Jak zabrać się za cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów krok po kroku?
W ten sposób krok po kroku przystępujesz do paszportu
Cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów powstaje w dużych liniach w pięciu krokach: zbieranie danych produktu, wybór usługodawcy lub systemu w celu opracowania paszportu, konwersja danych na paszport spełniający wymogi, powiązanie kodu QR lub podobnego nośnika danych z produktem oraz udostępnianie paszportu przez okres użytkowania produktu. Dla marek odzieżowych i importerów ta procedura nie rozpoczyna się od kodu QR, lecz od pytania, jakie dane już istnieją: skład włóknisty, pochodzenie, kraj produkcji, ewentualne certyfikacje. Ci, którzy mają te dane w porządku, muszą tylko zadbać o to, aby były prawidłowo rejestrowane i ujawniane. Ci, którzy ich nie mają, zaczynają od producenta lub dostawcy, ponieważ te dane nie mogą być wymyślone ani szacunkowe.
Dla osiemdziesięciu procent tekstyliów, nie dla całej odzieży
Ten plan działania ma zastosowanie do odzieży i wyrobów tekstylnych, które będą podlegać nadchodzącej ustawie delegowanej ESPR. Ustawa ta dotyczy przede wszystkim odzieży składającej się w osiemdziesięciu procentach lub więcej z włókien tekstylnych. Produkty o niższym udziale tekstyliów — takie jak odzież zawierająca dużo skóry, metalu lub części plastikowych — nie będą (jeszcze) automatycznie podlegać tej samej pierwszej transzy. Dotyczy to również konkretnie cyfrowego paszportu produktu na podstawie ESPR; inne wymogi dotyczące odzieży, takie jak oznakowanie składu włóknistego zgodnie z oddzielnym prawem tekstylnym, pozostają nadal obowiązujące i nie są tu uwzględniane. Dla marek sprzedających zarówno odzież o wysokim udziale tekstyliów, jak i produkty wykonane z innych materiałów, to rozróżnienie jest zatem istotne: określa, która część asortymentu najpierw będzie musiała radzić sobie z paszportem.
Data rozpoczęcia nie jest jeszcze ustalona, ale istnieje plan działania
Nie ma jeszcze stałej daty, od której paszport produktu dla odzieży stanie się obowiązkowy. To, co jest ustalone, to droga do niego: w planie działania ESPR na okres 2025–2030 oczekuje się ustawy delegowanej do spraw tekstyliów w 2027 r., przy czym odzież składająca się w osiemdziesięciu procentach lub więcej z włókien tekstylnych jest pierwszą kategorią. Ta ustawa delegowana musi jeszcze zostać opracowana i opublikowana, zanim będzie znana konkretna data wejścia w życie. Do tego czasu nie ma ustawowego obowiązku prowadzenia cyfrowego paszportu produktu dla odzieży. To nie oznacza, że nie ma nic do zrobienia: okres aż do opublikowania ustawy delegowanej to dokładnie moment, w którym dane mogą zostać przygotowane, dzięki czemu przejście będzie później bezproblemowe. Gdy tylko ustawa delegowana będzie opublikowana, data zostanie tutaj uzupełniona.
Kroki w kolejności, która działa
W praktyce podejście sprowadza się do następującego. Po pierwsze: określenie, które dane produktu są już dostępne u producenta, importera lub we własnym dziale zakupów — skład włóknisty, kraj pochodzenia, stosowane certyfikacje, informacje o naprawie i konserwacji. Następnie: sprawdzenie, które dane brakują, i zwrócenie się do strony, która je posiada, zwykle do producenta. Potem: podjęcie decyzji o sposobie zapisania tych danych w paszporcie spełniającym wymogi formalne, w tym połączeniu z kodem QR lub innym nośnikiem danych, który zostanie umieszczony na produkcie lub etykiecie. Następnie: faktyczne opublikowanie paszportu online i utrzymanie go w dostępności, ponieważ paszport musi być dostępny podczas całego okresu użytkownika produktu, nie tylko w momencie sprzedaży. Na koniec: opracowanie procesu, aby paszport był aktualny w przypadku zmian w produkcie, na przykład zmienionego składu lub nowego dostawcy. Dla marek pracujących z texpas.eu oznacza to dostarczenie danych produktu; opracowanie paszportu, jego hosting przez dziesięć lat i dostarczenie nośnika danych QR przejmuje od tego momentu texpas.eu.
