texpas.eu
Logowanie Rejestracja

czy paszport produktu ma zastosowanie również do butów, toreb i pasów

Buty, torby i pasy mogą podlegać ESPR, ale nie poprzez przepisy tekstylne

Buty, torby, pasy i inne wyroby ze skóry nie są automatycznie wyłączone z cyfrowego paszportu produktu, ale nie są uwzględniane w procesie, który obecnie toczy się dla odzieży i tekstyliów. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to rozporządzenie ramowe, które w zasadzie może mieć zastosowanie do prawie wszystkich produktów fizycznych, ale dla każdej grupy produktów jest oddzielnie określane, kiedy i na jakich warunkach to nastąpi. W przypadku odzieży i produktów tekstylnych decyzja ta została podjęta poprzez akt delegowany, który najpierw zajmuje się odzieżą o wysokim udziale włókien tekstylnych. Buty, torby i pasy tam nie wchodzą, chociaż znajdują się w tym samym sklepie i często sprzedawane lub importowane przez te same przedsiębiorstwa.

Co jest faktycznie tekstylem, a co innym produktem

ESPR operuje grupami produktów, a rozgraniczenie między tymi grupami określa, które przepisy będą obowiązywać gdzieś. Odzież i produkty tekstylne — pomyśl o koszulkach, kurtkach, spodniach i podobnych artykułach odzieżowych, które w dużej mierze składają się z włókien tekstylnych — stanowią grupę, dla której najpierw oczekiwany jest akt delegowany. Buty zwykle składają się głównie ze skóry, gumy lub tworzywa sztucznego i nie są traktowane jako produkty tekstylne w obowiązujących klasyfikacjach produktów. Torby i pasy są często ze skóry lub imitacji skóry i w ten sposób są zaliczane do kategorii wyrobów ze skóry, a nie do kategorii tekstyliów. Artykuł 2 ESPR zawiera definicje stosowane przez Komisję do rozgraniczenia produktów i grup produktów, a na podstawie nich w każdym akcie delegowanym określa się, które dokładnie produkty podlegają wymogom. Dla tych, którzy wątpią, czy konkretny artykuł wchodzi w skład grupy odzieży, strona poświęcona które produkty z sektora odzieży i tekstyliów podlegają ESPR zawiera bardziej szczegółowy przegląd tego rozgraniczenia.

Fakt, że buty i wyroby ze skóry nie uczestniczą teraz w procesie tekstylnym, nie oznacza, że będą na stałe poza zasięgiem. ESPR ma na celu wyraźnie stopniowe rozszerzenie na grupy produktów, a Komisja może w późniejszym terminie przygotować oddzielny akt delegowany dla obuwia lub wyrobów ze skóry. Obecnie nie ma jednak opublikowanej lub ogłoszonej propozycji, która byłaby skierowana specifycznie na buty, torby lub pasy w ramach tego procesu. Ci, którzy sprzedają, importują lub wytwarzają zarówno odzież, jak i wyroby ze skóry pod własną marką, mogą zatem mieć do czynienia z dwiema różnymi osiami czasu: jedną dla części odzieżowej asortymentu i inną — jeszcze nieznaną — dla części wyrobów ze skóry.

Brak daty dla tej grupy produktów

Dla butów, toreb i pasów nie ma daty, ponieważ dla tej grupy produktów nie ogłoszono jeszcze aktu delegowanego. Plan pracy ESPR na okres 2025–2030 wymienia odzież o wysokim udziale włókien tekstylnych jako pierwszą kategorię w ramach mody i tekstyliów, z aktem delegowanym oczekiwanym do 2027 r. Buty i wyroby ze skóry nie są wymieniane jako osobny element w tym procesie. Dopóki akt delegowany dla tej grupy produktów nie zostanie opublikowany, z ESPR nie wynikają żadne obowiązki dotyczące cyfrowego paszportu produktu dla butów, toreb lub pasów. To, co może mieć znaczenie w międzyczasie, to inne przepisy, które nie pochodzą z ESPR, takie jak wymogi dotyczące odpowiedzialności producenta lub etykietowania — są to osobne procesy, które muszą być oceniane oddzielnie. Więcej na temat tego, jak te dwie linie — paszport produktu i szersze podejście tekstylne — mają się do siebie nawzajem, znajduje się na stronie poświęconej różnica między ESPR a europejską strategią tekstylną.

