowiązaniem.

W jakiej kolejności należy się do tego przygotowywać

Ci, którzy zajmują się już tym tematem, zwykle podchodzą do tego w kilku krokach. Najpierw warto ustalić, czy własny asortyment znajduje się w pierwszej kategorii: odzież lub tekstylia o wysokim udziale włókien tekstylnych będą dotknięte jako pierwsze, dlatego właśnie tam powód do wcześniejszego rozpoczęcia jest największy. Następnie chodzi o śledzenie opublikowania delegowanej handlowości, ponieważ to dopiero ostatecznie określa, jakie dane są obowiązkowe i od kiedy. W przededniu tego praktyczne jest uporządkowanie danych podstawowych, które niemal na pewno pojawią się w każdym paszporcie: skład materiałowy, pochodzenie surowców oraz dane dotyczące producenta lub dostawcy. Większość przedsiębiorstw ma te informacje gdzieś dostępne, a ich zebranie w jedno miejsce zajmuje czas, którego nie będzie już dostępny po opublikowaniu handlowości. Zaraz po poznaniu daty i dokładnych wymogów krok w kierunku działającego paszportu będzie znacznie mniejszy.

Podstawa: artykuł 18 oraz artykuły 4 i 8 ESPR

Fakt, że wdrażanie paszportu produktu odbywa się według grup produktów, wynika z artykułu 18 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), które zobowiązuje Komisję do ustalenia priorytetów i opracowania programu roboczego dla kolejności, w której grupy produktów będą brane pod uwagę. Uprawnienia do określenia rzeczywistych wymogów dla każdej grupy produktów leżą po stronie Komisji poprzez akty delegowane, zgodnie z artykułem 4 rozporządzenia ESPR. To, co dokładnie musi zawierać taki akt delegowany — w tym data stosowania i szczegółowe wymogi dotyczące paszportu dla danej grupy produktów — określono w artykule 8 rozporządzenia ESPR. Dopiero wraz z opublikowaniem aktu delegowanego dla tekstyliów stanie się jasne, co dokładnie będzie obowiązywać i od kiedy.

Jeśli ktoś już teraz pracuje z kolekcją, która będzie pierwsza na liście, nie musi czekać na akt delegowany, aby zacząć: gromadzenie i porządkowanie danych dotyczących materiałów, pochodzenia i dostawców może się już rozpocząć, a texpas monitoruje publikację aktu, aby zaktualizować datę na tej stronie, gdy tylko będzie znana.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

Obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu dla odzieży i tekstyliów nie istnieje jeszcze. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to ustawa ramowa, która stwarza możliwość, ale rzeczywisty obowiązek dla grupy produktów powstaje dopiero wraz z aktem delegowanym dla każdej grupy produktów, zgodnie z artykułem 4 i artykułem 8 ESPR. W przypadku odzieży i tekstyliów ten akt jeszcze nie istnieje. To, co tymczasem rzeczywiście "oczekiwane od Państwa", to przede wszystkim: wiedzieć, na czym stoi się, gdy ten akt wejdzie w życie, i nie być tym zaskoczonym.

Wiedzieć, czy Państwa produkty przypadają w pierwszej kolejności

Artykuł 18 ESPR opisuje, jak Komisja Europejska ustalania priorytety, które grupy produktów jako pierwsze otrzymają akt delegowany. W przypadku tekstyliów już wskazano, że odzież zawierająca osiemdziesiąt procent lub więcej włókien włóknistych będzie pierwsza w kolejce. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od dziesięciu do stu pracowników oznacza to przede wszystkim kwestię klasyfikacji: która część asortymentu składa się głównie z włókien włóknistych, a która nie. Kolekcja podstawowych koszulek i spodni prawdopodobnie spada pod tę kategorię, podczas gdy linia zawierająca wiele tworzyw sztucznych, skóry czy części metalowych niekoniecznie. Ci, którzy wątpią, czy dana kategoria się liczy, znajdą bardziej szczegółowe wyjaśnienie na stronie które produkty branży odzieży i tekstyliów podlegają ESPR.

Utrzymywać ostre rozróżnienie między "będzie obowiązkowe" a "jest już obowiązkowe"

Akt delegowany to nie samodzielne uchwalenie, które pojawia się znikąd; to wdrożenie uprawnień, które sama ESPR przyznaje już Komisji. To sprawia, że rozróżnienie między tym, co kiedyś będzie obowiązkowe, a tym, co jest już obowiązkowe, jest czasami trudne do dostrzeżenia w komunikatach prasowych i streszczeniach. Dla przedsiębiorstwa praktykiem jest wewnętrznie utrzymywać to rozróżnienie w ostrości, właśnie dlatego, że strony komercyjne — dostawcy, firmy zajmujące się oprogramowaniem, konsultanci — czasami mają interes w sugerowaniu pilności, która jeszcze nie istnieje. Więcej informacji na temat tego, jak dokładnie taki akt działa i dlaczego określa on, co przedsiębiorstwo musi robić, znajduje się na stronie co to jest akt delegowany i dlaczego określa on, co muszę robić.