Podstawa: artykuły 9 i 10 ESPR
To podejście wynika bezpośrednio z koncepcji cyfrowego paszportu produktu zawartej w ESPR. Artykuł 9 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 opisuje, czym jest cyfrowy paszport produktu i że produkty objęte produktowymi środkami specjalnymi muszą być wyposażone w taki paszport, powiązany z nośnikiem danych. Artykuł 10 tego samego rozporządzenia określa wymogi, którym musi spełniać paszport: jakie dane powinny się w nim znaleźć, kto powinien mieć do nich dostęp i że paszport musi pozostać dostępny przez okres życia produktu. Które grupy produktów są przedmiotem regulacji i kiedy — na przykład odzież o wysokim udziale włókien tekstylnych — nie jest określone w samych tych dwóch artykułach, ale w produktowych aktach delegowanych opracowanych na podstawie ESPR, takich jak ten dotyczący tekstyliów, spodziewany w 2027 roku.
Kto chce zacząć już teraz, może bez czekania na akt delegowany rozpocząć zbieranie i porządkowanie danych produktowych u producenta lub importera — ta prace będą i tak konieczne, gdy paszport stanie się obowiązkowy, i wtedy nie będą już musiały odbywać się pod presją czasu.
Na czym to opiera się
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 9 (cyfrowy paszport produktu)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 10 (wymagania dotyczące cyfrowego paszportu produktu)
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.
Co konkretnie należy zrobić
Co się od pana/pani oczekuje
Cyfrowy paszport produktu nie pojawia się gotowy na Waszym biurku w jednym momencie. Jest to suma mniejszych kroków, które można podzielić na kilka obowiązków opisanych w artykułach 9 i 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Pod jakimi dokładnie warunkami będzie to dotyczyć konkretnego artykułu odzieżowego, będzie wiadomo dopiero po opublikowaniu aktu delegowanego dotyczącego tekstyliów — zobacz Czy cyfrowy paszport produktu dotyczy mojej odzieży i tekstyliów?To, co już teraz można przewidzieć, to kroki, które musi podjąć przedsiębiorstwo zatrudniające od 10 do 100 pracowników, gdy nadejdzie ten moment.
Zbieranie i porządkowanie danych o produkcie
Paszport produktu jest tak dobry, jak dane, które się w niego wpisuje: skład materiałowy, pochodzenie, instrukcje pielęgnacji i, w zależności od ostatecznych wymogów, być może więcej. Artykuł 9 rozporządzenia ESPR wymienia paszport jako nośnik tej informacji o produkcie. Dla przedsiębiorstwa tej wielkości oznacza to często, że dane, które obecnie są rozproszone — u dostawcy, w pliku Excela, w starym zamówieniu zakupu — muszą być po raz pierwszy zebrane w jedną stałą strukturę. To jest mniej zadanie prawne, a bardziej administracyjne: kto ma jakie dane i gdzie się one znajdują.
Zapewnienie, że paszport spełnia wymogi techniczne
Artykuł 10 ESPR określa wymogi dotyczące formy paszportu: musi być czytelny maszynowo, powiązany z unikalnym identyfikatorem i dostępny za pośrednictwem nośnika danych (takiego jak kod QR) na produkcie lub jego opakowaniu. Zwykle ten element nie jest opracowywany przez samą firmę, ale powierzany platformie lub dostawcy oprogramowania. Praktyczne pytanie brzmi wtedy nie "jak to zbuduję", ale "komu powierzę swoje dane i czy ta strona będzie istnieć przez dziesięć lat na co powinienem zwrócić uwagę przy wyborze dostawcy paszportu produktu.