Jak to działa w praktyce w przypadku mieszanego asortymentu

Dla firmy, która łączy odzież z butami, torebkami lub pasami, pierwszym krokiem jest po prostu podzielenie asortymentu: które artykuły to odzież tekstylna, a które to skóra, tworzywo sztuczne lub inny materiał nienależący do definicji tekstylnej. W przypadku części tekstylnej warto już teraz śledzić, co dzieje się z delegowanym aktem, ponieważ będzie on konkretnie określać, jakie dane muszą być zebrane i wyświetlone — strona poświęcona kiedy paszport produktu będzie obowiązkowy dla odzieży i tekstyliów to śledzi. W przypadku części obuwniczej lub wyrobów skórzanych na razie nie ma nic konkretnego do przewidzenia, poza śledzeniem ewentualnych ogłoszeń nowego delegowanego aktu dla tej grupy produktów. Kto produkuje odzież marki lub private label pod własną nazwą i zastanawia się, jak to będzie działać w części tekstylnej, znajdzie ogólne wyjaśnienie na stronie poświęconej czym jest cyfrowy paszport produktu dla odzieży i tekstyliów. Dla firm, które nie są pewne, czy cały ich asortyment już podlega przepisom, praktyczne jest określenie dla każdego artykułu, czy materiał jest przeważnie tekstylny, czy nie, i prowadzenie tego przeglądu oddzielnie od pytań dotyczących zasięgu marki lub wielkości przedsiębiorstwa.

Podstawa: artykuł 1 i artykuł 2 ESPR

Fakt, że ESPR pracuje z oddzielnymi grupami produktów, wynika z artykułu 1 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który określa przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia jako ramy, które są wypełniane za pomocą delegowanych aktów dla każdej grupy produktów. Rozgraniczenie tego, co należy i co nie należy do grupy produktów jako "tekstylna", zależy od definicji zawartych w artykule 2 ESPR, które stanowią podstawę dla późniejszego delegowanego aktu skierowanego konkretnie na odzież o wysokim udziale włókien tekstylnych. Ponieważ buty, torebki i paski zwykle nie spełniają tej definicji tekstylnej, a żaden oddzielny delegowany akt dla tych produktów nie został opublikowany ani ogłoszony, dla tej grupy produktów nie ma jeszcze żadnego konkretnego obowiązku wynikającego z ESPR.

Dla firm, które obecnie sprzedają równocześnie odzież i wyroby skórzane, najlepiej jest podzielić asortyment na tekstylny i nietekstylny, i śledzić rozwój w odniesieniu do delegowanego aktu wyłącznie dla części tekstylnej — w przypadku butów, torebek i pasków po prostu nie ma nic ustalonego do przewidzenia.

Na czym to opiera się

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Odnosimy się do każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Co się od pana/pani oczekuje

ESPR jest rozporządzeniem ramowym: artykuł 1 wyjaśnia, że rozporządzenie samo w sobie nie zawiera bezpośredniego obowiązku dla każdej grupy produktów, ale stanowi podstawę do oddzielnego określenia dla każdej grupy produktów, co będzie mieć zastosowanie. W przypadku odzieży i tekstyliów ten proces jest najdalej zaawansowany, ale buty, torebki i paski to nie "tekstylia" w sensie, w którym platforma je traktuje — i ta różnica jest dla tych produktów istotna.

Ustalenie, czy produkt zawiera włókna tekstylne, czy nie

Artykuł 2 ESPR (definicje) pracuje z szerokim opisem produktu, który zasadniczo może obejmować prawie każdy produkt fizyczny. To, czy grupa produktów rzeczywiście uzyska obowiązki, zależy od delegowanego aktu, który Komisja Europejska dla niego opracuje. W przypadku odzieży założeniem do tej pory jest: odzież z udziałem włókien tekstylnych wynoszącym osiemdziesiąt procent lub więcej. Skórzana torebka lub skórzany pasek bez znaczącego udziału tekstylnego wykraczają poza ten opis. Torebka z płótna z skórzanym paskiem lub trampek z tekstylnym wierzchem leżą mniej wyraźnie — śledzenie tego, jaki jest materiał główny i jak przyszły akt będzie to rozgraniczać w przypadku obuwia i akcesoriów, to coś, na co warto zwracać uwagę. Firma, która sprzedaje zarówno odzież, jak i torebki lub buty, robi dobrze, określając dla każdej grupy artykułów, w jaką kategorię materiałową ona wchodzi, zamiast musieć to rekonstruować z czasem.

Aktualizacja własnego podziału asortymentu

Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim: tak zorganizować katalog produktów, aby skład materiałowy poszczególnych artykułów lub grup artykułów był dostępny, a nie dopiero na konkretne zapytanie. Kto sprzedaje odzież, torby i obuwie pod jedną marką, ryzykuje, że uwaga do karty produktu skupi się na liniach odzieży, podczas gdy reszta asortymentu pozostanie poza polem widzenia — w konsekwencji, gdy pojawi się przepis dotyczący obuwia lub wyrobów skórzanych, przedsiębiorstwo będzie musiało zacząć od zera. Więcej na temat zakresu tego, co się liczy i co nie, znajduje się na które produkty branży odzieży i tekstyliów podlegają ESPR.