Śledzić, kiedy akt delegowany dla tekstyliów będzie opublikowany

Zaraz po ustanowieniu aktu delegowanego dla tekstyliów będzie on zawierać rzeczywistą datę wejścia w życie obowiązku oraz dokładne wymagania dotyczące paszportu. Do tego czasu każda data, która krąży, to oczekiwanie oparte na planie pracy, a nie ustalony fakt. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że śledzenie publikacji Komisji to coś, co powinno regularnie powracać na porządek obrad, bez konieczności wiązania z tym już konkretnego działania. Różnica między ESPR jako ustawą ramową a szerszą europejską strategią tekstylną, w którą wpisuje się to rozporządzenie, zostaje wyjaśniona na stronie różnica między ESPR a europejską strategią tekstylną.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Dostawca lub partner zajmujący się oprogramowaniem podaje sztywny termin, który na niczym się nie opiera. Ponieważ akt delegowany dla tekstyliów nie został jeszcze opublikowany, nie istnieje oficjalna data. Ten, kto w wycenie lub wiadomości e-mail otrzyma stanowcze obietnice roku(e) ("obowiązkowe od..."), powinien poprosić o źródło tej daty.

Przedsiębiorstwo sądzi, że paszport dotyczy tylko odzieży, a nie reszty asortymentu. Marki, które poza odzieżą sprzedają również torby, pasy lub buty, czasami automatycznie zakładają, że produkty te pozostają poza zasięgiem. Niekoniecznie jest to oczywiste; klasyfikacja akcesoriów i obuwia podlega własnej procedurze, wyjaśnionej na stronie czy paszport produktu dotyczy również akcesoriów i obuwia.

Odzież robocza zostaje zapomniana w planowaniu. Importer dostarczający głównie markom detalicznym, ale prowadzący również linię odzieży roboczej dla klientów biznesowych, zwykle skupia uwagę na kolekcji detalicznej i zapomina, że odzież robocza zasługuje na osobną ocenę. Patrz na ten temat na stronie czy paszport produktu jest również wymagany dla odzieży roboczej i mundurów.

Tekstylia do wystroju wnętrz zostają przeoczone. Marki, które oprócz odzieży oferują zasłony, pościel lub inny tekstylia dla domu, czasami zakładają, że liczy się tylko odzież do noszenia. To również założenie, które niekoniecznie jest słuszne; zobacz czy cyfrowe pasporty produktów mają zastosowanie również do tekstyliów domowych, takich jak zasłony i prześcieradła.

Mała firma, więc automatycznie wyłączona. Niektórzy mniejsi importerzy i producenci private label zakładają, że wymogi pochodzące z Brukseli są przeznaczone przede wszystkim dla dużych koncernów. Czy wielkość przedsiębiorstwa ma znaczenie dla tego, co się oczekuje, nie jest oczywiste i zasługuje na osobną ocenę, którą można znaleźć na czy cyfrowe pasporty produktów mają zastosowanie również do małych przedsiębiorstw.

Co można udokumentować

Przegląd własnego asortymentu, podzielony według grupy produktów (odzież z przeważającymi włóknami tekstylnymi, akcesoria, obuwie, odzież robocza, tekstylia do wnętrz), aby w momencie opublikowania aktu delegowanego było szybko jasne, która część kolekcji pojawia się w pierwszej kolejności.
Lista dostawców i producentów według grup produktów, wraz z danymi kontaktowymi, tak aby dane potrzebne do pasportu nie musiały być gromadzone od zera.
Krótka notatka o źródle każdego terminu, który jest wspominany wewnętrznie lub przez dostawców — odniesienie do oficjalnej publikacji Komisji zamiast do artykułu prasowego lub tekstu marketingowego.
Stały punkt porządku obrad (na przykład co kwartał) aby sprawdzić, czy akt delegowany dotyczący tekstyliów został opublikowany.
Dokumentacja obecnego składu produktów (rodzaje włókien, pochodzenie, proces produkcji), która jest teraz już istotna dla innych przepisów i może być później ponownie wykorzystana przy opracowywaniu pasportu. Pierwszą orientację na temat tego, co zawiera taki pasport, można znaleźć na czym dokładnie jest cyfrowy pasport produktu dla odzieży i tekstyliów.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.