,
Paszport, który istnieje tylko w systemie, nie spełnia wymogów. Na produkcie lub opakowaniu musi znajdować się nośnik fizyczny lub cyfrowy, umożliwiający użytkownikowi lub organowi nadzoru dostęp do danych. Bezpośrednio dotyczy to sposobu, w jaki etykiety i opakowania są już teraz konstruowane, a pytanie, czy należy coś zmieniać już teraz, różni się od pytania, czy paszport jest już obowiązkowy — patrz czy powinienem teraz dostosować moje etykiety odzieżowe i opakowanie do paszportu produktu.
Utrzymywanie danych dostępnych i aktualnych
Paszport nie jest migawką w chwili sprzedaży, ale czymś, co musi pozostać dostępne dopóki produkt znajduje się w obrocie. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników oznacza to umowę organizacyjną: kto odpowiada w przypadku wycofania produktu, zmiany dostawcy lub wygaśnięcia certyfikatu. To mniej kwestia techniki, a bardziej tego, kto w przedsiębiorstwie jest właścicielem tych informacji.
Gdzie coś idzie nie tak w praktyce
Szereg sytuacji pojawia się w praktyce w sposób powtarzalny.
Dane znajdujące się u dostawcy za granicą często przychodzą w języku, który nie jest automatycznie odpowiedni dla użytkownika końcowego na własnym rynku. Kto zakłada, że paszport "po prostu" może pozostać w języku angielskim lub w języku źródłowym, napotyka pytanie, które musi być rozpatrzone wcześniej — patrz czy sama muszę zatroszczyć się o tłumaczenie danych z mojego paszportu produktu.
Inną częstą sytuacją jest czekanie przedsiębiorstwa na ukazanie się aktu delegowanego, a następnie konieczność uregulowania wszystkiego w krótkim czasie: uporządkowanie danych, wybór dostawcy, dostosowanie etykiet. Prowadzi to do pośpiechu w momencie, gdy jest mało miejsca na spokojne działania.
Zapasy znajdujące się w momencie wejścia w życie przepisów stanowią trzecie źródło zamieszania. Część kolekcji jest już wówczas wyprodukowana, zapakowana, a czasem już u detalisty. Pytanie, co z nimi zrobić, różni się od pytania, co ma zastosowanie do nowych kolekcji — to rozróżnienie zostało omówione w Co robić z zapasami odzieży i tekstyliów, które już tam są, gdy przepisy wejdą w życie?
Odzież używana i zwroty również powodują niejasności: przedsiębiorstwa, które obok nowych kolekcji prowadzą również linię odzieży używanej lub outletową, często nie wiedzą, czy stosują się do nich te same obowiązki co do pierwszej sprzedaży.
Na wszystko, istnieje sytuacja, w której przedsiębiorstwo wybiera pakiet oprogramowania bez dokładnego przeanalizowania, co się stanie, jeśli ten pakiet przestanie istnieć, podczas gdy paszport musi pozostać dostępny przez dziesięć lat. Jest to wybór, który w momencie podpisywania umowy przyciąga niewielką uwagę, ale może być problemem wiele lat później.
Co można udokumentować
Kilka kwestii można już teraz zapisać na papierze, nawet bez znajomości definitywnych wymagań:
- Przegląd, które dane produktu (materiał, pochodzenie, konserwacja, certyfikaty) na artykuł są już dostępne i u kogo.
- Umowa z dostawcami dotycząca języka i formatu, w jakim dostarczają dane.
- Wskazanie w przedsiębiorstwie, kto odpowiada za aktualizowanie danych produktu po sprzedaży.
- Przegląd obecnych zapasów i cykli produkcji, aby było jasne, które partie podlegają starym, a które nowym regułom.
- Pierwsze wyliczenie możliwych dostawców pod kątem technicznym paszportu, w tym pytania dotyczące ciągłości i zarządzania danymi.
Kto chce już teraz zacząć bez czekania na ostateczne przepisy, znajdzie szerszy przegląd tego, co w nich jest rozsądne w Co mogę zrobić już teraz, zanim przepisy będą ostatecznie zatwierdzone? A kto chce wiedzieć, ile to w przybliżeniu będzie kosztować w kategoriach czasu i zasobów, zanim zostaną podjęte kroki, znajdzie wskażówkę w Ile kosztuje cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów?
To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane za pomocą sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.