Rozróżnienie między obowiązkami wynikającymi z ESPR a innymi przepisami dotyczącymi tych grup produktów

Obuwie, torby i paski mogą już podlegać innym obowiązkom niezależnie od karty produktu — pomyśl o przepisach dotyczących substancji chemicznych lub odpowiedzialności producenta, która może różnić się w zależności od państwa członkowskiego. Ten proces przebiega niezależnie od ESPR i nie zostaje przez nią zastąpiony. Kto chce wiedzieć więcej o tym, jak rozszerzona odpowiedzialność producenta ma się do karty produktu, znajdzie to na czym jest rozszerzona odpowiedzialność producenta w odniesieniu do tekstyliów i czy ma to związek z pasaportem produktu.

Śledzenie pojawienia się delegowanego aktu dotyczącego tej grupy produktów

Ponieważ artykuł 1 rozporządzenia ESPR pozostawia zakres stosowania na poziomie grupy produktów do wypełnienia poprzez oddzielne akty delegowane, dla obuwia, toreb i pasków nie opublikowano jeszcze tekstu, który konkretyzuje, czy i z jaką datą będzie obowiązek karty produktu. To jest inny proces niż w przypadku odzieży i może mieć inne ramy czasowe i inne progi. Wyjaśnienie tego, czym dokładnie jest akt delegowany i dlaczego jest on wiążący dla rzeczywistego obowiązku, znajduje się na czym jest handlacja delegowana i dlaczego określa, co muszę robić.

Gdzie coś idzie nie tak w praktyce

Kilka sytuacji, które regularnie pojawiają się w przedsiębiorstwach prowadzących obok odzieży również torby, paski lub obuwie:

  • Asortyment mieszany traktowany jest jako całość. Marka sprzedająca pod jedną linią spodnie jeansowe, płócienne torby i skórzane paski czasem zakłada, że to, co obowiązuje dla spodni, automatycznie dotyczy również toreb i pasków. Jednak skład materiałowy i kategoria produktu determinują to oddzielnie.
  • Warianty ze skóry i tekstylne tego samego modelu nie są rozróżniane. Jeden model buta, wytwarzany w wersji płóciennej i skórzanej, może być w przyszłości klasyfikowany inaczej, podczas gdy administracja nie rozróżnia go jeszcze.
  • Akcesoria są zapomniane przy przygotowaniu do karty produktu. Uwaga skupia się na produktach głównych (koszulki, spodnie, kurtki), podczas gdy paski, torby i szaliki są brane jako produkt uboczny bez sprawdzenia, z jakich materiałów są wykonane.
  • Trampek z tekstylnym cholewem jest oznaczony jako "but", gotowe. Podczas gdy udział włókien tekstylnych jest dokładnie kryterium, które może określić, czy przyszły przepis dotyczący odzieży będzie również mieć zastosowanie do takiego produktu.
  • Oczekiwanie na "coś oficjalnego" dla tych grup produktów, bez śledzenia planu działań UE — w wyniku czego przedsiębiorstwo odkrywa zbyt późno, że przepis w przygotowaniu dotyczy jego własnego asortymentu.

Co można udokumentować

  • Przegląd dla każdej grupy artykułów (odzież, torby, paski, obuwie) z szacunkowym udziałem włókien tekstylnych w stosunku do innych materiałów, aby było jasne, które linie mogą jako pierwsze podlegać przyszłemu przepisowi.
  • Odrębną notatkę dla każdej kategorii produktu na temat obowiązujących przepisów poza ESPR, takich jak przepisy dotyczące substancji chemicznych lub odpowiedzialność producenta, aby nie wszystko przypadało kartce produktu.
  • Ustalonego odpowiedzialnego pracownika lub moment (na przykład co kwartał) do sprawdzenia planu działań UE dla aktów delegowanych w poszukiwaniu nowych grup produktów.
  • Dokumentacja od dostawców dotycząca składu materiałowego dla każdego artykułu, również dla akcesoriów — to ten sam materiał pomocniczy, który będzie potrzebny w przypadku ewentualnego obowiązku karty produktu i który jest już teraz przydatny do utrzymania przeglądu.
  • Krótkie wewnętrzne wyjaśnienie różnicy między tym, co jest już ustalone dla odzieży, a tym, co pozostaje otwarte dla innych grup produktów, aby dział sprzedaży, zakupów i compliance używali tych samych informacji. Tło dotyczące szerszego obrazu znajduje się na co zmienia ESPR dla branży odzież i tekstylia i na jaka jest różnica między ESPR a Europejską strategią tekstylną.

To nie jest porady prawne. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W przypadku wątpliwości dotyczących Twojego konkretnego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Czy coś jest nie tak? Daj nam znać — poprawki są priorytetem.